Tom, Rozdzial

  1     1, 1 |           niby zwały śniegów, nawiane przez wichry i postrzępione.~A
  2     1, 1 |         modrych wrębach lasów - misa, przez którą, jak srebrne przędziwo
  3     1, 1 |               ślepy dziad, prowadzony przez tłustego kundla na sznurku.~
  4     1, 1 |            ręce miała uwalane ziemią, przez zapaskę ujęła jego rękę
  5     1, 1 |             ma, to wszystko leci kiej przez sito.~- A bo to Hanka nie
  6     1, 2 |       spoglądała na krowę rzężącą, to przez opłotki na drogę i nasłuchiwała.~
  7     1, 2 |          izbie było już czarniawo, bo przez małe okienka, przysłonięte
  8     1, 2 |              i coraz to wychylała się przez okno spojrzeć na Antka,
  9     1, 2 |            tęcze i płomienne koliska, przez które niby białe chmurki
 10     1, 2 |             Ciemnawo już było we wsi, przez przywierane drzwi i okna,
 11     1, 2 |             marnacji, tyle upadku!... Przez sito wszyćko leci, przez
 12     1, 2 |              Przez sito wszyćko leci, przez sito...~- Ale nie dam! -
 13     1, 2 |            ten stary ślepiec, wodzony przez psa; czerwonawe światło
 14     1, 2 |            byle pleść, a wszystko ino przez zazdrość - broniła mocno
 15     1, 2 |         Świeciło się u nich jeszcze i przez otwarte okno padała szeroka
 16     1, 2 |          szeroka smuga światła i szła przez kierz georginiowy i niskie
 17     1, 2 |               akuratnie wychodził, bo przez drzwi uchylone lunęła struga
 18     1, 2 |       rozsrebrzał czuby drzew, i siał przez gałęzie światło na staw,
 19     1, 3 |               Świsnął batem i źrebica przez kilka stajań poszła raźniej,
 20     1, 3 |       mroczyła sennością, to poglądał przez kolumnadę topoli na pola,
 21     1, 3 |         brodzie, zalepionym papierem, przez który sączyła się krew.~
 22     1, 3 |         wyciągać i drzeć się do niego przez gęstwę ludzką, aż jej chustka
 23     1, 3 |          głowa, to jenszy, ktoś drugi przez nią sięga, ale kto?:..~Poszli
 24     1, 3 |               już coraz bliżej widna, przez topole.~Pod smętarzem czerwienił
 25     1, 3 |           niego, i uśmiech przeleciał przez jej urodną, opaloną twarz.~-
 26     1, 4 |          zawołał Witek, spostrzegając przez płoty i drzewa migające
 27     1, 4 |              pokoje, poglądał tyla co przez drzwi otwarte na obrazy
 28     1, 4 |              się mocno jął przepychać przez ciżbę i parł prosto aż przed
 29     1, 4 |            drzwiach wielkich, którymi przez obłoki dymów kadzielnych
 30     1, 4 |             cała w ogniach słońca, że przez środek szklany widać było
 31     1, 5 |        głębsza.~Blade dnie wlekły się przez puste, ogłuchłe pola i przymierały
 32     1, 5 |             prawił, takie kraje znał, przez takie wielgachne morza jechał,
 33     1, 5 |              żyta, to pewnie zjedzoną przez myszy, a jak tę ćwiartczynę
 34     1, 5 |               i z szacunkiem poglądał przez ramię na chłopaka, pogwizdującego
 35     1, 5 |               się z wolna przedzierał przez główną, do rynku, bo jarmark
 36     1, 5 |              pod klasztorem to Boryna przez siłę pchać się musiał, taki
 37     1, 5 |                  Jak ci, parchu, lunę przez ten pysk paskudny, to ci
 38     1, 5 |           głowa, weź ino...~Ale Jaguś przez siłę i z żalem oderwała
 39     1, 5 |          przezierali na wskroś, kieby przez szyby.~Jambroży tylko ostał,
 40     1, 5 |           drobny deszcz jął siać kiej przez gęste sito. To i rozjeżdżali
 41     1, 6 |               i płynął światem całym; przez nagie, odarte, splugawione
 42     1, 6 |             odarte, splugawione pola, przez wsie zapadłe i zaglądał
 43     1, 6 |            płomień wichrem przeleciał przez serce i głowę; aż się zatoczyła.
