Tom, Rozdzial

 1     1, 2 |         zgasło, wieczór się robił, świeciły jeszcze zorze łunami zakrzepłej
 2     1, 3 |        niskie i długie... a ślepie świeciły kiej u źbika abo zgoła u
 3     1, 6 |    milczeniu, ino te oczy gwiezdne świeciły się kiej spokojne wody w
 4     1, 10|       usmoloną tak, że mu ino oczy świeciły się jako te wągliki, a kuł
 5     2, 13|         poszarpane płaty, a zagony świeciły łysicami, drogi leżały skostniałe
 6     2, 14|          dały mu spokoju, na stole świeciły się dwie złotówki, prawie
 7     2, 22| wzruszonych, wilgotne blaski oczów świeciły kiej rosa, drżały westchnienia
 8     2, 23|        ziemię zapadły, że ino oczy świeciły kieby te świętojańskie robaczki
 9     2, 24|           wody po drogach i rowach świeciły się kiej lustra, oszroniałe
10     3, 31|           studniach gwiazdy bystro świeciły.~Wieś huczała kiej ul przed
11     3, 33|             a pyski to jaże się im świeciły od dobrego jadła. Szwargotali
12     3, 34|        czas był piękny i na niebie świeciły złote roztoki, to się gęsto
13     3, 36|            powietrzu się unosiły i świeciły jednako strasznie i tak
14     4, 38|       drogę.~Wszystkie cztery okna świeciły i stały otwarte.~Przytuliła
15     4, 43|         mrok obtulał pola, gwiazdy świeciły wysoko i niekiej spadała
16     4, 48|          smutkiem i rozpaczą, oczy świeciły kiej studnie niezgłębionej
17     4, 49|       zwałach, że jeno kajś niekaj świeciły obrzeża chmur i wydzierały