Rozdzial

 1 2 |            Moje. Ale ja nie chcę iść śladem Rufinusa, którego
 2 4 |           O domina! Pozwólcie mi iść z moją panią, abym jej służył
 3 5 |         Citium inną powinien był iść drogą, i cierpiał z tego
 4 7 |         będzie stawić opór i nie iść na ucztę. Z jednej strony
 5 7 |      dziewczyna czuła to dobrze. Iść było .trzeba, więc gdy konieczność
 6 7 |     siebie samą. Inna rzecz jest iść pod przymusem, a inna radować
 7 8 |  Winicjusza i każe chrześcijanom iść z Ursusem na jej ratunek.
 8 10| Petroniusza, który radził mu nie iść po Ligię, ale posłać Atacyna
 9 10|       było przyjąć ją w domu niż iść w roli zbira do pałacu,
10 10|        Już powinni być!~I chciał iść, a tamci oboje go wstrzymywali.~
11 11|      koło każdej bramy. Jeden ma iść w ślad za Ligią i za olbrzymem,
12 19|      miał najmniejszej chęci tam iść. - Ja, szlachetny trybunie
13 19|         to: nie będziesz? Musisz iść! - rzekł Winicjusz.~- Wiem,
14 20|         do nóg. On zaś kazał jej iść do uczniów, a potem znikł.
15 21|        nie skończy. Chciał teraz iść jak najprędzej za Ligią
16 21|    rozpraszać. Trzeba było teraz iść za Ligią dalej i ostrożniej,
17 24|           Nogi mam popuchnięte i iść tak daleko nie mogę.~- Nie -
18 25|  rzekłszy to, począł z nią razem iść szlakiem księżycowego światła,
19 26|          Oni zaś nie śmią do nas iść, jeno gdy wiatr od nich,
20 26|      spotkać krzywda, tom chciał iść aż hen do lasów i sprowadzić
21 26|         się jej, by pozwoliła mi iść do nich, bo Chrystus narodził
22 31|    braków, a widząc, że nie może iść w zawody ani z Petroniuszem,
23 32|         lecz cucenie nie musiało iść łatwo, albowiem Winicjusz
24 32|   osłabiły razy i głód, nie mógł iść nawet po posiłku, choć strach
25 32|    szczękając zębami - będę mógł iść zaraz, choćby do Wielkiej
26 36|   których mózgi lub języki miały iść na stół cesarski, i amfory
27 36|        wyraźniejsze, gdy poczęły iść narzędzia muzyczne cezara
28 48|          prorok wolał jechać niż iść. Winicjusz sam nie wiedział,
29 48|          więc ja, sługa, nie mam iść za przykładem Pana mojego?~
30 48|      namiestniku Pański, nie mam iść za przykładem twoim?~Winicjusz
31 55|          Ligia wyzdrowieje, musi iść na śmierć. Idź do świątyni
32 57|     odrzekł chłopiec - my musimy iść wraz z całym orszakiem,
33 62|     ogrodach, nie wiedząc, dokąd iść i gdzie się obrócić. Teraz
34 63|          pokruszone kości u nóg, iść nie mógł. Położono go i
35 66|           pozwalali sobie czasem iść wbrew jego woli, co zresztą
36 67|       ramieniu Ursusa, nie mogąc iść o własnej mocy. Ursus zaś
37 73|      Lizypp.~Gdybym nawet chciał iść tam, gdzie mnie prowadzisz,