Rozdzial

 1 13|            rzekł zwracając się do Greka.~- Już je rozpocząłem -
 2 14|      chwila milczenia. W wywodach Greka było jednak coś tak uderzającego,
 3 19|           do Ostrianum.~Na twarzy Greka odbiły się przez chwilę
 4 20|        kierunku wskazywanym przez Greka, ujrzał Ligię.~
 5 23|    widział nas nikt prócz jednego Greka, który był z nami w Ostrianum.
 6 23|      głowy. Sprowadźcie mi prędko Greka, który zwie się Chilo Chilonides!~-
 7 24|      zgiętego we dwoje ze strachu Greka, że nikt nie mógł przypuścić,
 8 24|         drogę dzielącą mieszkanie Greka od Zatybrza i znaleźli się
 9 24|         Lecz Winicjusz zwrócił na Greka badawcze spojrzenie i spytał:~-
10 24|      chory i nawykły do giętkości Greka, nie mógł jednak wstrzymać
11 24|      dlatego, że wszystkie sprawy Greka były mu znane, a po wtóre,
12 24|          Ursus uwolniwszy ramiona Greka dodał zaraz: - Niech mi
13 25|           dlaczego oni nie zabili Greka? Wszakże mogli to uczynić
14 25|          w takim razie nie oddano Greka w ręce sprawiedliwości,
15 45|       spojrzał groźnie na starego Greka i spytał:~- Coś ty tam robił?~
16 54|       groźby, więc strach starego Greka przeszedł szybko. Pomyślał,
17 56|       słoniowej laseczką ramienia Greka, rzekł zimno:~- To dobrze,
18 56| Petroniusz zwracając się w stronę Greka.~A ów zemdlał rzeczywiście
19 57|        Nie pozbawiaj tego mężnego Greka widoku igrzysk.~- Ale pozbaw
20 59|        rzekł pokazując na starego Greka:~- Patrzcie, jak wygląda
21 62|    ofiarami lub drwiąc ze starego Greka, w którego twarzy malowała
22 62|           odwracały się od twarzy Greka. Chwilami przesłaniał je
23 62|       nawet takie duchy, jak tego Greka, i odrzekł:~- Ufaj i daj
24 62|           ujrzawszy nieszczęsnego Greka powitał go z twarzą spokojną,
25 74|      przeprawy.~Po czym skinął na Greka lekarza i wyciągnął doń
26 74|       ucztach. Wreszcie przywołał Greka, by mu podwiązał na chwilę