Rozdzial

 1 1 |      ani taki pedant jak Aulus Plaucjusz. Lecz Winicjusz usłyszawszy
 2 1 |        przyszedł na myśl Aulus Plaucjusz? Czy wiesz, że ja, wybiwszy
 3 1 |     ich domu. Zdarzyło się, że Plaucjusz nadjechał w chwili wypadku
 4 1 |          Mówił mi to sam Aulus Plaucjusz. Ligowie nie przekroczyli
 5 1 |       być uważana jako alumna. Plaucjusz mógłby ci ją odstąpić, gdyby
 6 2 |       Po chwili przybiegł mały Plaucjusz i począł o coś pytać. Ale
 7 2 |    nadchodzący śpiesznie Aulos Plaucjusz.~Był to człowiek zbliżający
 8 2 |  ofiary, by tę ruinę odwrócić?~Plaucjusz nie odpowiedział na to pytanie,
 9 2 |    Stara to siedziba - odrzekł Plaucjusz - w której nic nie zmieniłem
10 2 |    Chętnie - odrzekł powstając Plaucjusz. - To mój mały Aulus i Ligia
11 2 |    chciał przeczyć, lecz Aulus Plaucjusz dodał swoim świszczącym
12 4 |  obecnie, wobec rozkazu, Aulus Plaucjusz uczuł się bezbronnym. Przez
13 4 |       ognisko, na którym Aulus Plaucjusz, wierny dawnemu obyczajowi,
14 4 |     rękach jak drzewo...~Aulus Plaucjusz, który nadszedł na tę chwilę,
15 11|        razie biada im!~- Aulus Plaucjusz byl tu dziś rano. Nie mógł
16 12|       jej ani cezar, ani Aulus Plaucjusz, zniknęła w sposób istotnie
17 26| opowiadał w swoim czasie Aulus Plaucjusz. Ursus w bitwie nie był,
18 65|        jest mu całkiem oddany. Plaucjusz Lateranus i Tuliusz Senecjo
19 72|       i Lukan, Feniusz Rufus i Plaucjusz Lateranus, i Flawiusz Scewinus,