1-500 | 501-653
Rozdzial
1 1 | estetyczną miarę w zepsuciu, co Petroniusz cenił nad wszystko.~
2 1 | w którą był obwinięty. - Co słychać w Armenii i czy
3 1 | niegdyś rządcą Bitynii i co większa, rządził nią sprężyście
4 1 | dawne dzieje. Mów raczej, co słychać od ściany partyjskiej.
5 1 | ale również mówiłem sobie: co mi to szkodzi! Świat stoi
6 1 | życiu zapachy od zaduchów. Co do Kiprydy, której mnie
7 1 | siebie, ani innych. To, co lector miał czytać, to są
8 1 | zatraciliśmy poczucie tego, co jest godziwe lub niegodziwe,
9 1 | zachowałem tę wyższość, że wiem, co jest szpetne, a co piękne,
10 1 | wiem, co jest szpetne, a co piękne, a tego na przykład
11 1 | Ten ma słuszność. Oto co jest w życiu najlepsze. -
12 1 | przy trzecim chodzi jej o co innego. Czy wiesz, że ten
13 1 | na jego miejscu robiłbym co innego.~- Co mianowicie?~-
14 1 | miejscu robiłbym co innego.~- Co mianowicie?~- Tworzyłbym
15 1 | nie mówi nawet warunkowo. Co do mnie, śmiałbym się na
16 1 | Iberów, tylko z Iberek. Co najwyżej, pisałbym epigramata,
17 1 | Winicjusza zwróciła się na co innego, mianowicie na cudne
18 1 | tej pory również nie wiem, co spokój, nie wiem, co inne
19 1 | wiem, co spokój, nie wiem, co inne pragnienia, nie chcę
20 1 | pragnienia, nie chcę wiedzieć, co może mi dać miasto, nie
21 1 | nie przekroczą granicy, na co nie tylko zgodzili się,
22 1 | zaś Hister, nie wiedząc, co z nim robić, odesłał do
23 1 | Pomponiusz nie wiedział, co z nią zrobić, a wreszcie
24 1 | jabłku hesperyjskim.~- I co?~- I powtarzam ci, że od
25 1 | teraz w górnym Egipcie, co mu się zdarza nie częściej
26 2 | w sposób niedbały o tym, co słychać na Palatynie i w
27 2 | Ale ja nie rozumiałem, o co mu chodzi.~- O Atene! -
28 2 | ty właściwie chcesz?~- A co skreśliła na piasku? Czy
29 2 | ich usta... Ale zgadnij, co nakreśliła?~- Jeśli co innego,
30 2 | co nakreśliła?~- Jeśli co innego, niż przypuszczałem,
31 2 | wszelkich zajęć, którzy co tydzień zgłaszali się do
32 2 | uwagę na ucztę Trymalchiona. Co do wierszy, zbrzydły mi
33 2 | drodze opowiem ci na dowód, co jest miłość własna autorska,
34 2 | iż miłym jest gościem, a co do wdzięczności, oświadczył,
35 2 | narożnik w świątyni Luny, co było rzeczą, ze względu
36 2 | powodu upadek miasta lub co najmniej ruinę wielkiego
37 2 | Ligia bawią się w piłki. Ale co do śmiechu, mniemam, Petroniuszu,
38 2 | cyrku, ni w amfiteatrze, na co odpowiedziała mu spokojnie,
39 2 | następnie jął przeczyć temu, co mówiła o starości: "Ludzie
40 2 | grzeczność tego światowca. Co do Ligii, słuchała zmieszana
41 2 | historię dziewczyny i to, co słyszał przed laty od Ateliusza
42 2 | że on mówi coś takiego, co w niej już było poprzednio,
43 2 | że on w niej coś budzi, co drzemało dotąd, i że w tej
44 2 | tych twarzach, które go co dzień, a raczej co noc otaczały:
45 2 | które go co dzień, a raczej co noc otaczały: było jakieś
46 3 | dorównywam Sokratesowi. Co do kobiet, zgadzam się,
47 3 | różanopalca Jutrzenka"... I wiesz, co mi także przypomniała? -
48 3 | którą kochasz.~- Ja? Wiesz, co mnie jeszcze bawi w Chryzotemis?
49 3 | jest nieomylny. - Wiesz co, Marku?~- Słucham cię, moja
50 4 | jakby nie rozumiejąc, o co chodzi; policzki Pomponii
51 4 | chwilę, dowiedziawszy się, o co chodzi, nie tylko nie sprzeciwił
52 4 | Petroniusz lub Watyniusz... Co do cezara, może i nie słyszał
53 4 | wódz mówił dalej:~- Oto co jest wpuścić przez próg
54 5 | przynależną, ale gdy wysłuchał, o co mu chodzi, uśmiechnął się
55 5 | Winicjusz dokona wszystkiego, co przyrzekł. Widział jego
56 5 | Pomponia wzięła list i czytała, co następuje: "Markus Winicjusz
57 5 | pozdrowienie Aulowi Plaucjuszowi. Co się stało, stało się z woli
58 6 | cezarze, ani ja, którzy wiemy, co jest prawdziwa piękność,
59 6 | prosto w oczy, powiedział, co następuje: "Winicjuszu,
60 6 | sprawiedliwości i cnoty?... Na co jej ten trud? Ja uważam,
61 6 | występek. Czemu tak jest? Co to za dziwny, mimowolny
62 6 | przez zło cnocie? I wiesz, co mi się zdaje? Otóż, iż dzieje
63 6 | będę ją miał w domu moim co dzień, ciągle i do śmierci.~-
64 7 | którymi nie brakło i takich, co długimi włosami pokrywali
65 7 | dzieckiem, które nie wie, co mówi. Z własnych oto słów
66 7 | obaj powiedzieliby ci to co ja, że szaleństwem i zgubą
67 7 | wypytywać go o wszystko, co było dla niej niezrozumiałym
68 7 | dla niej niezrozumiałym i co przejmowała ją strachem.