 44     1, 6 |            drodze; już się świeciło i przez szyby przysłonięte firankami
 45     1, 6 |              A dyć tamten ! - wskazał przez okno na światła, ledwie
 46     1, 6 |             światła, ledwie migoczące przez staw, u Boryny.~- Dorosłe
 47     1, 6 |           zwiędłe georginie, kołysane przez wiatr, zaglądały w szyby,
 48     1, 6 |         głębokościach nie rozeznanych przez nikogo w bezładzie marzeń
 49     1, 7 |         puścić wodę do rzeki, która i przez to rozlała się szeroko,
 50     1, 7 |               kąta w kąt, to patrzyła przez okna na krzę georginii,
 51     1, 7 |              krzę georginii, powaloną przez falę, w ten świat zadeszczony
 52     1, 7 |            mocny, dufający w siebie i przez to tak harny i nieustępliwy,
 53     1, 7 |             całkiem zmiękła i leciała przez ręce kiej woda, ale puścił
 54     1, 7 |          winowata?~Skarżyła się cicho przez łzy, aż stara się udobruchała
 55     1, 7 |           płachcie kapustę i pchnięty przez kogoś, przewrócił się na
 56     1, 7 |               trzaskał wesoło, a Kuba przez ten czas, co jedli, znosił
 57     1, 7 |          gryzły się o kości wyrzucone przez Józię.~Wzięli się akuratnie
 58     1, 7 |               koniecznie...~I chcieli przez moc psa spod Panajezusowej
 59     1, 7 |           serce Pańskie, ostał z nimi przez parę pacierzów, nauczał,
 60     1, 7 |              temu psu Jezusowemu było przez Pana, tak kobieta obyć się
 61     1, 7 |             na drogę za młyn, rozmytą przez deszcze...~Ale wójt przódzi,
 62     1, 8 |              się w zapaskę i chyłkiem przez sad wpadła do Kłębów, co
 63     1, 8 |            Jambroż prawił o przyjęciu przez Dominikową, co rzekła Jagna,
 64     1, 8 |          czemu chycił ją płacz, że aż przez ścianę słychać było chlipanie.~
 65     1, 8 |              widno nie było, a wiater przez wygniecioną szybkę zawiewał,
 66     1, 8 |            nawet dziad ślepy, wodzony przez psa, znalazł się i siedział
 67     1, 9 |              i jak kupa liści porwana przez wichurę kołowały nad polami,
 68     1, 9 |              i niecierpliwie wyglądał przez okno na ganek, bo tam Hanka
 69     1, 9 |        cmentarz i jęli się przepychać przez gęsty tłum, co był zaległ
 70     1, 9 |               głośny pacierz, mówiony przez wszystkich za te zmarłe
 71     1, 9 |                juści...~Przedarli się przez gąszcz i przyklęknęli u
 72     1, 9 |                Jakby mnie kto kłonicą przez ciemię zdzielił!... Dworu
 73     1, 9 |      zamknięta, a gdzieniegdzie tylko przez małe zapocone szybki błyskały
 74     1, 9 |       rozstajach... czy nie zaglądają przez szyby żałośnie?..~A gdzieniegdzie,
 75     1, 10|            dobrze, baczę... - mruknął przez zęby.~Wyszli przed karczmę,
 76     1, 10|                skąd było dobrze widać przez okno całe wnętrze zapchane
 77     1, 10|                 Nie ustąpię, niech mę przez moc wyciepnie, do sądu pójdę,
 78     1, 10|              nie wyciepnął! - szepnął przez zęby.~- Co ty, Antek? Co
 79     1, 10|           dobry pacierz ją nauczał, a przez okno patrzył, czy ich na
 80     1, 10|              a dzieciska hurmem jedno przez drugie rwały się odpowiadać,
 81     1, 10|            przeciągała pacześny wątek przez płochy i tylko niekiedy,
 82     1, 10|               Wspierał się o ścianę i przez nagie, bezlistne drzewa
 83     1, 10|          szczekania leciały wyraźniej przez staw; gdzieniegdzie błyskały
 84     1, 10|          zapis odbierzcie - dorzuciła przez łzy Hanka.~- Zmilkniesz
 85     1, 10|               o okap i jęła zalewanym przez łzy, nieprzytomnym głosem
 86     1, 11|              Jagną.~Między chałupami, przez oszroniałe sady biegały
 87     1, 11|         urodny był, jak mało który, a przez to, że mocno w sobie podufały
 88     1, 11|          zwaliło, że i trudno przejść przez izbę, po sieniach stali,
