Tom, Rozdzial

 1     1, 4 |            Żyd miał mu przywieźć z jarmarku, a na zgodę postawił esencji
 2     1, 5 |            może wytrzyma pogoda do jarmarku, na któren całe Lipce się
 3     1, 5 |         kto sprzedać, a jensi byle jarmarku użyć.~Któren wiódł na postronku
 4     1, 5 |     zajrzeć do Antka.~- Jest to na jarmarku? - oczy jej pojaśniały.~-
 5     1, 5 |        kościoła, od wsi do wsi ,od jarmarku na jarmarek i tą modlitwą
 6     1, 5 |        nakupowali różności i użyli jarmarku, co się zowie. Antek podcinał
 7     1, 6 |            na dobre.~Już od samego jarmarku świat z wolna zatapiał się
 8     1, 6 |      Bartka za wodą...~- Cie... na jarmarku widziałam go zdrowym...~-
 9     1, 8 |            te korale, o których na jarmarku wspominał, da przed ślubem.~
10     1, 11|           Lipcach huczało jakby na jarmarku.~Jak tylko przedzwonili
11     2, 16|          bogaty, szedł był sobie z jarmarku, gdzie przedał parę tęgich
12     2, 18|   pojedynczo.~- Co to za ludzie, z jarmarku wracają?~- Hale, komorniki,
13     3, 33|          nowin dowie, jeśli nie na jarmarku lebo na odpuście?...~Więc
14     3, 33| rozpowiadając w głos o wczorajszym jarmarku i wójtowej sprawie.~Że pokrótce,
15     3, 33|           nie dopuści... Cóż ta na jarmarku? dowiedzieliście się co
16     4, 37|     zwyczajnie bywa po święcie czy jarmarku.~A wrychle i sam dzień się
17     4, 41|           to ci już cosik kupię na jarmarku.~Rozradowała się taką łaską
18     4, 44|           żniw lub do najbliższego jarmarku.~Z pisarza chytra była sztuka
19     4, 47|         pod młynem wrzało kieby na jarmarku, głównie bowiem ściągali
20     4, 49|  niezgorzej, że już wrzało kiej na jarmarku.~Tylko Antek się nie odzywał,