69 7 | przez szmaragd.~Wszystko, co czynił Nero, wzbudzało czujność
70 7 | poświęcił ją Jowiszowi, za co cały Rzym składał mu dziękczynienie,
71 7 | najmniejszego pojęcia, o co chodzi, rzekł:~- Mylisz
72 7 | powiedział: "Czy wiecie, co było w liście?"~Tu Westynus
73 7 | czaszę z winem począł pić.~- Co było w liście? - spytał
74 7 | Szuka, czego nie zgubił.~- I co mu się na nic nie przyda,
75 7 | okręconych bluszczem, wydobywano co chwila mniejsze kratery
76 7 | jak tu obecny Lukan, a co do wierszy, żałuję, że nie
77 7 | płomień, kto to wszystko, co działo się na tej uczcie,
78 7 | barbarzyńcom. A to darmo! Co do niego żałuje, że dożył
79 7 | całować jej kark i plecy, co widząc konsul Memmiusz Regulus
80 7 | ryby, mięsiwa i wszystko, co zjadł lub wypił.~Domicjusza
81 7 | łaskawy, wino dobre! Ach, co za szkoda!~I ukrywszy głowę
82 7 | bachantki, rozpłakał się.~- Co tam to życie przyszłe!...
83 7 | się w nim chęć do kłótni, co zdarzało mu się zawsze,
84 7 | gałązkę lub zwiędły liść. Co się stało? Winicjusz przetarł
85 7 | pytać mrugając oczyma:~- Co się stało?~A ona wziąwszy
86 8 | nikt nie zapytał nawet, co czyni. Ci z gości, którzy
87 8 | prosto do domu. Zresztą, co mu tam! Jak królewna każe,
88 8 | rozpaczą - czy słyszałaś, co mówił Winicjusz, że mu cezar
89 8 | bo biskup w niebie czyta, co trzeba, a czego nie trzeba.
90 9 | świątynie, portyki, wszystko, co jest piękne, porzucić kraj
91 9 | strachem myślała o tym, co ów wieczór może przynieść.
92 9 | poczęły rozmawiać o tym, co im najbardziej ciążyło na
93 9 | śpi, i powiedziała mu to, co tobie mówię w tej chwili?
94 9 | poczęła patrzeć na Ligię.~- Co to za niewolnica? - spytała
95 9 | przyszło jej do głowy to, co nie przychodziło jej nigdy
96 9 | szmaragd, nie ocenił. Ale co może się zdarzyć, jeśli
97 9 | blade. Rozmowa ich rwała się co chwila. Obie nasłuchiwały
98 10 | dodał:~- Ja od pięciu lat co dzień postępuję w ten mniej
99 10 | poruszać nozdrzami i sapać, co widząc Petroniusz wzruszył
100 10 | było jednak oznajmić panu, co się stało.~- Gulo niech
101 11 | do wiejskich ergastulów, co było karą straszniejszą
102 11 | umiał sobie odpowiedzieć, co zrobiłby bez niej jutro,
103 11 | pomyślał, że to wszystko, co tak wszczepiło mu się w
104 11 | wszczepiło mu się w serce, co stało się krwią i życiem,
105 11 | myślą, zachował ją w tym, co się tyczyło zemsty. Nie
106 11 | będziesz mógł go zobaczyć.~- Co się stało? - spytał Winicjusz.~-
107 11 | Winicjusz odetchnął. To, co wydawało mu się najstraszniejszym,
108 11 | podejrzenia. Gdyby nie wiedział, co się stało z Ligią, byłby
109 11 | domu, gdzie mu powiedziano, co się stało.~To rzekłszy poszła
110 11 | uczyni z niej wszystko, co mu się podoba. Tak jest!
