Tom, Rozdzial

 1     1, 1 |      wrzeszczy, kiejby ją kto ze skóry obdzierał~
 2     1, 2 |          cobym krowę obłupiał ze skóry - rzucił Antek.~I już nie
 3     1, 3 |          kiej ten pies odarty ze skóry!~- Boryna wdowiec, ożeniłby
 4     1, 6 |          głodna i przemoczona do skóry, bo nawet i trepy zapadały
 5     1, 11|     zawodzili, jakoby ich kto ze skóry obłupiał.~Dominikowa rychlej
 6     2, 15|      jeszcze dwóch obłupywało ze skóry dęby, jodły i świerki, że
 7     2, 15|           boć nie psów łupili ze skóry, ale swarzyć się o przezwisko
 8     2, 15|       miejscami łuszczyła się ze skóry, ale mimo to urodny się
 9     2, 18|         nie baczy, że i pańskiej skóry tak samo imają się cepy
10     2, 24|          całego nawet ni kawałka skóry! Dostało się przy tym i
11     3, 28|      otrząskał o drewno nogi, ze skóry obłupił, na wąglikach przypiekł
12     3, 30|      mnie zapowietrzone do żywej skóry dojęły!- użalała się wesoło
13     4, 37|          tym potem. Nie zdzieram skóry z ludzi. Maciej był pierwszym
14     4, 38|      jaże się człowiek łuskał ze skóry, kurz zapierał piersi, a
15     4, 38|           że musiały uciekać! Ze skóry bym takich obłupiał, do
16     4, 40|         drzesz, jakby cię kto ze skóry obłupiał! - krzyknął na
17     4, 43|        wstrzymując się od darcia skóry, stara wymruczała nad nią
18     4, 44| przemądrzała, łupił też naród ze skóry, jaże trzeszczało, niby
19     4, 44|           ale niech was łupią ze skóry, kiejśta głupie.~Zaczęli
20     4, 45|          jeden drugiego łupił ze skóry, a jeno, bych każden żył
21     4, 45|        Ależ krzyczy, jakby ją ze skóry obdzierał.~- Zwyczajne babskie