Tom, Rozdzial

 1     1, 2 | wytrzymałości na bicie nie mam...~- Głupiś, parobek tyli, a boja się...
 2     1, 3 |           niby wiedzieć wiedzą...~- Głupiś. Jak się nazywacie? - indagował
 3     1, 4 |            wzieniście całe stado.~- Głupiś! Jabłka są Kłębowe, a ptaszki
 4     1, 7 |            i szczekasz po próżnicy. Głupiś, mój, piesku, boś Pana swego
 5     1, 7 |         rzucił któryś z parobków.~- Głupiś... bacz ino, kiej niesiesz
 6     1, 8 |           do miski- rzekł któryś.~- Głupiś, u Boryny starczyłoby i
 7     1, 9 |          boso, co? - pytał cicho.~- Głupiś! Pan Jezus ci na buty czyje
 8     1, 10|               Dziecińskie, nasze.~- Głupiś jak ten baran! Grunt jest
 9     1, 12|            w ten gnój, do mnie?..~- Głupiś jak ten baran! - cisnęła
10     1, 12|             nie... do szpitala...~- Głupiś!...~- Tam żywcem krają...
11     3, 33|      człowiek jak i drugie! hale!~- Głupiś kiej głąb kapuściany! -
12     3, 33|         żegnając się strachliwie.~- Głupiś! - skarciła go, spać wypędzając.~-
13     3, 34|            niby gęsi spod pierza.~- Głupiś! Łapie w ogon se zajrzyj!
14     4, 38|          ale Kłąb krzyknął ostro:~- Głupiś kiej but! Na paskudnika
15     4, 41|        zwyczajny, to mu smakuje! ~- Głupiś, cóż to, łajno jeno wywąchuję
16     4, 41|           zakatrupię ją kiej psa.~- Głupiś! bajanie ostaw do karczmy.~-
17     4, 42|        Chłopak musi być pierwszy.~- Głupiś! Hale, jakie mu to zberezieństwa
18     4, 44|          ozwał się któryś z kupy.~- Głupiś! Sami wezmą, a nie dasz
19     4, 45|           jął dziękować, burknął:~- Głupiś, pomogłem ci, bo mi się
20     4, 47|            wywarła na niego gębę:~- Głupiś jak cielę! Nie odzywaj się
21     4, 48|      każdego niewinnego, każdego.~- Głupiś jak baran. - Rozgniewała
22     4, 49|           mu ino rzec to słowo...~- Głupiś! Nie wyciągaj szyją, kiej