111 11 | Winicjusz zmarszczył brwi. - Co to znaczy? - spytał.~- Słuchaj
112 11 | Ligia uczyniła jej wyznanie? Co to jest za miłość, która
113 11 | tego pałacu, a ona uciekła. Co to jest za miłość, która
114 11 | jego nogami. Nie wiedział, co przedsięwziąć, jak postąpić,
115 11 | człowieka wyprowadził go co prędzej z pałacu.~Lecz o
116 11 | odpowiedzialności za wszystko, co się stało, już był coś przedsięwziął
117 11 | Petroniuszowi opowiadać, co słyszał od Akte, i jakie
118 12 | między swymi ludźmi kogo, co by znał tego olbrzymiego
119 12 | posłuchaj mnie... Nie wiem, co by ci zapisał lekarz, ale
120 12 | Nie przecz mi... Wiem, co jest miłość, i wiem, że
121 12 | przeciwności, i wszystkiego, co mu mieszało spokój, więc
122 12 | skóry. - Czym nie wydał co do niej innego rozkazu?~-
123 12 | kochankiem?~- Nikt, panie.~- Co o niej wiesz?~Tejrezjasz
124 12 | Kazałem ci mówić wszystko, co wiesz.~- Cała familia mówi,
125 12 | A! - rzekł Petroniusz. - Co to za człowiek? - Nie znam
126 13 | odbili i że nie wiedzą także, co się z nią stało.~Gdy więc
127 13 | jej odszukać, pośpieszył co tchu do domu Petroniusza
128 13 | którą wczoraj odrzuciłeś, za co ci zresztą jestem wdzięczny,
129 13 | nabił pod Troją Ulisses, i co on sam porabia na Polach
130 13 | ją w mieście lub jeśli, co jest mało prawdopodobnym,
131 13 | na cezara? Kto doniesie, co mówią w domach senatorów
132 13 | zaułki, kryjówki, kto wie, co mówią w termach, w cyrku,
133 13 | pochodzący z tegoż samego co i ona kraju. Nie mógł on
134 13 | Winicjusz. - Czy odgadujesz, co to znaczy?~- Czy odgaduję -
135 13 | rybę na piasku? Jeśli wiem, co to znaczy, niech się udławię
136 13 | sobie niewolnika... Lecz co byś powiedział, Chilonie,
137 13 | stole i rzekł:~- Wiesz, co to znaczy?~- Ryba? No, ryba
138 14 | Wiedział on nadto dobrze, co robi. Pamiętał przecie,
139 14 | mówiła, nie cezar, lecz ty co o tym mniemasz?~- Bogowie
140 14 | zaraz, mniemając, że po tym, co zaszło, on będzie stanowczo
141 14 | spytał z udanym spokojem: - Co przynosisz?~- Za pierwszym
142 14 | Tak, panie, alem odnalazł, co znaczy znak, który ci uczyniła;
143 14 | chrześcijanie nie są tym, za co ich mamy.~- Mówisz jak Sokrates,
144 14 | dowiedziałeś się teraz, co znaczy ryba?~- Niestety,
145 14 | Wierzę zawsze w to, w co mi wierzyć potrzeba, i to
146 14 | cmentarzach, a wiecie po co? Oto, aby kreślić wszędzie
147 14 | ludziom w oczy i słuchać, co na ów znak powiedzą. Długi
148 14 | pomieszałem z jego łzami moje, co mi przyszło łatwo z powodu
149 14 | rządzą gminą chrześcijańską. Co usłyszawszy ucieszyłem się
150 14 | tylko w duszy, w umyśle, co, gdyby był prawdziwym filozofem,
151 15 | miłości, a jeśliś ciekaw, co się dzieje na dworze cezara,
152 15 | także, żeś jej nie przyjął. Co do Torkwata Sylana, ani
153 15 | nie chcą. Nie rozumiem, co by im to mogło szkodzić.~
154 15 | większym ode mnie łotrem, co go zbliża do Ahenobarba.
155 15 | wszystko mogą wiedzieć, co się między nimi dzieje.
156 16 | Winicjusz nie wiedział w końcu, co o tym sądzić. Próżno powtarzał
157 16 | najmłodszych lat przeprowadzał, co chciał, z namiętnością człowieka,
158 16 | lekarza.~- O czym mówisz i co to za jeden?~- Zapomniałeś
159 16 | który nie mógł pojąć, o co chodzi, zrozumiał tylko,
160 16 | przypuszcza, że tak było, co jednak nie przeszkadzałoby
161 16 | przecie, że on tak opowiada.~- Co mnie to obchodzi! Mów, coś
162 16 | zmierzasz? jaka jest rada? i co chcesz przedsięwziąć? -
163 16 | gdzie przez ten czas był, co widział i co odkrył. Lecz
164 16 | ten czas był, co widział i co odkrył. Lecz Chilo niewiele
165 16 | Chilo, będzie obecny, a co więcej, ponieważ w tłumie
166 16 | Winicjusz zaś przypomniał sobie, co mu u Akte powiedziała Pomponia
167 17 | niedołężnym starcem. W tym, co Chilo opowiadał Winicjuszowi,
168 17 | biedny, gdyż niemal wszystko, co miał, oddał Eurycjuszowi,
169 17 | ufali i spełnili wiernie, co im spełnić nakaże.~Eurycjusz
170 17 | przede wszystkim silnych. Co do tysiąca sestercyj, spodziewał
171 17 | przez Porticus Aemilia, co jeszcze znacznie skracało
172 17 | zdając sobie sprawy z tego, co słyszał, Grek zaś, okrywszy
173 17 | spytał wreszcie robotnik - co to za zdrajca?~Chilo opuścił
174 17 | zdrajca?~Chilo opuścił głowę. Co to za zdrajca? Syn Judasza,
175 17 | w nocy bracia i siostry, co do jednej duszy, albowiem
176 17 | powrotnej do miasta, za co będą ci odpuszczone wszystkie
177 17 | dzikiego gniewu i groźby.~- Co tobie jest? - zapytał prawie
178 18 | zobojętniał teraz na wszystko, co nie jest Ligią, jak nią
179 18 | domów modlitwy. Wszystko, co budzi nadzieję i zabija
180 18 | widziano. On zaś powtarzał co chwila: "Oto, co są Grecy!
181 18 | powtarzał co chwila: "Oto, co są Grecy! Oto, co są Grecy!"
182 18 | Oto, co są Grecy! Oto, co są Grecy!" I zdaje mi się,
183 18 | mówił mi jednak, że boi się, co na ta powie lud rzymski
184 18 | braci Heleny, do Grecji. Co do mnie zauważyłem jedną
185 18 | staje się także szalonym, a co więcej, znajduje się pewien
186 18 | ludzi, ale bogów, nie znać, co to powszedniość, błąkać
187 18 | bajeczne byłoby jednak czymś, co kiedyś, kiedyś, po długich
188 18 | skończyć, i wiesz-li, o co mi wówczas chodzi: o to,
189 19 | Ursus mówił mi, że wszyscy, co do jednej duszy, zgromadzą
190 19 | porywać... Pomyśl, panie, co by się ze mną stało, gdyby
191 19 | bohater w świątyni Ammona. Co do mnie, te "skrupuły" (
192 19 | się łatwo każdy, kto wie, co znaczy ryba. Tak rozmawiając
193 19 | podnieść na niego ręki, co do mnie zaś, będą mądrzy,
194 19 | odpowiadał zupełnie temu, co Winicjusz opowiadał o Ligu.
