Tom, Rozdzial

 1     3, 29|          mała całą noc, że mało kto poredził oczy zmrużyć choćby na pacierz,
 2     3, 31|      przynaglał, jakby i ekonom nie poredził lepiej.~I zaraz po obiedzie
 3     3, 33|             Mateusz to by pewnikiem poredził.~- Nie, nie! - poczerwieniała
 4     3, 33|            Mateusz, któren z Żydami poredził szwargotać, tak cosik do
 5     3, 33|           księdza szli po radę. Nie poredził: z pustego nie naleje.~-
 6     3, 34|           cicho molestując, ale nie poredził, bo parobek się sielnie
 7     3, 34|      każdemu, co jego, a prędzej by poredził.~- Bo pewnie, juści! Zaraz
 8     3, 35|              Boś... boś...~Nie, nie poredził wyrzucić ze siebie, co go
 9     4, 39|            że się już wstrzymać nie poredził i powiedział wzburzony:~-
10     4, 40|             srożąc brwie, ale bo to poredził się przemóc, bo to mógł
11     4, 41|     niezgłębionego żalu, że już nie poredził się bronić. Odpadły go wszystkie
12     4, 41|    przyhołubiał i spokoił, jak jeno poredził, że już płakała coraz ciszej
13     4, 41|            cała moja marnacyja! Bym poredził, to bym ci jeszczek dołożył! -
14     4, 43|           któren trzech zliczyć nie poredził, w chałupie był popychadłem
15     4, 44|            zapalczywie, a nikto nie poredził wyrozumieć, skąd to przyszło
16     4, 45| odetchnąwszy z niezmierną ulgą, nie poredził se jeno wyrozumieć Jagusi,
17     4, 45|              Leciał prędko, ale nie poredził zgubić tych gorzkich wspominków,
18     4, 45|            jakoś strasznie, ale nie poredził się oderwać od tej kruszyny
19     4, 47|          męką, ale na rozstaniu nie poredził się już wstrzymać i rzekł
20     4, 48|          jej straszne przewiny, nie poredził tylko w sobie zbudzić do
21     4, 49|          dala.~- Juści, co ten zbój poredził zaradnie wszystkiemu! -