Tom, Rozdzial

 1     1, 2 |        chciał kijem sprać, inom uciekł... a granula zarno się jęła
 2     1, 6 |        zdzierżeli wóz, żeby nie uciekł.~- Nie trza było tyle kłaść
 3     1, 7 |        resztą złości, aż Szymek uciekł, żeby czego nie oberwać.~-
 4     1, 10|    słowa, aż kowal porwał się i uciekł co tchu.~- Rozum mu się
 5     2, 24|      duszę, że chwycił czapkę i uciekł z chałupy.~Długo nie mógł
 6     3, 29|       za Burka, któren gdziesik uciekł. Niezguła dopiero! - krzyknęła
 7     3, 31|        pęk nieprzełamany...~Ale uciekł zaraz, gdyż zaczęła wypytywać,
 8     3, 32|        się chłopak wyślizgnął i uciekł, a dziewczyna bekiem i skargą
 9     3, 33|      kiej burak, przygiął się i uciekł po prostu.~A Jagnę, choć
10     3, 33|        puszczą.~- Hale, żeby im uciekł! Tak przez niczego nie puszczą!
11     4, 40| posypała się kurzawa piór, zbój uciekł, jękliwie zakrzyczały kuropatki,
12     4, 41|        poredzić...~- Ten, co to uciekł do Hameryki?~- A ten sam!
13     4, 44|      wróci!~- Jaki to zuchwały, uciekł z kozy i jeszczek ogon zadarł
14     4, 47|        zatrząsł taki strach, że uciekł do domu, rzucił się na łóżko,
15     4, 49|        niewinny jak dziecko, to uciekł od niej i wszystko mi opowiedział!