Tom, Rozdzial

 1     2, 22|    utrapień i nędz wszelkich, i krzywd, i płakań, i żaleń, i czekań -
 2     2, 24|    żałosne odmęty łez palących, krzywd i niesprawiedliwości, że
 3     2, 24|     tych nie przebolanych nigdy krzywd.~Akuratnie i ludzie wychodzili
 4     2, 24| wściekła, zalały ją wspomnienia krzywd, że buchnęła nagłym, wezbranym
 5     2, 25|        zawziętości ni żalów, ni krzywd, jakie im w sercach narastały.
 6     2, 25|         i nie spamiętać mi tych krzywd, tych fantowań, tych szkód,
 7     3, 27|          bo niełacno zapominała krzywd niedawnych.~Nie lubiła pleść
 8     3, 27|     żywa a silnie boląca pamięć krzywd.~Że już i nie wypowiedzieć,
 9     3, 27|      wszystkich wszystka pamięć krzywd wywlekły przed oczy, iż
10     3, 30|      się z żalu i przypomnienia krzywd tak boleśnie ścisnęły dusze,
11     3, 32|         wszystkiego serca.~Że i krzywd zapomnieli, i pamięci bied,
12     3, 32|       nagłe ocknienie w pamięci krzywd, jaże i w końcu rozniesło
13     3, 35| wszyćkich bolów dawnych, pamięć krzywd wszelkich.~Podniesła się
14     4, 39|      Nie pomstuj, bym ci swoich krzywd nie ciepnęła we ślepie!~-