 89     1, 11|              szła bujno, uśmiechnięta przez łzy, co jej jeszcze u rzęs
 90     1, 11|              rychło zmiękła i jęła mu przez ręce lecieć, wtedy dopiero
 91     1, 11|            godnie się rozsiadły, miód przez zęby cedziły i słodki placek
 92     1, 11|            cicha, i przemawiać do się przez stoły.~Jagusia jedna jakby
 93     1, 11|           krzyczeli a dowodzili sobie przez stoły, że już jeden drugiego
 94     1, 11|            podchodzić musiał, wyrywać przez moc i hulać w kole, nie
 95     1, 11|           jęła częstować, przepijać i przez te łzy, co jej ciekły, kumy
 96     1, 11|         wiośnie rozśpiewane, że i łza przez śmiechy płynie, i serce
 97     1, 12|           umęczony zabawą i wyganiany przez Jagustynkę, pobiegł do chałupy.~
 98     1, 12|        świętojański, aż Witek zajrzał przez okno; stary Roch siedział
 99     1, 12|        przecknął.~- Czego? - mamrotał przez sen.~- Wody! Tak me rozbiera
100     1, 12|           znowu jęczał i tak krzyczał przez sen, aż konie z chrapaniem
101     1, 12|            trwożnie i wybiegał oczyma przez okienko, we świat, za dniem;
102     1, 12|            niezgorzej, muzyka huczała przez ściany i krzyki szły wesołe
103     1, 12|             przybladły dzień zaglądał przez szpary cichymi oczyma, drzwiami
104     1, 12|              szamotał się w męce, ale przez te łzy i rozpacze jęły mu
105     1, 12|          siebie, nic nie słyszał; jak przez sen majaczyło mu się granie
106     1, 12|                Kuba leży przewieszony przez próg, z głową w stajni!
107     1, 12|            dychał coś niecoś i rzęził przez zwarte zęby, że trzeba było
108     1, 12|             Woli jest mila, po nocy i przez las nie traficie. Stoją
109     1, 12|        jarzyły i radością.~I tak szło przez całą noc, do samego świtania!~
110     1, 12|              dobre.~Śnieg sypał jakby przez gęste sito, padał prosto,
111     2, 13|            widać było, jak zając gnał przez wieś z rozwianą szerścią,
112     2, 13|               Co się naród nacierpiał przez te dnie i noce, to i nie
113     2, 13|              nieco a sypki, i tak już przez całą noc padał.~Na świtaniu
114     2, 13|    słuchliwsze, głosy darły się ostro przez gęstwę, raźno, hukliwie.
115     2, 13|               stary Bylica wyzierając przez okienko.~- Niech ta będą,
116     2, 13|          serce i bolał coraz ostrzej, przez niego to wszystko, przez
117     2, 13|              przez niego to wszystko, przez niego!~I zbierał, zgarniał
118     2, 13|              ale go sobie przewłóczył przez serce, bych jeszcze lepiej
119     2, 13|             zrobił, ogień przygasł, a przez odmrożone nieco szybki biło
120     2, 13|             głosu, co jak ogień szedł przez serce i rozgrzewał ją dobrocią
121     2, 13|            złością.~Jakoż od karczmy, przez dróżkę, do cna zasypaną
122     2, 13|               uzbierało, i przewiedła przez izbę na dwór. Krowa się
123     2, 13|      zaglądała do pustej zagródki, to przez okno patrzała na ścieżkę
124     2, 13|          drzwi i poszedł.~Poświstywał przez zęby, wspierał się kijem
125     2, 13|             zanosiła się od płaczu, a przez drugie okno wyglądała Weronka.~-
126     2, 13|               trząsł się we środku.~- Przez wieś i drogą za młynem pójdę... -
127     2, 14|               z kąta w kąt, wyglądała przez okno, to przed domem stała
128     2, 14|              w błocie! - wykrzykiwała przez drzwi.~-...Sprzedała krowę,
129     2, 14|           biedzie, a Jagna przędzie i przez czyste, niezamarzłe szyby
130     2, 14|             odchodnym.~Powiedła Hankę przez długą sień.~Ogromną, niską
131     2, 14|            tam śmiała jeść!~Wzięła go przez zapaskę i przeglądała pod
132     2, 14|               wie...~Muzyka umilkła i przez izbę przeszedł wysoki, blady
133     2, 14|              sama wełny.~- Odeślę wam przez parobka.~- Dobrze, bo to
