Tom, Rozdzial

 1     1, 4 |          się z nagła od ołtarza i płynął nad pochylonymi głowami
 2     1, 4 |          słup, jak fala, zda się, płynął i bił w słońce blade; dzwony
 3     1, 4 |            Jasny, ogromny księżyc płynął w przestrzeniach ciemnych,
 4     1, 6 | zapomnianych i krzyży pogniłych i płynął światem całym; przez nagie,
 5     1, 9 |         wsiach i lasach żałością, płynął światem całym, że ludzie
 6     1, 9 |           ostry, przenikliwy szum płynął za nimi.~- Ciężka zima będzie! -
 7     1, 9 |          gromady dziadów.~A naród płynął całą drogą pod topolami
 8     1, 9 |       smętku, rozpamiętywań, lęku płynął ten wieczór Zaduszek...~
 9     2, 16|           topolami... juści, czas płynął jak ta woda; a to ślub,
10     2, 16|     światłem buchające, naród zaś płynął przez nie i płynął jak woda,
11     2, 16|      naród zaś płynął przez nie i płynął jak woda, z wolna zapełniając
12     2, 16|        wciąż jeszcze nadchodził i płynął bez końca...~Nadeszli hurmą
13     2, 23|          szmer drgał w powietrzu, płynął jakby od borów zatopionych
14     2, 24|          duszy jakby raną otwartą płynął strumień modłów i płakań,
15     3, 26|         nozdrzach wiercący zapach płynął smugą całą.~- Zaspały próżniaki
16     3, 32|       świętą cichością szczęścia, płynął niepowstrzymanie.~Gdziesik
17     3, 34|      środkiem, niby łódź na fali, płynął czerwony baldach i chwiały
18     4, 38|        wezbrana. Czerwony baldach płynął na przedzie, cały w dymach
19     4, 38|      wywarte okna widniały głowy, płynął gwar rozmów i roznosiły