195 19 | między nimi tylu biednych. Co im z tego przyjdzie i dlaczego
196 19 | możesz mieć sprawę. Człowiek, co strzeże tej dziewicy, o
197 19 | godzić kamieniami, a wówczas co jego siła pomoże? Czyż nie
198 19 | Panie - rzekł Grek - oto co mi jeszcze przyszło do głowy:
199 20 | zwodziły go w ciemnościach co chwila i dopiero sprawdziwszy
200 20 | umiał się w niej rozeznać. Co chwila trafiały się to jakieś
201 20 | prostaczą, i nadzwyczajną, a co więcej, że ta nadzwyczajność
202 20 | gorączkowej ciekawości, co też wypłynie z ust tego
203 20 | którego dobrym było to tylko, co mogło mu wrócić Ligię, a
204 20 | Ligię, a złym wszystko, co stawało między nimi jako
205 20 | między nauką starca a tym, co mówili cynicy, stoicy lub
206 20 | zdumieniem zadawał sobie pytanie: co to za Bóg? co to za nauka?
207 20 | sobie pytanie: co to za Bóg? co to za nauka? i co to za
208 20 | za Bóg? co to za nauka? i co to za lud? Wszystko, co
209 20 | co to za lud? Wszystko, co słyszał, nie mieściło się
210 20 | Uprzytomniał sobie wszystko, co od pierwszej chwili starzec
211 20 | ścianą bez rady i nadziei. Co ich sen zmorzył (bo i noc
212 20 | innymi do Emmaus, i wrócili co żywo, mówiąc: "Prawdziwie
213 20 | Nie mógł uwierzyć w to, co starzec mówił, a czuł, że
214 20 | zdarzeń, które opowiadał, co czyniło niemożliwym wszelkie
215 21 | aby nie uczynił czegoś, co mogło podać ich na niebezpieczeństwo.
216 21 | Nie! - rzekł Winicjusz. - Co chcesz uczynić, panie?~-
217 21 | sami narażą się na śmierć i co więcej, mogą ją wypuścić
218 21 | miejscu lub opuści Rzym. I co uczynią? Dlaczego nie działać
219 21 | nie działać na pewno, po co narażać siebie na zgubę
220 21 | Rozumiał teraz wszystko, co się w przeszłości stało,
221 21 | zdumieniem zadawał sobie pytanie: co to jest?~I nie umiał sobie
222 21 | rozmyślaniom, nauce i cnocie? Co się stanie, jeśli pan tak
223 21 | bierki, zamiast patrzeć, co się na świecie dzieje. Fortuna,
224 21 | żaren, beczką wina albo co gorzej, wody, któż zaręczy,
225 21 | wychodząc z domu, byłoby za co, w razie nieszczęścia, wezwać
226 21 | i przyjdzie wam w pomoc. Co za zła i nierówna droga!
227 21 | wyzierać zza węgła czekając, co się stanie.~
228 22 | którzy wrócili z Ostrianum.~- Co uczynimy, panie? - spytał
229 22 | węgłem narożnika, czekał, co się stanie, albowiem ciekawość
230 22 | dlaczego ona nie krzyczy i po co wyglądają na ulicę? Ludzi
231 22 | ruch się zrobi na mieście. Co to? Na wszystkich bogów
232 22 | Zanadto jest kościsty. Co tu jednak począć? Stała
233 22 | niektórzy wiedzą, w jakim celu. Co będzie, gdy posądzą mnie,
234 22 | prefekta wigilów, opowiedzieć, co się stało, i choćby padło
235 22 | niego i nie opowiedzieć mu, co się zdarzyło. Tak! był to
236 22 | było wiedzieć na pewno, co stało się z Winicjuszem,
237 23 | zrozumieć, gdzie jest i co się z nim dzieje. W głowie
238 23 | powiedzieć coś takiego, co go do niej zbliży, że może
239 23 | Uważ, stary człowieku, co powiem - rzekł. - Winienem
240 23 | ale nie mówisz mi tego, co masz na dnie duszy. Ty się
241 23 | brał... Tobie zaś powiem co innego. Jeśli ona tu nie
242 23 | iż Winicjusz spełni to, co zapowiada, zlękła się jego
243 23 | obawa, by nie stracić tego, co zyskał, tak wielka, że gdy
244 24 | trzeźwiej, sam przypomniał im, co mówił o Greku, i znów zażądał,
245 24 | Słusznie! Słusznie! Ale co zamierzacie uczynić z Winicjuszem? -
246 24 | człowiekiem zrobiłby zawsze, co by chciał.~Więc pragnąc
247 24 | czy nawet moja modlitwa co wskóra - chyba że uczynisz
248 24 | samego Winicjusza usłyszy to, co usłyszeć powinien. Rozmawiając
249 24 | nim i wszystkich Ligów, co daj, Zeusie, jeśli potrafisz."
