Rozdzial

 1 2  |       jedne nad drugimi, biegły w prawo i w lewo, wdzierały się
 2 4  |     siebie ręki!..." Tak jest! To prawo, pod którym obie żyją, jest
 3 6  |         daj ją Winicjuszowi! Masz prawo to uczynić, bo jest zakładniczką,
 4 7  |        naród. Nie broni jej żadne prawo narodów, a gdyby jej nawet
 5 7  |         wpływem wyjednali dla cię prawo powrotu. Gdyby tu byli,
 6 17 |      odpuszczać, któż jednakże ma prawo odpuścić krzywdę Boga? Ale
 7 20 |           chrześcijanie. Jakoż na prawo, na lewo i na przodzie widać
 8 23 |        Pomponii Grecynie, to mają prawo mu nie uwierzyć i nie uwierzą.
 9 26 |         niewolnikiem, w którym ni prawo, ni obyczaj nie uznawały
10 28 | nieprzyjaciółmi, do których mieli prawo liczyć i mnie, i Chilona,
11 28 |          urząd, kończy się cezar, prawo i cały porządek świata,
12 30 |   Podbiliśmy przecie świat i mamy prawo się bawić. Ty, Marku, jesteś
13 33 |       blisko tego mieszkania. Mam prawo do niej, dane mi przez cezara,
14 33 |          ludzka, ni szczęście, ni prawo, ni porządek, ni zwierzchność,
15 36 |    znaczne przestrzenie. Nieco na prawo widzieli wydłużone mury
16 42 |         Albanum, pozostawiając na prawo Albalongę i jej wspaniałe
17 45 |           za Naumachią skręcili w prawo, by po przebyciu pola Watykańskiego
18 48 |         Po czym zawrócili obaj na prawo ku wzgórzom. Po drodze Winicjusz
19 52 |    zapomniałeś przed chwilą. Masz prawo zgubić siebie, ale nie ją.
20 56 |     głośnym śmiechem, wołając: "W prawo!", "W lewo!", "Wprost!",
21 63 |       Westynus, pochylając się na prawo i na lewo, szeptał przestraszonym
22 64 |       zmarłych rodzinom, albowiem prawo rzymskie nie mściło się
23 66 |        jej się podobały, i której prawo narodów nie pozwalało karać.~
24 71 |         naprzód przepisanej przez prawo chłoście, a następnego dnia
25 Epi|         był pewny życia i mienia. Prawo przestało bronić. Zagasła