Rozdzial

 1 2 |         Maximo", napływały nowe fale; przy rostrach słuchano
 2 7 |  Apollinis napływały coraz nowe fale gości. Zza bramy dochodził
 3 25| doścignąć. Burza jęła mu rzucać fale w oczy i począł tonąć wołając
 4 25|      ludzi płynących za łodzią. Fale nakrywały pianą ich głowy;
 5 27|         go jakby dwie przeciwne fale, wahał się w myślach, wahał
 6 36|  rozsuwał ją jak statek rozsuwa fale, gdy jednak sam jeden podniósł
 7 41|       nowe i nowe, zupełnie jak fale morskie, które idą z nieskończoności.
 8 42|   zmieniając jego dolne kłęby w fale płomienne. Oboje ciągnęły
 9 45|      stronę pożaru i patrzył na falę ognia z twarzą zarazem złą
10 46|       Esquilinus i na Viminalis fale ognia, głowni i węgli. Pomyślano
11 47|       strony, jak rozchodzą się fale na wodzie, w którą rzucił
12 59|    teraz jest morze jak oliwa i fale zdają się spać... Jedźmy
13 62|        zapadł, gdy już pierwsze fale ludu poczęły napływać do
14 66|    myśli jego rozpętały się jak fale targane wichrem. Budziła
15 71|       miną cezarowie, przepłyną fale barbarzyńców, miną wieki,
16 73|      Gdy rzucisz kamień w wodę, fale rozchodzą się coraz dalej