250 24 | dochodzić uszu jego śpiewy.~- Co to jest? - pytał.~- Mówisz,
251 24 | wszystkich patrzył na to, co zaszło, raz dlatego, że
252 24 | że serce jego nie znało, co to litość, rzekł:~- Zakopcie
253 24 | Chilo podniósł twarz.~- Co mówisz? Co?... Nie zabijesz
254 24 | podniósł twarz.~- Co mówisz? Co?... Nie zabijesz mnie?~-
255 24 | Grek. - Nie zabijesz mnie? Co? Wyprowadź mnie na ulicę,
256 24 | Urbanem i pomimo wszystkiego, co słyszał na Ostrianum, nie
257 25 | zdać sobie sprawy z tego, co zaszło, i na dnie duszy
258 25 | wyrzekania się wszystkiego, co jest dobrem i rozkoszą,
259 25 | być nędzne. Toteż w tym, co o chrześcijanach w tej chwili
260 25 | wyrządzić jego kościom, za co Apostoł pobłogosławił i
261 25 | widział i słyszał wszystko, co się naokół niego działo,
262 25 | zabobonną bojaźnią, mało co mniejszą od tego strachu,
263 25 | A niechby się stało, co chciało - hej!...~Lecz urwał
264 25 | znów półsen gorączkowy. To, co teraz słyszał, pomieszało
265 25 | pomieszało mu się z tym, co Apostoł opowiadał poprzedniej
266 25 | pomieszały się znów z tym, co słyszał w Ostrianum z ust
267 25 | się i sam nie wiedział, co się z nim dzieje, albowiem
268 26 | Gdzie jest Ligia?~- Dopiero co odeszła, a ja mam uwarzyć
269 26 | dodać wiele nowego do tego, co Winicjuszowi opowiadał w
270 26 | Wódz rzymski nie wiedział, co robić z dzieckiem. Ursus
271 26 | których dostatek wielki, bo co Semnony, Markomany, Wandale
272 26 | bobrowych, ni bursztynu. A co byśmy na Swebach albo Markomanach
273 26 | się zastanawiać nad tym, co też może dziać się w piersi
274 26 | chrześcijanie, wiemy przez Akte, co się na Palatynie dzieje.
275 26 | równie jak ty nie wiemy, co się z nią stało." I cezar
276 26 | spojrzał na nią, jak gdyby to, co mówiła, przechodziło całkiem
277 26 | Wówczas skarałby Aulusów, a co najmniej odebrałby mnie
278 26 | niemożliwe. Zrozumiał również to, co przed chwilą jeszcze było
279 26 | piasku, a jam nie rozumiał, co to znaczy. Pamiętasz, jak
280 26 | zmieniony, ale przecie dopiero co sam jej rzekł, że jeśli
281 26 | jakiekolwiek złudzenia, że to, co słyszał na Ostrianum, mogło
282 27 | ciągnie ją ku niemu nie co innego, tylko jego miłość
283 27 | przed sobą że widok jego co dzień staje się jej potrzebniejszym,
284 27 | rzeczy dziwne. Była to bądź co bądź nauka, w którą wierzyła
285 27 | znieść wszelkie różnice. I co wówczas stałoby się choćby
286 27 | Ligii.~Ligia zaś widziała, co się w nim działo, jak się
287 27 | dziecko u swych nóg, zapytał, co się stało.~Wówczas Kryspus
288 27 | począł opowiadać wszystko, co mu wyznała Ligia, jej grzeszną
289 28 | Grecji; o Wschodzie nie ma co i mówić, Germanowie zaś,
290 28 | konsularnego męża, ale wszystko, co cię spotkało zdumiewa mnie
291 28 | się do tego wszystkiego, co zaszło, więc jest to poniekąd
292 28 | i że zaszło coś takiego, co ich wzajem od siebie oddaliło.
293 28 | próżni, że to wszystko, co stanowiło dla niego dotychczas
294 28 | doznał uczucia czczości. "Po co? Co mi z tego przyjdzie?"
295 28 | uczucia czczości. "Po co? Co mi z tego przyjdzie?" Oto
296 28 | porozmawiać o tym wszystkim, co się w nim dzieje, to może
297 28 | wzniósłbym Mu ołtarz w atrium. Co jeden nowy Bóg więcej mógłby
298 28 | Apoloniuszu z Tiany. To, co potwierdził Paweł, że nie
299 28 | nie mogę. Czy rozumiesz, co to znaczy? Jest coś w mojej
300 28 | Jest coś w mojej naturze, co się wzdryga na tę naukę,
301 28 | Chrystusa. I czy wiesz, co czynią? Oto modlą się za
302 28 | i proszą dla mnie o coś, co nazywają łaską, a na mnie
303 28 | mój dom, wszystko więc, co żyło, rzuciło się na kolana,
304 28 | mianowicie, że po tym, co słyszałem i widziałem między
305 28 | zwilgotniały źrenice... Wiesz, co ci wyznam: oto że nie mogę
306 28 | niż przypuszczasz... Lecz co do moich niewolników zastanowiła
307 28 | się uczynić coś takiego, co by ją mogło zasmucić i obrazić.
