Tom, Rozdzial

 1     1, 7 | całowali Go po rękach i po tych nogach świętych, że zmiękło serce
 2     1, 8 |         juści, że w języku ni w nogach mocny już nie był.~Zaraz
 3     1, 9 |        tyle, że go to po bosych nogach srodze deptali, ale się
 4     2, 14|     dzieci już spały, ułożone w nogach łóżka dla ciepła; ciemność
 5     2, 21|    ledwie mogli się utrzymać na nogach, przyginali się ino barzej
 6     2, 21|    ledwie mogąc się utrzymać na nogach.~Wrócili do boru i przykucnąwszy
 7     3, 29|        siepał, iż ledwie się na nogach utrzymał, a po drugie, jako
 8     3, 29|     dworze zaś tak wiało, że na nogach trudno było ustoić i wiater
 9     3, 30|        że ledwie się trzymał na nogach, zaczął wrzeszczeć i wyganiać
10     3, 31|          Chwiała się jeszcze na nogach i często wspierała na kumie.~-
11     3, 31| pacierzy, jeno że się ledwie na nogach utrzymał: napity był, rozespany
12     3, 32|       się huśtający na kulach i nogach pokręconych, wypierał naprzód
13     3, 32|        ją z łóżka i trzymała na nogach, że choć się chwiała na
14     3, 33|     wszystkie, a oni go dziw po nogach nie całują!~- Sami go wybralim
15     3, 34|         kłębek, warował mu przy nogach, a Witków bociek gajdał
16     4, 37| Ziemniaki były już na ostatnich nogach.~- A bo to owsów nie przypiekło!~-
17     4, 45|   słońce zaświeciło, już był na nogach. Obleciał pole, przyniósł
18     4, 48|       ledwie się już trzymał na nogach, a tam w gąszczach wciąż