Tom, Rozdzial

 1     1, 5 |        z piszczałek przebieraną nutę wyciągają, tam ci znowu
 2     1, 7 |         tak żałośliwie wyciągał nutę z owych drewulek, aż mróz
 3     2, 16|     klęczek, wraz też pochwycił nutę i pełnymi piersiami, a z
 4     2, 16|  wycinać kolędy na taką skoczną nutę, że ustoić było trudno,
 5     2, 17|      tak przenikliwie, aż każdą nutę z osobna czuła w sobie.:.
 6     3, 27|    wyciągał na skrzypicach taką nutę żałosną, aż się im na płacz
 7     3, 30|          a smykiem rządził, kaj nutę wyciągać cieniuśką, a kiej
 8     3, 32|       ze samego przodka jeszcze nutę wyciągali, mnogim zaś zrobiło
 9     4, 37|     ciągnęli tę długą i żałosną nutę litanii, jaże się widziało,
10     4, 37|       święconą, wyciągnął jakąś nutę i ruszył ku drzwiom za krzyżem.~
11     4, 37|   niekiedy wyciągnął tę żałobną nutę i wypominać próbował, ale
12     4, 38|      żarliwiej wtórował, wysoką nutę brał, przeciągał górnie,
13     4, 38| przygrywała zawzięcie i na taką nutę, jaże niejednemu kulasy
14     4, 38|     kiej tak galancie wyciągasz nutę.~Chłopak uradował się ogromnie.~-
15     4, 38|        swój ogon chwali. A taką nutę wygrasz, co? - i beknął