308 28 | zmieniono, że powiem ci i to, co mi przychodziło do głowy
309 28 | Ale gdy kocham ją za to, co nas dzieli, domyślisz się,
310 28 | pewnych i jak dalece nie wiem, co mam począć. Jeśli życie
311 28 | to musi nastąpić... Ale co będzie ze mną za rok lub
312 28 | Jeśli cię zdziwi to, co piszę, odpowiem ci, że mnie
313 29 | chrześcijanin, mówi to, co mówić powinien. Sam on nie
314 29 | zawsze toż samo znaczy, co osobista korzyść.~Brała
315 29 | że powinien brać z życia, co się da. Postanowił zapomnieć
316 29 | uznawał za dobre wszystko, co mu dogadzało. Wreszcie stracił
317 29 | chrześcijanami, wszystko, co tam widział i słyszał, wszystko,
318 29 | widział i słyszał, wszystko, co mu przechodziło przez głowę
319 29 | wszelkich zawikłań. Tymczasem co innego było w słowach Winicjusza
320 29 | pokorę, cnotę i miłosierdzie, co im tedy może przyjść z czarów
321 29 | żem szukał daleko tego, co było blisko... Kobieta piękna
322 29 | Teraz mówię sobie oto, co następuje: napełniam życie
323 29 | ręka i nie pobledną usta. Co będzie dalej, nie dbam,
324 29 | prędkiego uświadamiania tego, co się w nim dzieje, spostrzegł,
325 29 | wyzwolić, ona zaś, wiesz, co mi odpowiedziała: "Wolałabym
326 29 | ty szukasz daleko tego, co jest bliskie. Może i dla
327 29 | cię kocha? Być może! Ale co to jest za miłość, która
328 29 | bo dobroczynnym jest to, co ludziom daje szczęście,
329 29 | chory. Musimy się namyśleć, co masz mu odpowiedzieć, jeśli
330 29 | Potrafimy żyć i umrzeć, a co oni potrafią, to nie wiadomo.~
331 30 | królem szakalów...~- A mnie co przeznaczasz? - spytał Watyniusz. -
332 30 | więcej boją niż innych bogów? Co w tym jest? Ot, mnie samego
333 30 | czym rzekł:~- Zobaczymy, co nam urządzisz na stawach
334 30 | my stworzyliśmy siłę, a co, jak myślisz, może stworzyć
335 31 | gdyż i tak mówiono, że co tylko było w Rzymie odznaczającego
336 31 | zasłuchane i zapatrzone w to, co działo się na wodzie. Tratwa
337 31 | upoił widok wszystkiego, co się działo, a wreszcie ogarnęła
338 31 | wyda mu się najpiękniejszą. Co chwila przelatywały koło
339 31 | jedną w świecie!~- Więc co?~- Więc nie chcę innej miłości,
340 31 | bezwstydu i waszych zbrodni!~- Co się z tobą dzieje? Czyś
341 32 | wypadek zgubiony, albo, co dziś do niego podobne, oprze
342 32 | się na Palatynie, gdzie co dzień powstawały inne zamiary.
343 32 | z której się nie wraca. Co za szkoda, żeś nie posłuchał
344 32 | brodzimy w mroku śmierci i co chwila jakaś głowa zanurza
345 32 | Marcellus, i tak dalej! Co za zbiór hołoty i łotrów!...
346 32 | znajduje się jednak na liście, co dowodzi, że ktoś nie uwierzył
347 32 | niego żołnierzem, z którym co najwyżej można gadać o gonitwach
348 32 | przecieżeś podsłuchiwał i wiesz, co jej odpowiedziałem: że kocham
349 32 | przyjemniej było z tobą mówić! O co właściwie ci chodzi? Czy
350 32 | obrzydzenie.~- To ty? - spytał. - Co się z tobą dzieje? .~- Źle,
351 32 | jeśli raz na pięć dni ma za co kupić baranią głowę u rzeźnika,
352 32 | moje!~- Po coś przyszedł i co przynosisz?~- Po pomoc,
353 32 | synu Słońca, który wiesz, co się w tamtym domu dzieje,
354 32 | nich, nie wywiedzieć się, co się z nimi dzieje, jak im
355 32 | niech zginą wszelkie nauki! Co dla niego będą znaczyli
356 32 | rozpocząć żyć, jak wszyscy żyją? Co następnie uczyni Ligia,
357 32 | pięść Ursusa i wszystko, co nastąpiło potem. Ujrzał
358 32 | splugawić i zohydzić to, co jest najdroższe i jedynie
359 32 | Po chwili wiedział już, co ma uczynić. Lecz nie znając
360 32 | rzekł:~- Nie uczynię tego, co mi radzisz, byś jednak nie
361 32 | Jak to, królu perski? za co?... Piramido łaski! Kolosie
362 32 | Kolosie miłosierdzia! za co?... Jam stary, głodny, nędzny...
363 32 | go smagać za to samo, za co przedtem nagradzał. Nadto
364 32 | ale pierwej posłuchaj, co ci powiem: zapomnij, żeś
365 33 | jej dotąd poznał. Tyle, co od was, z waszych uczynków,
366 33 | waszych uczynków, tyle, co od Ligii, tyle, co z rozmów
367 33 | tyle, co od Ligii, tyle, co z rozmów z wami. A przecie,
368 33 | ludzie szaleni; powiedzcie, co przyosicie? Czy grzech miłować?
369 33 | piękność, Rzym moc, a oni co przynoszą?" Więc powiedzcie,
370 33 | przynoszą?" Więc powiedzcie, co przynosicie? Jeśli za drzwiami
371 34 | głębi serca słowach to, co przed chwilą wyznał Apostołom:
372 34 | zdawał sobie sprawy z tego, co czuł, że w niej przychodzi
373 34 | Powiedział jej natomiast to, co napełniło ją radością, że
374 34 | Wreszcie jął ją rozpytywać, co się działo w jej duszy,
375 35 | do czytania do Ancjum... Co słychać?~- Chodzisz po księgarniach? -
376 35 | więc ja ciebie spytam, co słychać? Albo wiesz co?
