Tom, Rozdzial

 1     1, 3 |        dołami, w których paliły się ognie, przesuszano len mokrawy
 2     1, 10|         iskry się sypały - zły był, ognie chodziły mu po twarzy i
 3     1, 12|            pryskały od domu niby te ognie czerwone w noc ciemną, niby
 4     2, 17|     wyciągały ręce, prężyła pierś i ognie błyskawicami upalnymi chodziły
 5     2, 18|          jeszcze usta palą, jeszcze ognie chodzą po niej błyskawicami,
 6     2, 19|      światem całym.~W chałupach zaś ognie zapalali i spieszyli z wieczorowymi
 7     2, 19|          cicho i aż się zerwał, tak ognie w nim zagrały na wspomnienie;
 8     2, 20|            to go i barzej piekły te ognie i przepalały.~Nikt też się
 9     2, 21|           nieustępliwości a odwagi, ognie chodziły po niej, oczy się
10     2, 22| spostrzegłszy, że na Jagnę uderzyły ognie, urwała prędko zagadując
11     2, 25|            której chałupie zapalali ognie; chodzili spać o zmierzchu,
12     3, 29|          nie zaziębić, buzowały się ognie, a z kominów biły dymy w
13     3, 30|             łzy przysłaniały oczy i ognie się po niej rozlewały; rwała
14     3, 32|             z miejsca, bych lecieć, ognie ją przejęły i taki dygot,
15     3, 34|          grzmoty zatrzęsły ziemią i ognie błyskawic ozdzierały schmurzone
16     4, 37|          słońce i zapaliło czerwone ognie w rosach i kałużach.~- Pogoda
17     4, 37|             wyżnie, palić sobótkowe ognie, gdyż to była wigilia świętego
18     4, 38|          już coś niepojętego; takie ognie chodziły jej po kościach
19     4, 39|           że raz po raz biły na nią ognie i serce się kurczyło od
20     4, 46|             twarz, oblały ją palące ognie wstydu, a serce spięło się
21     4, 48|           jaże ją ogarniały słodkie ognie, że idą kajś i śpiewają
22     4, 49|          kaj niekaj dymiły pierwsze ognie, a już po całych dniach