Rozdzial

 1 8 |      w razie potrzeby cezara, bał się jednak zaofiarować z
 2 13|     światem!... Mniej bym się bał tego Petroniusza. O, bogowie!
 3 18|      I czy dasz wiarę, że się bał? Bał się naprawdę! Brał
 4 18|       dasz wiarę, że się bał? Bał się naprawdę! Brał moją
 5 23|   ochota, by objąć jej dłoń - bał się tego uczynić, bał się -
 6 23|         bał się tego uczynić, bał się - on, ten sam Winicjusz,
 7 26|      dwadzieścia zim, tom się bał - odrzekł Ursus - ale potem -
 8 30|      nie wierzył w bogów, ale bał się ich, zwłaszcza zaś tajemnicza
 9 31|  wszystkim narzędziem i cezar bał się jego zdania, gdy chodziło
10 32|    odważnym i śmierci się nie bał, ale nie spodziewając się
11 39|      mówić szepcąc, jakby się bał spłoszyć szczęście:~- Nie,
12 42|   mogła się zmienić w groźbę; bał się obrazić bóstwo w chwili,
13 54|    miały pozostać bez skutku. Bał się nie mieć nadziei, bał
14 54|     Bał się nie mieć nadziei, bał się wątpić. "Będę wierzył
15 65|       Ateńczyków, których się bał. Inni augustianie słuchali
16 66|  przerażał się tym poczuciem, bał się bowiem obrazić Chrystusa,
17 66|      uniesień Westynus, który bał się duchów, ale nie bał
18 66|       bał się duchów, ale nie bał się ludzi, dawał znak łaski.
19 67| począł mówić cicho, jakby się bał zbudzić Ligię:~- Panie,