Rozdzial

 1 4 |               w przyległej świetlicy, stało jeszcze lararium i ognisko,
 2 5 |           Aulowi Plaucjuszowi. Co się stało, stało się z woli cezara,
 3 5 |           Plaucjuszowi. Co się stało, stało się z woli cezara, przed
 4 7 |        szafranem i wyziewami ludzkimi stało się duszne; lampy paliły
 5 7 |              lub zwiędły liść. Co się stało? Winicjusz przetarł zdumione
 6 7 |             mrugając oczyma:~- Co się stało?~A ona wziąwszy krużę z
 7 9 |               wolałaby, żeby wszystko stało się dziś. Jednakże oddech
 8 10|          jednak oznajmić panu, co się stało.~- Gulo niech oznajmi -
 9 11|         wszczepiło mu się w serce, co stało się krwią i życiem, mógł
10 11|            mógł go zobaczyć.~- Co się stało? - spytał Winicjusz.~- Boska
11 11|            Gdyby nie wiedział, co się stało z Ligią, byłby przyszedł
12 11|          gdzie mu powiedziano, co się stało.~To rzekłszy poszła do cubiculum
13 11|          chwili rzekła:~- Nie, Marku. Stało się to, czego chciała sama
14 11|              jej drogą głową. A teraz stało się i za późno naprawiać
15 11| odpowiedzialności za wszystko, co się stało, już był coś przedsięwziął
16 13|            wiedzą także, co się z nią stało.~Gdy więc Tejrezjasz oświadczył
17 14|           rozumem i dowcipem.~Tak się stało i teraz. Tygellinus umilkł
18 19|               panie, co by się ze mną stało, gdyby ten niedźwiedź ligijski
19 19|               musi powiedzieć sobie: "Stało się", i następnie będzie
20 20|            które ułożono w mały stos. Stało się jaśniej. Tłum począł
21 21|        wszystko, co się w przeszłości stało, i rozumiał, dlaczego się
22 21|              i rozumiał, dlaczego się stało. Był na to dość przenikliwym.
23 21|       wszystkim bogom, że się tak nie stało.~Przebywszy nie zabudowane
24 22|          wigilów, opowiedzieć, co się stało, i choćby padło na niego
25 22|            było wiedzieć na pewno, co stało się z Winicjuszem, Chilo
26 23|              Nie z naszej to winy się stało, ale na nas musiałby spaść
27 25|              zawołał:~- A niechby się stało, co chciało - hej!...~Lecz
28 26|               nie wiemy, co się z nią stało." I cezar uwierzył, a potem
29 27|            swych nóg, zapytał, co się stało.~Wówczas Kryspus począł
30 30|               w ucho: "Odłóż wyjazd." Stało się to tak niespodziewanie,
31 31|            przecząc. Tymczasem słońce stało się większe, czerwieńsze
32 33|            nie wiem, dlaczego się tak stało, ale tak jest! Za czym przychodzę
33 33|               tchu od obrzydzenia nie stało. Dawniej wierzyłem w przemoc,
34 35|               chyba nie wiesz; co się stało przed paru dniami. Przecie
35 43|            była przebrana, szaleństwo stało się zbyt potwornym, a życie
36 43|            wojny domowej, cóż by więc stało się dziś wobec straszliwej
37 51|          swego dziecka. W tym, co się stało, jest ręka Poppei! Czymże
38 53|            gdyby nie rozumiał, co się stało i co się stać może. Gdy
39 53|               i czemu zezwala, by zło stało się potężniejsze od Boga?~
40 55|               Kto wie, czy to, co się stało, nie jest ich zemstą i czy
41 56|           widowisko.~Wreszcie tupanie stało się podobne do grzmotów
42 56|              Zwierząt!..." Lecz nagle stało się coś nieoczekiwanego.
43 57|          oglądać i spytał: - A co się stało z Chilonem?~Chilo zaś, który,
44 62|               długiej drewnianej ławy stało w mroku czterech nieruchomych
45 63|               o Chilonie.~- Co mu się stało? - mówił Eprius Marcellus. -
46 63|              mu grać żywiej i wówczas stało się coś, co wprawiło w podziw
47 65|              szalony, i patrz, co się stało! Oto znalazł się Kasjusz
48 66|              z miejsc, gdyż na arenie stało się coś nadzwyczajnego.
49 71|               śmierci na Golgocie nie stało się dotychczas nic równie
50 71|         szaleństwa, ale i ładu, które stało się głową świata, jego ciemięzcą,
51 71|           jeszcze bardziej ku Ostii i stało się wielkie i czerwone.