Tom, Rozdzial

 1     1, 4 |      tego, że się zadajesz z kowalem.~- La ojca to ino ten mądry,
 2     1, 4 |     a siedział w alkierzu, z kowalem i z drugimi, i Franek młynarczyk,
 3     1, 4 | stronę.~A i ci z alkierza, z kowalem na czele, wyszli.~Potem,
 4     1, 5 |   nim doszedł, spotkał się z kowalem.~Przywitali się i szli w
 5     1, 11|   pogadywał, a najczęściej z kowalem, bo mu się wciąż na oczy
 6     2, 15|    Godami spotkał się rano z kowalem, chciał go wyminąć, ale
 7     2, 19|   znowu trącać ze starszym i kowalem, a prawić cosik.~Wróciła
 8     3, 30|      wójt wraz ze sołtysem i kowalem pojechali do ognia, i to
 9     3, 32|     zaś na ostatku młynarz z kowalem pobok księdza się dociskali.~
10     4, 37|    domów, a Hanka posłała za kowalem, bych szedł z nią do proboszcza
11     4, 37|   słupski wraz z organistą i kowalem, któren trzymał parasol
12     4, 38|     co młodsi z lipeckich, z kowalem i Grzelą, wójtowym bratem,
13     4, 40| ostał jeno pod oknem Antek z kowalem, bo Rocho klęczał na ganku
14     4, 41|       Rozmówił się jeszcze z kowalem i zaraz po śniadaniu Pietrka