Rozdzial

 1 1 |          ale i ciało. Podziw ów znać było nawet na twarzach owych
 2 2 |         przodków Aulusa. Wszędy znać było spokojny dostatek,
 3 2 |     swawolny uśmiech, na twarzy znać było walkę między dziewczęcym
 4 4 |         gdy nadzorca atrium dał znać, iż w sieni znajdują się
 5 6 |       kowal.~Na twarzy jego nie znać było nawet gniewu, tylko
 6 7 |          W ściągniętych brwiach znać było świadomość wszechmocy;
 7 8 |    wzniesionych rękach i oczach znać było jakieś nadziemskie
 8 11|       wróci natychmiast, by dać znać. Jeśli jest w mieście, znajdziemy
 9 14|       będziesz wiedział, daj mi znać, bo ja muszę jechać do Ancjum.~-
10 14|        tej chwili niewolnik dał znać, że Chilon Chilonides czeka
11 15|     bogów, a zwłaszcza naszych, znać nie chcą. Nie rozumiem,
12 18|       nie ludzi, ale bogów, nie znać, co to powszedniość, błąkać
13 18|         odzyskasz Ligię, daj mi znać, abym ofiarował za was parę
14 20|         umiłowanych. W twarzach znać było zachwyt bez granic
15 21| zamknięte w klatce. Zresztą nie znać było na jego twarzy najmniejszego
16 22|       mną nowe pole... Mogę dać znać jednemu z wyzwoleńców, gdzie
17 23|   Benewentu. Gdyby Grek już dał znać prefektowi, oświadczę mu,
18 24|         radości. Chilo mógł dać znać o jego zniknięciu prefektowi
19 25|     Oddychał tylko rozgłośnie i znać było, że burzy się w duszy
20 28|         w liście mym poprzednim znać niepokój i smutek. Smutek
21 29|    Niewolnicy dali w tej chwili znać, że śniadanie gotowe, lecz
22 30|         oczy dając w ten sposób znać, że potrzebuje spoczynku.
23 30|         i swoją twarz, w której znać starą krew Kwirytów! Tamci
24 35|   przerwał, gdyż wywoływacz dał znać, że przybyła Eunice.~Wraz
25 39|       Ursus także.~Rzeczywiście znać było, że się go spodziewała,
26 41|          rzekł:~- Ciebie trzeba znać tak blisko jak ja. Rzym
27 41|   zarazem. więcej siły. W tobie znać artystę, w nich - biegłych
28 45| spuścisz ulewy na ten pożar, to znać, że nie kochasz Rzymu. Moc
29 45|         w piersi. Po wszystkich znać było, iż lada chwila oczekują
30 55|         życia. W liście jej nie znać było bojaźni. Pisała, że
31 56|        Ale tymczasem trąby dały znać, że przerwa w widowisku
32 57|     czerstwej, ogorzałej twarzy znać było wielkie wzruszenie,
33 66|      Ale w tym pozornym spokoju znać było straszliwe natężenie
34 73|       dać odpowiedź.~Dwóch chcę znać tylko filozofów: jeden zowie