Tom, Rozdzial

 1     1, 3 |        jeszcze siwy mróz; po stawie wlekły się ostatnie zrzedłe mgły
 2     1, 5 |           coraz głębsza.~Blade dnie wlekły się przez puste, ogłuchłe
 3     1, 5 |  sposępniało na świecie, chmurzyska wlekły się nisko, że prawie na
 4     1, 6 |           smutne, bezsłoneczne dnie wlekły się ciężko przegniłymi smugami
 5     1, 6 |             się wiły nad kominami i wlekły po sadach.~Cicho było we
 6     1, 12|         przechodziły za godzinami i wlekły się wolno, jak te dziady
 7     2, 23|           się na wiatr i ordzawiałe wlekły się ciężko po zagonach,
 8     3, 26|         długachne, orosiałe przędze wlekły się wskroś mgieł rzednących
 9     3, 26|            w dołkach siwiały wody i wlekły się kiej to szkliwo roztopione;
10     3, 26|             przed wielkim ołtarzem, wlekły się pasma dymów niebieskawych
11     3, 27|            po omglonej gładzi stawu wlekły się długachne, czarniawe
12     3, 31|             zwiesny dni.~Poniektóre wlekły się cichuśko, kiej te strumienia
13     3, 31| czerwieniały wełniaki, orały pługi, wlekły się brony, wodzone przez
14     3, 32|           albo i po parze w rządku, wlekły się staruchy z Agatą, kusztykającą
15     3, 32|     zachodzie, te długie zagony, co wlekły się ku nim pokornie, te
16     3, 36|            pełzały białawe tumany i wlekły się nad zbożami kiej przędze,
17     4, 37|             się pola i sady, a wody wlekły się niby te srebrnawe przędziwa.
18     4, 37|          jeżąc się groźnie, a potem wlekły się długie, nieskończone,