Tom, Rozdzial

 1     1, 1 |     Gospodarza nie widzę, tom i rozeznać nie rozeznał.~- Ociec pojechali
 2     1, 2 |       wysoka postać, ale twarzy rozeznać nie można było, bo co chwila
 3     1, 3 | popłakiwały, ale nie można było rozeznać, kto i gdzie, bo ciasnota
 4     1, 3 |            Miarkuję, ino że nic rozeznać nie mogę! Napijwa się jeszcze!~-
 5     1, 4 |         stołami pod ścianą, ale rozeznać nie rozeznał, kto taki?~
 6     1, 5 |        i cudaki takie, że i nie rozeznać bele komu; były takie, gdzie
 7     1, 9 |         pomiarkować nie mógł ni rozeznać, czemu to wszyscy ojców
 8     1, 10|    podwórza pod okna... ale nic rozeznać się nie rozeznali, bo wszyscy
 9     1, 11|         ledwie głowę można było rozeznać na pościeli wśród mroków,
10     1, 11|        i poniektóre drzewa mógł rozeznać...~Na niebie modrym i niskim
11     2, 13|         zawiało, że ani go było rozeznać spod śniegów.~Antek wziął
12     2, 13|        tak się stapiały, że ani rozeznać było nieba od ziemi; jedne
13     2, 19|        kąty i trudno było zrazu rozeznać. W jednym kącie ode drogi,
14     2, 25|  roztopach, boć ledwie ano mógł rozeznać chałupy od pól przemiękłych
15     3, 28|       nawet słów nie można było rozeznać, i poleciała jak wściekła.
16     3, 32|         poredzę po samym głosie rozeznać?!~- Marysia Balcerkówna!...
17     3, 35|        zieleni borów okiem mógł rozeznać żółte pnie sosen, białe
18     4, 40|        od słońca, ale nie mogła rozeznać, dopiero z bliska poznała
19     4, 42| Złodziejska godzina, nie sposób rozeznać zagona od boru - mruczał
20     4, 43|     poniektóre głowy można było rozeznać w gęstwie, zeszło się bowiem
21     4, 48|       ciemnica, nie sposób było rozeznać, ale coraz wyraźniej słyszał