Rozdzial

 1 1 |            Winicjuszu! Chce mi się prawie powiedzieć, że nie byłbyś
 2 9 |          nadeszła. Ligia czuła się prawie szczęśliwa i poczęła mówić
 3 9 |            siadły na ławce ukrytej prawie całkiem w gąszczu cyprysów
 4 10|      niezwykle ożywione. Z każdego prawie zaułku wychodzili ludzie
 5 11|        miłością, że nie zwróciwszy prawie uwagi na wiadomość centuriona,
 6 11|      przejść, lecz ów zatrzymał go prawie przemocą.~- Jak się ma boska? -
 7 13|         miejscowe będą się czuły w prawie zatrzymać ich na prywatne
 8 13|         Jakoż vestiplica nadeszła, prawie zanim skończył mówić, i
 9 17|       przestrachu.~- Ojcze - rzekł prawie błagalnym głosem - zali
10 17|           Co tobie jest? - zapytał prawie z przestrachem. - Nic, ojcze.
11 21|        wyszczuplała. Płeć jej była prawie przezrocza; czyniła na nim
12 21|          rzeczą możliwą i tego był prawie pewien, ale również pewien
13 22|         pomocy.~Ursus wchodził już prawie do domku, gdy szelest kroków
14 23|            dokonanym opatrunku ból prawie minął. Rany i stłuczenia
15 24|       których dobroć przerażała go prawie równie, jak przerażałoby
16 25|            zaszło, i na dnie duszy prawie nie mniej zdumiony był od
17 26|           z tej plątaniny nie było prawie wyjścia. I pod wpływem tego
18 36|       zastęp zaś towarzyszących mu prawie zawsze przenosił liczbę
19 37|          do morza, że końce gałęzi prawie dotykają się wody. Tam będę
20 39|           Tam życie i szczęście to prawie jedno i to samo.~Po czym
21 43|      widzieć przed sobą i w chwili prawie gdy już miał padać, ujrzał
22 44|          do połowy w ziemię. Żadna prawie z rodzin zamieszkujących
23 45|           mówić głosem śpiesznym i prawie do krzyku zbliżonym:~- Żałujcie
24 53|             im zaś serca przestały prawie bić w piersi, albowiem uczuli,
25 57|         armis et sine arte, trwają prawie równie długo, a mniej zajmują.~-
26 58|          przywódcę, wzniesiono tuż prawie przed podium cesarskim,
27 60|         ciemnych kątów, do których prawie nie dochodził blask kaganka,
28 62|     wzrokiem. Ogrody stały się już prawie całkiem ciemne; między drzewami
29 64| najgorszych zbrodniarzy; nie śmiał prawie modlić się o taką śmierć.
30 66|       rozpocząć.~Jakoż w tej samej prawie chwili prefekt miasta cisnął
31 71|           tłumie, lecz natychmiast prawie ustał, albowiem twarz starca