Tom, Rozdzial

 1     1, 4 |      trzyma, o staję czapkę przed dziedzicem zdejmuje, a te mu wierzą!...
 2     1, 11|         Nie to, komisarz zawsze z dziedzicem trzyma, a gromadą iść, rębaczów
 3     1, 12|     ścichapęk, lelum polelum, a z dziedzicem zajączkami się dzieli...
 4     2, 18|          u młynarza radzą cosik z dziedzicem i z drugimi!~- Gospodyni
 5     2, 18|              A widzieliście się z dziedzicem? - zagadnęła miękko, by
 6     2, 19|          żeby się byli zgodzili z dziedzicem.~- Jakże, dawał po dwie
 7     2, 20|           las osobno; nim zgoda z dziedzicem nastanie albo-li do wojny
 8     3, 34|         wsi, aleć gorsze robił, z dziedzicem zawdy trzymał na szkodę
 9     3, 34|       ciszej Wachnik.~- Jakeś i z dziedzicem nasz las obrabiał - dodał
10     3, 34|         sposób, który był taki: z dziedzicem się pogodzić i w zamian
11     3, 34|         zrobić spokojnie ze samym dziedzicem... Zaklinał na wszystko
12     4, 37| przystąpić, bo Michał se siedzą z dziedzicem u młynarza i piją arbate -
13     4, 37|            powiadał zziajany.~- Z dziedzicem?~- A juści, przeciek go
14     4, 37|  skończyli swoje i odeszli wraz z dziedzicem, a kiej spuścili w dół trumnę
15     4, 37|   najniespodzianiej ksiądz wraz z dziedzicem.~Proboszcz pocieszał łaskawie
16     4, 38|         mają się dzisiaj godzić z dziedzicem, prawda to?~- Dostaną, co
17     4, 38|         po stole. ~Szło o zgodę z dziedzicem, któren obiecywał za morgę
18     4, 39|             A cóż, będzie zgoda z dziedzicem?~- Będzie, już dzisiaj pojechało
19     4, 40|          gęsi! Już się ugodzili z dziedzicem, już wszyscy byli za jednym,
20     4, 44|        wam jeszcze popsuć zgodę z dziedzicem o las - przestrzegał lipeckich
21     4, 44|         opór! Rozumiesz! To nie z dziedzicem sprawa - zwrócił się do