Tom, Rozdzial

 1     1, 2 |           a wszystkie to kiej te wilki za owcą... a ino skubią,
 2     2, 14|         i przytomności; jakby ją wilki goniły, wpadła do izby zadyszana,
 3     2, 14|      Stacho.~- A co gorsza, że i wilki się pokazują.~Ze zdumieniem
 4     2, 14|       dopiero co wzięły i tu już wilki wychodzą...~- Widziałem
 5     2, 14|         pańskie psy polowe, a to wilki musiały być... - powiedział
 6     2, 15|    krzesząc ślepiami jako te dwa wilki rozsrożone.~Mateusz nie
 7     2, 20|     nocami, rozumieli bez to, że wilki się ano nad podziw rozmnożyły
 8     2, 22|          zima, śniegi i mrozy, a wilki tuż za nim, że mu już niejeden
 9     2, 22|          a w wielkim strachu, bo wilki, jako te psy Jezusowe, poganiały
10     2, 22| sprawiali, przyszły Panajezusowe wilki, wyprowadziły konia ze stajni
11     2, 22|       dzieci... pierun spalił... wilki wydusiły stada... źli ludzie
12     2, 23|   niepokojące zaległo dookoła.~- Wilki ozdarły zajączka.~- Od wiatru
13     2, 24|        się po wsi wałęsały, kiej wilki, upatrując, co by się chycić
14     2, 25|       wżerając się w bór kiej te wilki, gdy stada dopadną, a ono
15     3, 32|        się w najemników to jakby wilki zgodził do owiec wodzenia.
16     3, 33|         wiele la obojga, że kiej wilki skoczyli na nią; pierwsza
17     4, 37|        bo tam już ludzie jako te wilki nastają na siebie, bo tam
18     4, 37|     obejścia, przychwycą kiej te wilki.~Kawałka żelaza nie przepomnij
19     4, 39|          krwawicę rozrywacie jak wilki barana! I broń Boże. krzywdzić
20     4, 40|      karczmy, od Magdy! A to jak wilki tłuką się po nocy. Co się
21     4, 40|      trzymały me i trzymały kiej wilki! Ani sposób było się wydrzeć!
22     4, 42|        głodu nie pomrzem, to nas wilki zjedzą na tym wywieisku.~
23     4, 44|    strażniki ano przyszły.~- Jak wilki się włóczą, że ni pomiarkować,
24     4, 49|    podzieje? A psiekrwie, zbóje, wilki jedne. Siekierę chyba chycę