Tom, Rozdzial

 1     1, 3 |    komin fabryczny, a co chwila ostry, gniewny głos krzyczał z
 2     1, 5 |     żałośnie... a za nimi biegł ostry, zimny wiatr, mącił wody
 3     1, 9 |    chmurą leciały ku borom... a ostry, przenikliwy szum płynął
 4     1, 11|       kochaniem, i wiedły w tan ostry, zapamiętały, mazowiecki.~
 5     1, 12|         rękawy zakasał, wydobył ostry kozik, nogę ujął krzepko
 6     2, 13|        lustro studzienne, świst ostry przeszył ciemności, mgły
 7     2, 14|     występował w głębi za szopą ostry szczyt brogu. Jakby jej
 8     2, 15|         może zganiać na przełaz ostry... a stary baran uwierzył.
 9     2, 16|   dziwota!...~Umilkli naraz, bo ostry, przenikliwy głos sygnaturki
10     2, 18|      czasami zrywał się jeszcze ostry wicher, zakręcał, mącił
11     2, 18|        w całunkach, rozległ się ostry, donośny głos Boryny.~-
12     2, 21|         prószył drobny, suchy a ostry kiej kasza ledwie przetarta
13     2, 23|   śmiertelny bek zajęczy, potem ostry tupot, wrzawa charczeń,
14     2, 24|   błysnęła gwiazda wyiskrzona i ostry powiew ściskał zdziebko
15     2, 25|  zalegała bory, ziąb przeciągał ostry i słaby brzask zórz oczerniał
16     3, 26|        rozrzucających nawóz, że ostry, przenikliwie w nozdrzach
17     3, 27|       od borów zawiewał jeszcze ostry, wilgotny wiatr.~Msza już
18     3, 27|       zboże kłosne w słońcu pod ostry sierp dojrzewające... Nie
19     3, 27| pierwsza po ojcowej - podniesła ostry, nieustępliwy głos.~- I
20     3, 36|         leżącą we śpiku, ale na ostry turkot bryki dzieci wypadły
21     3, 36|  naklepywać kosę, że cieniuśki, ostry brzęk rozdzwaniał się przenikliwie.~
22     3, 36|       było, jeno od pokosów bił ostry zapach traw rozprażonych,