Tom, Rozdzial

 1     1, 7 |     pies siadł na zadzie, potem zawrócił, ogon wtulił między nogi,
 2     1, 10|        mimo obawy przed Antkiem zawrócił z powrotem do Borynów.~-
 3     1, 10|     choć się w oknach świeciło, zawrócił spod samych drzwi i polazł
 4     1, 11|    przed kościołem... z miejsca zawrócił jak przed złym psem... A
 5     2, 13|        alkierzowi, ale od drzwi zawrócił, zabrał butelkę i wcisnął
 6     3, 29|      przed nim niespodziewanie.~Zawrócił ku młynowi bez słowa, nie
 7     3, 32|        kulach, jeno że od mostu zawrócił i pono do karczmy pociągnął.~
 8     4, 38|     prześmiechnął się do niej i zawrócił do swoich.~Poleciała za
 9     4, 41|    kopnął go w nagłym gniewie i zawrócił z powrotem na wieś. Dopadł
10     4, 43|          leciał do siostry, ale zawrócił z nią i uważnie słuchał
11     4, 43|          nie mogąc się dogadać, zawrócił z powrotem do siostry.~Ona
12     4, 45|       boki, niby to od śmiechu, zawrócił z powrotem, ale uszedłszy
13     4, 45|         i ledwie dyszący.~Antek zawrócił bez słowa, zwalił na taczki
14     4, 48|         wreszcie deliberacjami, zawrócił już ku domowi, gdy naraz
15     4, 48| uśmiechem, lecz po paru krokach zawrócił na dawne miejsce i nasłuchiwał