377 35 | co słychać? Albo wiesz co? Odeślij lektykę i puszki
378 35 | nie wróci.~- Nie byłoby po co jechać wówczas do Achai.~-
379 35 | boga-łabędzia. To łabędź! nie ma co mówić! Ale on chce publicznie
380 35 | chrześcijanach, więc chyba nie wiesz; co się stało przed paru dniami.
381 35 | jako ateista.~- Dowodem to, co zaszło w świątyni Westy. -
382 35 | zaszło w świątyni Westy. - Co za świat!~- Jaki świat,
383 35 | zwłaszcza dla tych, którzy co innego mają w sercu i w
384 35 | niego przez chwilę, rzekł:~- Co się z tobą dzieje? Tyś dziś
385 35 | by ci to powiedzieć. - Co ci się zdarzyło?~- Coś takiego,
386 35 | Jestem jej narzeczonym. - Co?...~Lecz Winicjusz zerwał
387 35 | niewolnicy staną tu przede mną co do jednej duszy! Żywo!~-
388 35 | chwilą atrium napełniało się co raz szczelniej: na korytarzach,
389 35 | Rybę? Aha! pamiętam, co mówił Chilo: to znak chrześcijan.~
390 35 | za stosowne lub wygodne. Co do Ligii, jej królewskie
391 35 | Apostołowi się przyda.~- Czyń, co chcesz, ale ja mu wierzę.
392 35 | dobra, skoro skutek dobry. A co do Chilona, ja kazałbym
393 35 | biblioteki i pisał do Ligii, co następuje:~"Chcę, aby gdy
394 36 | naśladować Dionizosa, było co zaprząc do pochodowych wozów.
395 36 | podwójny podbródek, przez co usta jego, zawsze zbyt blisko
396 36 | jedwabną, którą poprawiał co chwila ręką białą i tłustą,
397 36 | którego lubiono nie wiadomo za co, równie jak i Westynus,
398 36 | Zdawało się, że wszystko, co jest bogatsze i świetniejsze
399 36 | wielkości nie wiadomo było, na co patrzeć, i nie tylko oczy,
400 36 | duchu do Mistrza: "Panie, co pocznę wobec tego miasta,
401 36 | Panie, rybak z jeziora! Co pocznę? I jakoż jego złość
402 37 | pisał o podróży, o tym, co się ze mną dzieje, i o nowinach
403 37 | usłyszę, piszę ci dalej, co się zdarzyło na łodzi. Skoro
404 37 | w tej chwili łódź, przez co uwaga powszechna odwróciła
405 37 | chrześcijankę, może uraża to, co mówię o Niebie i Przeznaczeniu?
406 37 | twarzy, a gdym go spytał, co czyni, odrzekł mi: "Sieję."
407 38 | wypowiedzieć ci wszystkiego, co przeszło mi przez myśl i
408 39 | wie i nie pamięta. Zresztą co mi cezar, gdy jestem przy
409 39 | byłem. Powiedz mi, Ligio, co to jest? Jam nigdy nie przypuszczał,
410 39 | nie zrozumiał. I wiesz, co mi się teraz zdaje? Oto,
411 39 | Petroniuszem i czy wiesz, co Petroniusz rzekł w końcu? "
412 39 | rzekł - wiedzieć o niczym, co mogłoby mi popsuć życie
413 39 | byłoby wówczas weselsze? A co do ozdoby życia i piękności,
414 39 | śmierci. A tymczasem patrz, co się u was dzieje, ile jest
415 39 | spoczywali w cieniu. O Ligio! Co za życie kochać się, koić,
416 40 | słowem, wyłącznie tym, co wynalazł i czym przyozdobił
417 40 | który wiedział wprawdzie, co o kim ma myśleć, i przyjmował
418 40 | chcąc sprawdzić, czy to, co tworzy, jest naprawdę doskonałym.
419 40 | zraniona miłość własna:~- Co znajdujesz w nich niedobrego?
420 40 | niczym nie znają. Pytasz, co niedobrego w tych wierszach?
421 40 | Komu bogowie dali tyle co tobie, od tego więcej można
422 40 | brudna, w której by teraz co najmniej siedział jakiś
423 40 | miejscowym areopagiem.~- Oto co się nazywa mówić rozumnie -
424 40 | spalę Ancjum. Albo wiesz co? Jeśli ci żal tych willi
425 40 | naśladować, i wyobrażam sobie, co się stanie, skoro ruszy
426 40 | nawet wiersze cezara.~- Co za zręczność, która nawet
427 40 | Senecjo i młody Nerwa. A co do wierszy, to, com ci mówił,
428 40 | mi go żal. Na Polluksa! Co to za dziwna mieszanina!
