Tom, Rozdzial

 1     1, 6 |      Hanka.~- Dobrze, dobrze...~Pobiegła prędzej, żeby dognać wóz,
 2     1, 8 |          dopiero na odwieczerzu pobiegła do sąsiadki, rzekomo soli
 3     1, 11|    obłupiał.~Dominikowa rychlej pobiegła, a gdy nadciągnęli - już
 4     2, 16|     przesadzić! - wołała stara.~Pobiegła do domu, zwijała się, jak
 5     2, 16|     wyrwała mu się ze złością i pobiegła do matki z wymówkami, ale
 6     2, 16|  Pogadała po cichu z kowalową i pobiegła do chorej, że to znająca
 7     2, 17|     upatrzywszy sposobną chwilę pobiegła do matki, ale stawem poleciała,
 8     2, 18|       zapomniała je przecedzić, pobiegła na drugą stronę, bo dosłyszała
 9     2, 18|      pod ogrodami rwał, a Jagna pobiegła w podwórze, nie bacząc,
10     2, 25|         gębę wywarł, że w dyrdy pobiegła, on zaś sam również poszedł
11     3, 28| przyodziała się nieco cieplej i pobiegła pomagać Jagustynce a poganiać
12     3, 28|        jakimś złym przeczuciem, pobiegła prosto na ojcowską stronę;
13     3, 29|       zapaskę na głowę, w dyrdy pobiegła, ludzie zaś, rychło zwiedziawszy
14     3, 29|      pomagając brać na sznurek.~Pobiegła przodem, bych jeszcze na
15     3, 30|        a nic tam nie nalazłszy, pobiegła w sad myśląc, że to Witek
16     3, 30|    dosłyszawszy głosy skrzypicy pobiegła ku nim. Hej, tak zakręciły
17     3, 32|     barszczem i na drugą stronę pobiegła. ~Stary leżał na bok, twarzą
18     3, 32|        ją poniesły radoście, że pobiegła naprzeciw i prawie pierwsza
19     3, 35|    wasąg z chorym pod drzewami, pobiegła tam gwałtownie i nachylając
20     3, 36|         rozdziawszy się z drogi pobiegła do Boryny; leżał w półkoszku
21     4, 37|       pierwsza zerwała na nogi.~Pobiegła z krzykiem do stajni.~-
22     4, 41|    kapelusz i zebrawszy dwojaki pobiegła w dyrdy ku chałupie.~A Jagustynka
23     4, 49|          A ona wielkimi krokami pobiegła na ratunek Jagusi.~ ~ ~Burza