Rozdzial

 1 2 |        kształt opalu. Strop nieba stał się liliowy. Czarne sylwetki
 2 6 |     puścił ręce Winicjusza, który stał przed nim upokorzony, zawstydzony
 3 6 |        odpowiedział Petroniusz. - Stal mocniejsza jest, jak widzisz,
 4 7 | niezwykłym tętnem, bo oddech jego stał się krótki, a wyrazy rwały
 5 7 |        poznał w domu Aulusów.~Lig stał spokojny i tylko patrzył
 6 11|     wyrządziłeś nam i Ligii.~A on stał z czołem spuszczonym, z
 7 12|          sam w sobie był dobry, a stał się zły dopiero wówczas,
 8 13|          na usta. Człowiek, który stał przed nim, nie mógł być
 9 16|      zdrowie, a nawet i piękność. Stał się też panem niewyrozumiałym
10 18|         jak mówią, w bladej Izys, stał się na wszystko głuchy,
11 20|       rzeczywistości, miarę, sąd. Stał wobec dwóch niepodobieństw.
12 20|     pochodnie, a obok na kamieniu stał człowiek stary, bliski grobu,
13 20|            stoi Chrystus, tak jak stał wówczas, gdy Jan, patrząc
14 24|          jeszcze większa.~Glaukus stał długi czas z twarzą nakrytą
15 26|       świata, do którego należał, stał przecie szaleniec, którego
16 27|         wierzył w cuda. Winicjusz stał wobec jakiejś dziwnej zagadki,
17 29|      Rodos oglądać miejsce, gdzie stał kolos? Czyś widział w Panopie,
18 33|      szczęście odjęło mu siły - i stał z bijącym sercem, bez tchu,
19 38|       wolałbym, by dom Linusa nie stał na wąskim zatybrzańskim
20 43|      dalej ku zaułkowi, na którym stał dom Linusa. Upał lipcowego
21 43|    bijącym od płonących dzielnic, stał się nieznośnym. Dym gryzł
22 43|        Vicus Judaeorum, na którym stał dom Linusa, młody trybun
23 47|      należało zapamiętać. Lecz on stał uroczysty, niemy, przybrany
24 47|       dusza Rzymu, on zaś, cezar, stał z lutnią w ręku, z twarzą
25 50|        się chrześcijaninem. Jakoż stał się chrześcijaninem.~- Winicjusz? -
26 51|            Przed domem Tyberiusza stał tłum gęsty i zgiełkliwy,
27 53|     powtórnie chwila ciszy. Piotr stał przed klęczącą gromadą,
28 53|    zarazem dreszcz w kościach, bo stał już przed nimi nie starzec
29 54|          do chaty, w której progu stał Piotr Apostoł. Wówczas on
30 56|       pióra, zausznice, klejnoty, stal toporów. Z cyrku dochodziły
31 56|           niebu oczy i czas jakiś stał tak. jakby oczekując na
32 58|            jak prawdziwy Scewola, stał bez jęku, z oczyma wzniesionymi
33 60|    robocie. Ten wykwintny sceptyk stał się także pod pewnym względem
34 62|          na smolnym słupie, a kat stał u jej stóp. Oczy Glauka
35 62|       Dworzanie zdrętwieli. Chilo stał ciągle z wyciągniętym drżącym
36 63|        ręce Tygellina; z nędzarza stał się bogaczem, mógł dożyć
37 66|     podobnych wielkoludów, ów zaś stał w środku amfiteatru, nagi,
38 66|          zlane wodą. Przez chwilę stał jakby na wpół przytomny,
39 66|     powszechny okrzyk. Ów olbrzym stał się teraz drogim dla tego