Tom, Rozdzial

 1     1, 1 |     chłop z sąsiedniej wsi wiózł zboże do młyna albo Żydówka pędziła
 2     1, 1 |         świętym rzutem rozrzucał zboże, co jak złoty pył kolistym
 3     1, 4 |         którzy że mieli w młynie zboże, stawiali swoje...~- Wypijcie,
 4     1, 7 |      patrzy, aż tu naród kiej to zboże pod wiatrem, to w tę, to
 5     1, 11|          juści, nie to wypasione zboże ni przeoranie granicy, bo
 6     2, 13|   późnego wieczora, mróz owarzył zboże. to łacniej się łuszczyło,
 7     2, 15|      było ludzi ; tych , których zboże się mełło, warowali przy
 8     2, 22|    poprzerastanym kieby dojrzałe zboże wyczką i makami, tam gdzie
 9     3, 27|         z dnia na dzień, jako to zboże kłosne w słońcu pod ostry
10     3, 28|       Jakże! boć w beczkach stoi zboże do siewu! - zawołała, niby
11     3, 28|      ledwie co wraziwszy ręce we zboże, a pieniądze mogły być głębiej,
12     3, 30| pomieszane kiej groch z kapustą, zboże powysypywane zalegało ziemię
13     3, 34|   korzenia nie zapuści...~- Pleć zboże, póki chwasty nie zagłuszą...~-
14     3, 36|          ziemi, niby z tego wora zboże naszykowane do siewu, aż
15     4, 43|        podogonie, zając wpadł we zboże, jak kamień we wodę, tęgi
16     4, 49|    Przeszkadzał mu wiatr plącząc zboże i bijąc piaskiem w oczy,
17     4, 49|  przednówek, stodoły były pełne, zboże sypało niezgorzej i każden,