Tom, Rozdzial

 1     1, 2 |     już wszyscy, rozzuł się po cichu i zaraz legł spać.~Ale zasnąć
 2     1, 3 |    kowal, któren wszystkich po cichu burzył, a i sam wciąż nastawał,
 3     1, 3 |  wargami, jakby się modliła po cichu; czasem pociągała czerwoną
 4     1, 5 |     niekiedy i taki, któren po cichu powiadał się aż z Ziemi
 5     1, 6 |        ździebko... - zaczął po cichu.~- Parobek?... - zapytała
 6     1, 7 |          i poczęli z wolna, po cichu jeszcze czynić uwagi różne
 7     1, 10|      kryjomu, i wyniósł się po cichu.~Boryna na obiad nie przyszedł.~
 8     1, 12|       jednak, że Łapa mu ją po cichu obgryzał...~Otrzeźwiał nagle,
 9     2, 16|        przetrzyma.~Pogadała po cichu z kowalową i pobiegła do
10     2, 16|        ludzką mają, wywołał po cichu Józkę i poszli oboje do
11     3, 27|       w czoło? - spytała go po cichu.~- Juści, że nie kto drugi,
12     3, 29|     izby, przykazując cosik po cichu staremu. Stanął na straży
13     3, 31| zaczęła Jagustynka.~- Bo se po cichu miarkuje, że chłopakowi
14     4, 47|       przy niej i czytał se po cichu z brewiarza, Kłębowie też