Tom, Rozdzial

 1     2, 24|     drudzy zaś przysięgali, że strażników pobił, wyrwał się z więzów
 2     2, 24|        tego, co jakąś warzę la strażników narządzają.~A już pod sam
 3     3, 29| wiedząc.~Ale dojrzawszy z dala strażników z wójtem, skręcił w najbliższe
 4     3, 29|  próżno chcąc się przedrzeć do strażników, nad którymi co chwila trzęsły
 5     3, 29|     głośniej.~- Jeno dojrzałam strażników, zaraz mnie cosik niedobrego
 6     3, 29|       gorąco bojąc się powrotu strażników.~Że zaś w tę porę przedzwonili
 7     3, 29|       znowu zabałamucili przez strażników.~A tu i święta nadchodziły,
 8     3, 30|      czasu przyjazdu pisarza i strażników.~Właśnie Jagustynka była
 9     3, 31|       do wójta przed pisarza i strażników.~Ozgniewało to Płoszkową,
10     3, 31|     prosilim ich? czas mamy la strażników, co? Nie psy jesteśmy, co
11     4, 41|  zmartwieli ujrzawszy na progu strażników.~Antek nie mógł się poruszyć,
12     4, 44|    jakby z rozmysłem na oczach strażników i pisarza.~Podszedł do nich
13     4, 44|      zakrzyknął naraz jeden ze strażników prężących się u proga.~Wszystkie
14     4, 44| Karpienko! Iwanow! - ryknął na strażników, stojących w pośrodku ciżby,
15     4, 44|   wolno ku wsi, spozierając na strażników kiej wilk na kondle, że
16     4, 45|      lecz widząc następujących strażników powziął nagle jakąś myśl,