Tom, Rozdzial

 1     1, 4 |     przykładając oczy prawie do samych kart.~Kuba się namyślał,
 2     1, 10|         świeciło, zawrócił spod samych drzwi i polazł drogą ku
 3     1, 12| wychlali, a co piwa, co miodu ! Samych kiełbas były trzy niecki
 4     1, 12|        statków różnych, obrazów samych ze dwadzieścia i wszystkie
 5     1, 12|         to lewentarza? Pięcioro samych krowich ogonów, nie licząc
 6     2, 15|      tydzień za tygodniem aż do samych Godów w ciężkiej i bezustannej
 7     2, 17|      małe to gospodarstwo mają? Samych krów pięć, a dziecisków
 8     2, 18|        nie padła umarłą...~- Od samych Godów czatowałem na ciebie,
 9     2, 23|         widziały już nic, nawet samych siebie.~I porwani miłosną
10     2, 23|      rwały się im gdziesik aż z samych trzewiów, tylko szepty zduszone,
11     2, 24|       szopie dachy pozrywano do samych zrębów i rozrzucono, że
12     2, 25|         la narodu, bo im jeno o samych siebie chodzi, jako gotowi
13     3, 26|        nie wzięli, chłopów jeno samych zabrali do kreminału, Antka
14     3, 28|     torby dygują z różnościami. Samych jajów sprzedała organiścina
15     3, 29|     wieś przecież była ogromna, samych chałup stojało ponad pięćdziesiąt
16     3, 31|      brakowało roboty!~- Dyć od samych świąt przesiaduje tam cięgiem -
17     3, 31| wychodził w pola, do roboty.~Od samych świąt pogoda się już ustaliła,
18     3, 32|     przeglądać gospodarstwo.~Od samych świąt prawie się nie wychylała
19     3, 34|       gdyż od tyla czasu, bo od samych zapust, nie zbierali się
20     4, 38|         pieśni proszalne, zaś w samych wrotniach cmentarza siedział
21     4, 38|        rękach, prowadzony przez samych dziedziców, naród przecknął
22     4, 41|     Matkam przeciek. Ostawię to samych w takiej biedzie! A latoś