Tom, Rozdzial

 1     1, 1 |      pełnym kochania spojrzeniem ogarniał pola...~...Rzędy kobiet
 2     1, 1 |        się po ziemi, przygaszał, ogarniał i tłumił barwy, że tylko
 3     1, 5 |          schodzić z pól, bo mrok ogarniał świat...~Doorywano podorówki,
 4     1, 5 |       przygód doznał, że aż dziw ogarniał słuchających pobożnie, a
 5     1, 9 |     płynęło wciąż, aż dziw i lęk ogarniał, bo szły coraz niżej i coraz
 6     1, 12|        nią, dopędzał w sieniach, ogarniał mocno i sielnie całował.~-
 7     2, 19| przytomniała zdziebko, strach ją ogarniał, obzierała się ze zdumieniem,
 8     2, 20|         ino mógł, dopadał boćka, ogarniał go ramionami, całował a
 9     2, 24|          na Antka; gniew z wolna ogarniał wszystkie serca, wzburzenie
10     2, 25|         jakby dziki bitkowy szał ogarniał, to z całej mocy krzyczał
11     3, 31|        świat wszystek, to smutek ogarniał dusze, ludzie chodzili w
12     3, 35|          Rocho, bojąc się bitki, ogarniał chłopów, przyciszał i do
13     4, 41|          całował i coraz mocniej ogarniał ją sobą...~Zrazu ani miarkowała,
14     4, 41|        zawsze, to go taki strach ogarniał, iż wolałby kryminał, wolałby
15     4, 42|      niekiedy nabierając oddechu ogarniał swoją ziemię miłującymi
16     4, 42|         już gorąc bez przeszkody ogarniał ziemię rozmigotaną przysłoną,
17     4, 44|       śpieszyło.~Niepokój jednak ogarniał gromadę, przestępowali z
18     4, 48|       wierzył w jej niewinność i ogarniał go żal, i wstawała w nim