Tom, Rozdzial

 1     1, 3 |         mi się, co jutro zgotują mięsa... Tyle i z ciebie, biedoto,
 2     1, 7 |          Jest jeszcze i ździebko mięsa... - ozwała się nieśmiało
 3     1, 7 |        Hanka.~- Nie, Bóg zapłać, mięsa nie jadam.~Przymilkli z
 4     1, 7 |          sielnie się dobierał do mięsa... ale Pan Jezus, jako że
 5     1, 11|         prosił, cóż, kiedy nawet mięsa przełknąć nie mogła, utrudzona
 6     1, 12|       zmroku, dzieciom poniesłam mięsa, placków, to chleba... Z
 7     1, 12|       Jezus, tyle kiełbasy, tyle mięsa... a nie mogę...całkiem
 8     2, 25|   kolanami, ozdzierali do żywego mięsa. a przeprzeć się jeszcze
 9     3, 28|          na soleniu i przyprawie mięsa.~Hanka też pomagała, co
10     3, 28|           bierąc nóż do krajania mięsa i bystro a urągliwie patrząc
11     3, 28|      komorze będzie chłodniej la mięsa, mniej się w izbie pali... -
12     3, 29| zmieszana jakoś, oznajmiając, że mięsa z połowę brakuje.~Porwała
13     3, 31|     tłustego jadła ni jajków, ni mięsa, nawet przykazała zarznąć
14     3, 31|           nie żałowały bowiem ni mięsa, ni gorzałki...~We wszystkich
15     3, 33|             Ni to z pierza, ni z mięsa! Gnat rozkwaszony. Cyganicha
16     3, 33|         pisarz, i urząd...~- Psy mięsa pilnują! Warują, a w końcu
17     3, 35|          zdzierżyta.~- A waszego mięsa i głodny pies nie tknie.~-
18     4, 37|      Jagusia zapiekała do żywego mięsa, dzieci też nie żałowały.~-
19     4, 38|       takich obłupiał, do żywego mięsa - pogadywał, sielnie wygarniając
20     4, 42|       barana i dorwie się żywego mięsa. ~I obszedłszy całe pole