Tom, Rozdzial

 1     1, 1 |         oddadzą; rychtyk ci tego starczy na sznureczek abo i na ten
 2     1, 4 |         zagonie na człowieka nie starczy!~- A dziedzic ma sam więcej
 3     1, 5 |       jarmarczy - temu długo nie starczy.~- Im tam wystarczy.~- Póki
 4     1, 10|         że i tych ziemniaków nie starczy... Prawda... że dwie krowy
 5     2, 13|          tyla, że i na całą zimę starczy - zagadał znów stary wychuchując
 6     2, 13|           paszy też la dwóch nie starczy... musimy, Hanuś, cóż poredzić...
 7     2, 13|       Owsianki cheba, bo żytniej starczy do zwiesny. Ociec, odwalcie
 8     2, 15|          może i zarobię tyla, że starczy, nie bucz ino przy ludziach!~-
 9     2, 16|        tyle! Mój Jezus, a dyć to starczy i na światy, i na księżyce,
10     3, 26|          na pochowek... a może i starczy na mszę świętą przy trumnie,
11     3, 28|    podpaść maciorę i la krów też starczy na picie...~Ale Hanka jakby
12     3, 31|          wyporządzim, że za dwór starczy!"~- Cie, taki szlachcic,
13     3, 34| czerwieniąc się.~- Na zastaw nie starczy, ale moglibyście co sprzedać
14     4, 41|     wyjdę.~- Juści, czasu ci nie starczy, do tylu musisz co noc wychodzić...~-