Tom, Rozdzial

 1     2, 20|     nieubłaganą, zwrócił się do Rocha i cicho powiedział:~- Za
 2     2, 22|     jako najśmielszą, nacisnęły Rocha pod kominem i nuż go molestować
 3     2, 22|         cały świat!~Opadli wnet Rocha pytaniami, a gdzie to zamki
 4     3, 28|    takim prawem, że Antek przez Rocha przykazał go zarznąć.~-
 5     3, 29|         spólnie, ciżbiąc się do Rocha, aż uszy zatykał od wrzasku.~-
 6     3, 31|     objaśniał Jambroży.~- Że to Rocha wziął na probanta, nie Dominikową! -
 7     3, 35|        wsi nie poruszą, wyzwali Rocha za stodoły Borynowe i zwierzyli
 8     3, 35|     dobrodziej się ozgniewał na Rocha, krzyczał, zatykał uszy
 9     3, 35| spostrzega. Zagadał głośniej do Rocha:~- Mateusz rozpowiada, jako
10     3, 35|        co się bez zimę uczyły u Rocha, to nawet pisane rozbierą
11     3, 35|      przeczytać poredzą...~- To Rocha ugodzić i niechby dalej
12     3, 35|   groźniej, aż Mateusz odgarnął Rocha na stronę i wysunął się
13     4, 37|   Prawda, a tu jakby na złość i Rocha nie ma.~- Poredzimy se sami.
14     4, 40|     śmiał się wesoło. - Jeno la Rocha zgotuj co inszego.~- Bóg
15     4, 40|      Grzela przysiadając się do Rocha, któren go wzion na stronę
16     4, 45|  niespokojnie, czy nie widzieli Rocha? Ale nikt go nie widział
17     4, 46|         widzi, co prędzej by po Rocha! - zauważył Stacho.~- Prawda,
18     4, 46|       mają kogo wziąć, to tylko Rocha!~- Jakże, możemy go to dać,
19     4, 46| zamydlenia oczów, poszli szukać Rocha po chałupach.~Dziwowali
20     4, 46|      rozniesło, jak chcieli, że Rocha już od południa nie ma we
21     4, 46|     przy miskach, przyprowadził Rocha na Józiną stronę, nie pozwalając
22     4, 46|    powiędłymi oczami ogarniając Rocha, któren się im teraz widział
23     4, 47|    jakoś w parę dni po ucieczce Rocha, jęto się ostro sposobić