Tom, Rozdzial
1 I,10 | spędził; spod Kcyni pan Piotr Skoraszewski, a pan Kwilecki
2 I,10 | brat, wojewoda podlaski Piotr Opaliński ze swym szwagrem,
3 I,10 | nieprzyjacielskiego języka.~Piotr Opaliński, wojewoda podlaski,
4 II,12 | chorąży wieluński; pan Piotr Czarniecki, młody kawaler
5 II,12 | jest heretykiem? - rzekł Piotr Czarniecki.~- Katolik jestem,
6 II,12 | uszy? - spytał szorstko pan Piotr Czarniecki.~- Pomyślcie
7 II,12 | usłuchacie!...~Na to pan Piotr Czarniecki odrzekł z przyciskiem:~-
8 II,12 | nie podnoś!~Po czym pan Piotr Czarniecki przemówił do
9 II,12 | chęci - odrzekł zimno pan Piotr. - Ale tu o klasztor i o
10 II,12 | nagrodę mu chodziło?~Pan Piotr Czarniecki stropił się,
11 II,12 | mam! - odpowiedział pan Piotr Czarniecki.~- A ja zakonników
12 II,13 | szlachetką - rzekł ostro pan Piotr. - Proszę! cóżeś sam za
13 II,13 | podobasz! - zakrzyknął pan Piotr Czarniecki. - Można by grzeczną
14 II,13 | Bo... bo... - rzekł pan Piotr - jak mi Bóg miły!... Dajże
15 II,13 | brał w niej udział; a pan Piotr prawił o potyczkach ze Szwedami
16 II,13 | gardła damy! - zawołał pan Piotr Czarniecki.~- Nie ufajmy
17 II,13 | na rapciach! - rzekł pan Piotr.~- Sznura z dzwonnicy nie
18 II,14 | miecznik sieradzki i pan Piotr Czarniecki, czynili także
19 II,14 | miecznik sieradzki i pan Piotr Czarniecki. Przodem szły
20 II,14 | a oczy świecące.~Sam pan Piotr Czarniecki podziwiał celność
21 II,14 | uderzył się w gębę dłonią pan Piotr, aby sprośnego imienia w
22 II,15 | Czarniecki - rzekł pan Piotr - ze mną zaś jest Babinicz.
23 II,15 | odrzekł spiesznie pan Piotr - ze mną i z kilkudziesięciu
24 II,15 | Dobrze - odpowiedział pan Piotr - noga nie powinna ujść
25 II,16 | ten poseł? - spytał pan Piotr - uczciwą miał twarz...~-
26 II,16 | umyka teraz! - rzekł pan Piotr Czarniecki. - Patrzcie,
27 II,16 | Wschodnio-południową basztę zajęli pan Piotr Czarniecki z Kmicicem, a
28 II,17 | przeorskiej. Ksiądz Kordecki i pan Piotr Czarniecki pilnie patrzyli
29 II,17 | zawołali razem ksiądz i pan Piotr Czarniecki.~- Ej, ojcze
30 II,17 | takiej imprezy - odrzekł pan Piotr - ale audaces fortuna juvat!~-
31 II,17 | To od tego zacznij.~Pan Piotr wyszedł z celi, a Kmicic
32 II,17 | jego widok! - rzekł pan Piotr.~- Świecę z daleka! - zawołał
33 II,17 | nie będzie! - rzekł pan Piotr Czarniecki.~I odetchnął
34 II,27 | Potem też nadciągnął pan Piotr Czarniecki z panem Kuleszą,
35 III,14| Będzie miał i święty Piotr robotę; już książki przygotowywać
36 III,15| się było dostać do miasta. Piotr Opaliński, wojewoda podlaski,
37 III,15| i dzwonnica zdobyte. Sam Piotr Opaliński, wojewoda podlaski,
|