Tom, Rozdzial

 1     1, 12|         Czego? - mamrotał przez sen.~- Wody! Tak me rozbiera
 2     1, 12|    niewolę, ale zapominał słów, sen nań spadał raz po raz, a
 3     1, 12|     jęczał i tak krzyczał przez sen, aż konie z chrapaniem rwały
 4     1, 12|      nic nie słyszał; jak przez sen majaczyło mu się granie
 5     1, 12|       potem nie mógł, zapadał w sen, nie popuszczając kiełbasy
 6     1, 12|   rychło zapomniał o wszystkim, sen go brał i niósł w ćmę jakąś
 7     2, 13|         co się stało? - jakby w sen na jawie się pogrążył i
 8     2, 14|       dziecko zakrzyczało przez sen lubo rzuciło się na łóżku -
 9     2, 14|         nieruchomie, bez słowa, sen ich odleciał zupełnie, roili
10     2, 17|   zasłaniała głowę nie pomogło, sen nie przychodził, a jeno
11     2, 19|    drogi, ale słabo kieby przez sen.~Antek wlókł się ciężko
12     2, 23|       stawały te cuda, zali nie sen to wszystko, nie omanienie!...~-
13     2, 23|     powieki i zapadła w głęboki sen, wiatr przemknął bez śladu,
14     2, 25|       naród leżał we śpiku, ale sen był ciężki i gorączkowy,
15     2, 25|     niejeden zaś krzyczał przez sen, powiedając potem, że zmora
16     3, 27|       jej przez pamięć jako ten sen luby, z którym się ciężko
17     3, 32|   dziwnej słodkości...~Jakby ją sen zmorzył nagły i tym pachnącym
18     3, 32|       kiej te mgły nikłe i kiej sen cudny, ale dawno już śniony.
19     3, 36| uznojone legło w cichy i słodki sen, jeno ptak jakiś tu i owdzie
20     3, 36|      szemrały cosik jakby przez sen, a drzewiny, pławiące się
21     3, 36|       pola, pogrążone w głęboki sen odpoczywania, jakby dychały
22     4, 43|      głowie, słyszała jak przez sen, że niekiedy ktosik z domowych
23     4, 45|        lipcowe, że mijały kieby sen słodki, cięgiem pragniony.~