Tom, Rozdzial

 1     1, 8 |             że chcąc nie chcąc, a słuchali i uważali go wszyscy.~Jeno
 2     1, 8 |           grusze na miedzach, ale słuchali się matki kiej wyrostki,
 3     1, 11|   Jambroży, juści, że go niewiela słuchali, bo kużden mówił i swojego
 4     2, 14|        mogła się wygadać do syta.~Słuchali jej. Powiadali swoje, a
 5     2, 16|      Dominikowa.~Opuścili łyżki i słuchali strwożeni, pukanie znowu
 6     2, 16|     Przywarli oboje do jej pyska, słuchali z zamarłym tchem, ale nic
 7     2, 16|     rozumu, juści, że tym ino, co słuchali, bo wiela było takich, których
 8     2, 19|          go zwartym kołem, pilnie słuchali, przyjacielstwo świadczyli
 9     2, 20|        dwa obrazki, a nauczał, by słuchali starszych, pacierze odmawiali
10     2, 22|      narodu i pierwszy gospodarz!~Słuchali coraz pilniej, nie tracąc
11     2, 22|  rozwalonych zamkach i kościołach słuchali głosów dziwnych, patrzeli
12     3, 27|         nim gospodynią się czuła, słuchali jej wszyscy, a drugie kobiety
13     3, 31|       przywaliło wszystkie dusze; słuchali wciąż opowiadań drepcząc
14     3, 34|      cicha; że wsparci o szynkwas słuchali uważnie nie bacząc na tany
15     3, 34|       indziej po drugich krajach.~Słuchali wzdychając żałośnie, a Mateusz
16     4, 37|      pierwszy się nie zgłasza!...~Słuchali w skupieniu, rozważając
17     4, 37|           obchodził całą chałupę.~Słuchali bledzi, z zapartym tchem,
18     4, 38|      Miemców pozbyć; juści, co go słuchali przytakując politycznie,
19     4, 44|         smak takie wypominki, ale słuchali wzdychający, bo cóż było
20     4, 44|      przekładając coś ważnego, że słuchali w wielkiej cichości, tylko
21     4, 44|       polskie.~Zrobiło się cicho, słuchali w skupieniu, rozważając
22     4, 45|   naczelnikowego buta, to by go i słuchali. Barany, juchy, barany! -
23     4, 46|           niespodziane rzeczy, że słuchali z zapartym tchem, z trwogą
24     4, 49| spęczniały, przecież nie z postu!~Słuchali rozważnie, choć w końcu