Rozdzial

 1 4  |   Miłosierdzie - i zamiast bólu jest radość, i zamiast łez - wesele.~
 2 7  |              Moje szczęście minęło i radość minęła, ale zła nie jestem.~
 3 7  |            pieśń, chwyciła ją wprost radość.~Lecz nagle zlękła się tej
 4 7  |          duszą moją wstrząsnęła taka radość, jakby mnie całkiem niespodziane
 5 7  |       szczęście, w którym niezmierna radość miesza się z niezmiernym
 6 12 |            głosie jej brzmiała jakby radość i wdzięczność. Widocznym
 7 13 |              a w oczach jej świeciła radość.~Petroniusz spojrzał na
 8 14 |           świat, tam spłynęła na cię radość, tam spłynie ukojenie. Niech
 9 19 |          Winicjusza porywała szalona radość. Teraz, gdy miał niemal
10 19 |         żywił, znikły. Za tę właśnie radość darowywał jej wszystkie
11 19 |          Bądź zdrów, carissime, gdyż radość nie pozwala mi pisać dłużej."~
12 20 |      Chrystusa i wiadomo im było, że radość nastąpi po smutku, ale że
13 21 |              w życiu doświadczył, że radość może się rzucić na piersi
14 23 |           oczyma, w których świeciła radość, że zostaje przy niej i
15 23 |         jutro, pojutrze, może długo. Radość tę mieszała mu tylko obawa,
16 25 |        wyjściu Chilona jakaś głęboka radość rozjaśniła wszystkie twarze.
17 25 |          który byłby zrozumiał tylko radość z dokonanej zemsty, patrzył
18 26 |          przyjdą, to zmieniają się w radość. I śmierć sama, która dla
19 27 |              a on rozpromieniał się, radość zalewała i jej serce. Pewnego
20 28 |         pielęgnować tkliwiej. Nieraz radość zalewała mi serce, sądziłem
21 29 |            się w mieście i wzbudziła radość wielką w sercach tłuszczy,
22 32 |              zmroku rozkazy. I potem radość bez końca! "Czym było moje
23 33 |           nie ostoi się ni życie, ni radość ludzka, ni szczęście, ni
24 33 |             miłować? Czy grzech czuć radość? Czy grzech chcieć szczęścia?
25 33 |      dziewczynie tym większą sprawić radość.~Było niedaleko, więc po
26 35 |         szczęśliwy dzień, i chcę, by radość była w domu.~Oni przez chwilę
27 37 |            istotę. Wczoraj widziałem radość na jego twarzy, a gdym go
28 39 |              nie mogła mówić więcej. Radość, wdzięczność i poczucie,
29 43 |       rozpacz, łzy, ból, jęki, dzika radość, szaleństwo, wściekłość
30 48 |         niech będzie imię Baranka za radość, jaką sprawisz Kallinie.
31 48 |            witał ją, wielbił, czcił. Radość jego nie miała wprost granic,
32 50 |              u mnie - rzekł prefekt. Radość poczęła bić od twarzy Chilona.~-
33 51 |              Owszem, brzmiała w nich radość i tryumf.~Żołnierze spojrzeli
34 58 | przyśpieszono dalszy ciąg igrzysk, i radość ogarnęła cały Rzym, gdy
35 67 |            żyć będzie. Na myśl o tym radość rozpierała mu tak piersi,
36 67 |             im. były doskonale, więc radość ich na widok ofiar, wyrwanych
37 70 |              malowało się zdumienie, radość, zachwyt.~Nagle rzucił się
38 74 |       źrenicach, które można było za radość poczytać. We drzwiach triclinium
39 74 |              rzeczą zwykłą w Rzymie, radość zalała serca biesiadników.
40 Epi|             Windeksa, a nawet często radość swoją z tego powodu wypowiadał.