Rozdzial

 1 12 |         wspierają się, ale nie jedni przeciw drugim, a tu wiadomo
 2 20 |         żeby dawali przykład i jedni drugim między sobą, i nawet
 3 20 |        gdy płakała od radości, jedni przyganiali jej, inni myśleli,
 4 26 |    ciemne, że w takich czasach jedni tylko chrześcijanie mogli
 5 29 |        chrześcijan.~- Tak. Oni jedni!... Nasze zaś życie czymże
 6 42 |        tej chwili nie doszedł, jedni bogowie wiedzą...~Tu Juniusz
 7 43 |    Ludzie bili się i tratowali jedni po drugich. Rodziny gubiły
 8 43 |   Ludzie - zapytał - coście za jedni?~- Burzymy domy, aby pożar
 9 44 |        lub w ogniu.~I tak, gdy jedni żebrali u bogów miłosierdzia,
10 44 |       tryumfu, dlatego też gdy jedni z mieszkańców przyłączali
11 51 |   skończyć.~Rozumiał teraz, że jedni tylko chrześcijanie mają
12 53 |       go teraz starannie nawet jedni przed drugimi, aby ktoś
13 56 |  poobszywani w skóry zwierząt. Jedni z nich stali, drudzy modlili
14 56 |      się, przewracali, deptali jedni po drugich, krzyczeli o
15 56 |        środek koliska, klękali jedni przy drugich z wzniesionymi
16 56 | wnętrzności i wory z piaskiem. Jedni napływali za drugimi i na
17 58 |     zawładnęły sercami tłumów. Jedni zarzucali im małoduszność
18 62 |       zmieniona i powiększona. Jedni opowiadali, że cezar zemdlał,
19 74 |     zalała serca biesiadników. Jedni poczęli mu dziękować i sławić
20 Epi|        mnie Grecy, którzy sami jedni słuchać umieją i sami jedni
21 Epi|    jedni słuchać umieją i sami jedni godni są mego śpiewu." Mówił,