Tom, Rozdzial

 1     1, 2 |          Trzysta złotych jak w błoto! Do miski to ścierwów aż
 2     1, 5 |       gdzieniegdzie po dołkach błoto chlupało pod nogami.~I z
 3     1, 5 |      że rwały z kopyta, aż się błoto otwierało.~Próżno organiścina
 4     1, 5 |   Niewielkie jeszcze po drodze błoto, tutaj bite i rozrabiane
 5     1, 5 | podcinał koni i jechał, aż się błoto otwierało, bo i ziąb był,
 6     1, 5 |       utknął na drzewo abo i w błoto, ale się rychło podnosił
 7     1, 6 |  chwiał się i główki spadały w błoto... a przed oczami cięgiem
 8     1, 6 |  koniec.~- A gdzie by na takie błoto? Tak Żyd w książkach siedzi.~-
 9     1, 7 |  zapaskę i wyjrzała za próg na błoto i pluchę - to się jej odechciewało
10     1, 8 |       mocno środkiem drogi, aż błoto się otwierało; mrok gęstniał
11     2, 14|       tu będzie zabierać, ale, błoto już jej przeszkadza, wielka
12     2, 22|       ni lokajów, jeno deszcz, błoto, ciemnica i śmierć, idąca
13     2, 25|       że ino drzwi trzaskały i błoto się otwierało pod trepami,
14     2, 25|        że ino warczała gruda i błoto wyrzucane, a ona zaś chyba
15     3, 28|     batem prażył i jeździł, aż błoto się otwierało.~- Wałkoń
16     3, 29|        na drogę, nie bacząc na błoto ni na rozkolebane drzewa,
17     3, 29|      wody gniły pod chałupami, błoto po kolana i nieporządki
18     3, 32|           Jeno trepy kłapały i błoto się otwierało, tak wyrywali
19     4, 37|        się chorągwie, chlupało błoto pod nogami, a te bólne,