Tom, Rozdzial

 1     1, 10|      opłotkach i w ganku, żeby to Hance pomóc, a głównie, by się
 2     2, 13|       cicho i z taką dobrocią, że Hance stajała dusza, a serce zaczęło
 3     2, 21|         wnet zmęczył i ustał, a i Hance sił brakowało, to jeno wspierała
 4     2, 22|    Kobusowa.~- Na co to ano i tej Hance zeszło! - zaczęła Płoszkowa,
 5     2, 24|       ktosik je uprzedził.~- Bych Hance odnieść - gadały wybuchając
 6     3, 27|          radością przyglądała się Hance, jak ta włosy rwała łbem
 7     3, 27|           w inszą stronę patrzał; Hance się jeno wydawało, co na
 8     3, 27|         że stary chce coś tajnego Hance powiedzieć. ~Dosłyszał to
 9     3, 29|         Cóż to ma sobie żałować?!~Hance przyszedł na myśl Antek
10     3, 30|        sadów.~Dominikowa zakazała Hance ruszać się z pościeli, a
11     3, 31|         usta i czoło i dopiero go Hance przystawiła do piersi. Przypiął
12     3, 32|     kiejby w obraz, aż dostał się Hance, która, wziąwszy przez zapaskę,
13     3, 32|       zaraz nie wypuszczą, nie...~Hance aż się w głowie zakotłowało
14     3, 32|      srogo ciepała ślepiami, że w Hance opadło serce, zmilkła i
15     3, 33|        nie był mocen powstrzymać.~Hance to nawet szło na rękę i
16     3, 34|           się u Macieja, jużem to Hance przyobiecał; a przyjmie
17     3, 36|           to moje prawo! - rzekła Hance i Magdzie z taką mocą, iż
18     4, 37|       Siedź w chałupie, bo powiem Hance! - zagroziła.~Ale poleciał
19     4, 39|     wszystko, nawet na najgorsze.~Hance naraz łzy zalały oczy, pamięć
20     4, 40|       nocujących pod łóżkami, ale Hance nie chciało się otworzyć
21     4, 40| przymierzając z taką radością, że Hance łzy kapały po zrumienionej
22     4, 43|          jaki pacierz.~Trafiło to Hance do myśli, bo zaraz kazała
23     4, 47|           że Jagusia zapis oddała Hance? - pytał ostrożnie.~- Cóż