429 40 | przyjmą tej nauki nigdy. Ty co innego! Z twoim usposobieniem
430 40 | waszym śladem.~- To jest co innego - odpowiedział Winicjusz. -
431 40 | Ale tęsknię niezmiernie i co dziwniejsza, gdy jestem
432 40 | się obronić. Powiem ci, co się zdarzyło, by zrzucić
433 40 | nie gorzej od nich ryczą. Co do mnie, drwię z wróżb i
434 41 | smutną, choć widzę, że z tym, co wam na próbę zaśpiewałem,
435 41 | znasz od niego. Powiedz mi, co ty sądzisz o muzyce?~- Gdy
436 41 | czuję, że ogarniam to, co widzę, w całości i że w
437 41 | zachwycie mieści się wszystko, co te rzeczy dać mogą. Ale
438 41 | stanie, jak chcą wyroki.~- Co zamierzasz uczynić?~- Zobaczysz,
439 41 | wybiera żon żołnierzom. Po co mu moje pozwolenie?~- Mówiłem
440 42 | sobie dokładnie sprawy, co się z nim dzieje, miał tylko
441 42 | i strach było pomyśleć, co się musi dziać w Rzymie,
442 42 | biada nam wszystkim i mnie! Co się tam dzieje, tego ludzki
443 43 | zaledwie lekki przedsmak tego, co działo się pod murami samego
444 43 | największym wysileniem, narażając co chwila życie, dotarł wreszcie
445 43 | której powtórzono mu to, co poprzednio mówili zbiegowie,
446 43 | włosy powstawały na myśl, co musiało się dziać bliżej
447 43 | olbrzymie miasto. Wszystko, co dotychczas jeszcze się tylko
448 43 | bliżej, rozpoznał, że to, co brał za dym, było kurzawą,
449 43 | będziesz bogaty jak Midas. O, co za nieszczęście! Chrześcijanie,
450 43 | jest na Ostrianum... O, co za nieszczęście na to miasto!...~
451 44 | odgadywali z barwy płomienia, co się pali. Szalony pęd powietrza
452 44 | w których powtarzały się co chwila słowa: "Oto nadchodzi
453 45 | tylko kupa zgliszcz, po co więc mają tu zostawać wobec
454 45 | się! - naglił Winicjusz. - Co tam robisz? - Płaczę nad
455 45 | odbieracie wszystkim to, co mają, i przywłaszczacie
456 45 | już Chilona o wszystko, co ten mógł wiedzieć, zwrócił
457 45 | się przed nimi muszą.~- Co więc chcesz powiedzieć? -
458 45 | piersiach, czekali na to, co się stanie. A wówczas słychać
459 45 | sercach? Kto z was odgadnie, co go może spotkać, zanim godzina
460 45 | I klękali u jego kolan, co widząc Winicjusz zbliżył
461 46 | albowiem o ocaleniu tego, co już płonęło, nie było co
462 46 | co już płonęło, nie było co i myśleć. Należało przy
463 46 | zniszczyć miasto i wygubić co do nogi mieszkańców, aby
464 47 | Boarium i niszcząc wszystko, co w pierwszym pędzie pominął,
465 47 | rozkazu uderzenia nie wiedzą, co czynić.~- Bogowie! - rzekł
466 47 | Bogowie! - rzekł Nero - co za noc! Z jednej strony
467 47 | ja zrobiłem wszystko, co mogłem, ale niebezpieczeństwo
468 47 | dołączyła się i ciekawość, co powie wysłannik cezara,
469 47 | wzruszenia począł pytać:~- I cóż? Co się tam dzieje? Czy już
470 48 | strawiwszy tu i owdzie, co mógł strawić, przestał się
471 48 | mnie, lecz Chrystusowi!~- Co za walne bóstwo! - ozwał
472 48 | Chilona. - Ale nie wiem, co mam czynić z mułami, które
473 48 | znów powtórzył:~- Panie, co mam robić z mułami, które
474 48 | Winicjusz sam nie wiedział, co odpowiedzieć, lecz usłyszawszy
475 48 | bom w sercu już gotów. I co mi przykaże, to uczynię,
476 48 | uczynię, ale ty mi powiedz, co bym mógł nadto uczynić.~-
477 48 | taką zbrodnią, pomyślcie, co się jeszcze stać może. Kto
478 48 | Linusie i ty, Ligio! Mówiłem, co mi nakazał mój ludzki rozum,
479 49 | przechodzące wyobraźnię ludzką. Co noc zdarzały się bitwy,
480 49 | których ginęły setki ludzi: Co rano brzegi Tybru roiły
481 49 | zamierzona od dawna, po co więc ją odkładać, gdy w
482 49 | ogłosi się cezarem, a wówczas co uczynimy, jeśli legie staną
483 49 | rozniecić pożar.~Ale Nero miał co innego na myśli, szukał
484 49 | nietrudno urwać głowę.~- Co powiesz? Mów, radź! - zawołał
485 49 | spraw publicznych. I po co mu ten trud? Zali nie lepiej
486 49 | Nero począł narzekać:~- Co mi po Rzymie i Rzymianach!
487 49 | wiem!... Wy ani pomyślicie, co powiedzą o was potomne wieki,
488 49 | nie przyszli nam w pomoc? Co to nieszczęsne miasto uczyniło
489 49 | możecie sobie na to pozwolić. Co do ciebie, cezarze, groziłeś
490 49 | rozumiał bowiem, iż to, co mówi, jest środkiem ostatecznym,
491 49 | czynić, gdy nie wiedział, co począć. Wreszcie zakłopotanie
492 49 | groziłeś mu pretorianami, co zrozumieliśmy my wszyscy
493 49 | lecz wiedz, że mówię to, co mi nakazuje miłość do ciebie.~-
494 49 | fałdy togi, czekał jeszcze, co powie lub pocznie cezar.~
495 50 | dlategom ich znienawidził.~- Co wiesz o chrześcijanach?~-
496 50 | znał moje dzieje... Ale co mówię! Słucha mnie ktoś
497 50 | występkiem wołającym o pomstę. Co do Ligii, znienawidziła
498 50 | dziewczyny, mógł wmówić, co chciał, w cezara, ale nie
499 51 | pretorianów i samego nawet cezara, co by mi to mogło szkodzić!
500 51 | towarzystwo lepsze niż tu. Co za błazny! co za kuglarze,
1-500 | 501-653 |