Tom, Rozdzial

 1     1, 3 |        matka Jagny.~- Oskarżony, Bartek Kozioł, bliżej, za kratę.~
 2     1, 3 | indagował nieubłaganie sędzia.~- Bartek Kozioł, prześwietny sądzie -
 3     1, 11|        po próżnicy pogadują!~- A Bartek Kozieł wypatrzył ich na
 4     2, 15|      płask więcej... widzicie... Bartek, weźcie no się do pary z
 5     2, 15|           niezgorzej! - zauważył Bartek.~Juści, że poradzić poradził,
 6     2, 15|      Mało to bierze? - odmruknął Bartek.~Zabili ręce o ramiona,
 7     2, 15|         świerki, że często gęsto Bartek krzykał do nich przekpiwając:~-
 8     2, 15|      jednego razu na robocie, aż Bartek posłyszał i rzekł:~- Poniechajcie
 9     2, 15|     chłop od pił.~- Prędzej tam, Bartek, nie stójcie, bo i piły
10     2, 15|      znałem go dobrze! - zawołał Bartek wchodząc na ten czas do
11     2, 15|   sprawia kałdunowi - powiedział Bartek.~- I... krzyczy, by się
12     2, 15|    postąpił.~- Wart jest tyle co Bartek, a może i więcej, tom postąpił.
13     2, 15|          spostrzegli to w lot, a Bartek splunął na to i rzekł do
14     2, 18|          że tam który Wojtek abo Bartek nie ma co do gęby włożyć,
15     2, 19|     mieli. Zeźlił się tym srodze Bartek z tartaku, któren choć robotę
16     2, 19|      wlazło. A pobok nich stojał Bartek z tartaku ze swoimi i w
17     2, 19|        mróz biegli na powietrze. Bartek z tartaku ze swoimi wciąż
18     2, 20|         pojedziesz na świadka. A Bartek uwiadomiony?~- Byłem dzisiaj
19     2, 21|        wahania.~- Bylicę zabrali Bartek, siedział ano pod drzewem
20     2, 24|     przystali do niego tacy, jak Bartek, Kozioł, Filip zza wody,
21     3, 33|          pięściami, kaj popadło.~Bartek w ten mig skoczył na pomoc
22     3, 33|  Zajrzała zaraz do Kozłów, że to Bartek pociotkiem jej wypadał z
23     3, 33|   krzycząc wniebogłosy, jako już Bartek umiera, Boga i ludzi sprawiedliwych
24     4, 41|      przyjacielsko.~- A kajże to Bartek? - pytał Antek rozglądając