Tom, Rozdzial

 1     1, 1 |             on jeden... a to jak za suką, tak chłopaki za nią ganiają.~-
 2     1, 2 |        straciła... lakudro jakaś... suka... - splunął ze złością,
 3     1, 3 |             Lipce wiedzą, że... żeś suka i latawiec...~- Wielmożny
 4     1, 7 |            w rękę pocałować.~- Ale, suka ci była matką, nie ja! -
 5     1, 10| nienawistnych, aż się zdziwił temu! Suka, ścierwa, rzucili jej gnat,
 6     1, 10|             jazgocze cięgiem jak ta suka! - rzucił z taką mocą pogrzebacz
 7     2, 21|          się Antek nie sprzągł z tą suką, temu stary nie winowaty,
 8     2, 24|       Bogiem i ludźmi, jeśli nie ta suka Jagna? Co - podniesła znowu
 9     2, 25|           go! Zabili! - wył kiej ta suka, gdy jej dzieci potopią.~
10     3, 27|         chyciła się ziemi, a jak ta suka warowała i broniła swojego,
11     3, 27|        tłukąc o ścianę i wyjąc niby suka za topionymi szczeniętami.~
12     3, 28|   niezgorzej z biedą i wiem, jak ta suka gryzie, pamiętam... - szepnęła
13     3, 30|        Musiały na wieś polecieć, bo suka Kłębów się goni... objaśnił.~
14     3, 34|             jeszcze rzęzi, a ta jak suka... Nie powtarzałabym po
15     3, 35|           dopadała go znowu kiej ta suka rozjuszona i prała, kaj
16     4, 38|           bo me jeszczek ugryzie ta suka.~I poszła śpiesznie, jakby
17     4, 39|           za nim kiej ta rozciekana suka... kiej ta... - tchu jej
18     4, 45|          barzej - poniektóra to jak suka, poleci za każdym, kto zagwizda.~
19     4, 47|           organistów lata pono kiej suka - dodał z rozmysłem.~- Widziałeś
20     4, 48|            chciała cię przywieść ta suka...~Rozpłakał się żałośnie
21     4, 49|         sumienia! Jak ta rozciekana suka lata po wsi, a roznosi jeno