134     2, 14|    przechodząc wprost kuźni, z której przez wybite szyby buchały czerwone
135     2, 14|          młyna, na dół nieco, a Hanka przez podwórze do kuchni; ledwie
136     2, 14|           wciąż, jak~ta nić, wiło się przez nią młynarzowe powiedzenie: "
137     2, 14|             które dziecko zakrzyczało przez sen lubo rzuciło się na
138     2, 14|            nie będzie do roboty, pono przez złość, że się o swoje upominają.~-
139     2, 14|            jeszcze o wypędzeniu Magdy przez organistów, o czym Kłąb
140     2, 14|           księżycowe światło lało się przez zamarznięte, roziskrzone
141     2, 15|        błyszczącym toporze, strzyknął przez zęby i rzekł wesoło:~- Do
142     2, 15|             to jakby krychę pociągnął przez całe czoło, od skroni prawie
143     2, 15|      rzetelnie pracuje.~- To ino mnie przez złość pan jemu postąpił.~-
144     2, 15|             strasznego, cosik, co ino przez moc zdzierża, co ino przywarło,
145     2, 15|           oczy, bo jakby świdrem szły przez duszę, srodze bolały.~-
146     2, 15|             to drzewo rodne, obłamane przez wicher i na zagładę skazane ,
147     2, 15|       bełkotliwym krzykiem waliła się przez nie, rozbijała wnet piany
148     2, 15|        czerwona smugę światła, bijącą przez wywarte drzwi izdebki. Nie
149     2, 16|            opłatkami. Jaguś wzięła ją przez zapaskę i położyła na talerzu
150     2, 16|            pleciesz bele co! Człowiek przez gruntu to jak bez nóg, tula
151     2, 16|      śledziony grały, biegali jeszcze przez staw, skrzypiały wrótnie
152     2, 16|            stanęła pokornie u proga i przez łzy, co się jej jak groch
153     2, 16|            płakała, aż jej łzy ciekły przez palce, że chowała głowę
154     2, 16|               przechodził koło krzyża przez taki gąszcz, gdzie się i
155     2, 16|           buchające, naród zaś płynął przez nie i płynął jak woda, z
156     2, 16|            tkliwą nutą, że mróz szedł przez kości, czasem ksiądz się
157     2, 16|         spuścił, bo widna była z dala przez wzrost, siadła w ławce z
158     2, 16|               nie wiedząc, cisnął się przez gęstwę uparcie, aż dostał
159     2, 16|              chciwie, a potem skoczył przez mur na drogę - i poniósł
160     2, 17|             ani jednego kwiatuszka, a przez noc całkiem zakwitnęła,
161     2, 17|            ganek, to do sadu za dom i przez drzewa patrzyła na pola...
162     2, 17|       rozbierało to granie, krzyknęła przez drzwi:~- Przestań, Pietrek,
163     2, 17|          Jezus nie poskąpił:~- I choć przez urzędu, a gromadzie przewodzicie....~-
164     2, 18|         pomarł, pomarł! - wołał Witek przez łzy.~- Długo był u was?~-
165     2, 18|      Nieznajomy odział się w kożuch i przez długą chwilę stał na środku
166     2, 18|          mocno, przechylił się barzej przez kłęby i szepnął znowu:~-
167     2, 18|        chałupy i ktosik prędko leciał przez podwórze, prosto do obory,
168     2, 18|             krowie, objął ją potężnie przez piersi, przechylił głowę
169     2, 18|              śmierć, padli w siebie i przez długą chwilę trwali w takim
170     2, 18|           godny przełożył, ile narodu przez to bieduje, to może by ustąpił.~-
171     2, 19|             aż muzykanci, uczęstowani przez Kłęba, urznęli rzęsistego
172     2, 19|             cicho Antek.~- Nieprawda, przez złość ino gadałem, tak sobie:..
173     2, 19|           prawda, że brać ją chciałem przez moc, ale mnie tak pazurami
174     2, 19|       zjadliwie drugi.~- Kołtuniarze, przez koni się obywają, bo ich
175     2, 19|       kawalerów:~Ten ma morgi galante przez skowronków nawożone, a drugi
176     2, 19|              to się mocno przepychali przez gęstwę i rznęli prosto do
177     2, 19|               ogromny wrzask i leciał przez wywarte do sieni drzwi w
178     2, 19|           pozostali w kole. Juści, że przez to baby już głośno wydziwiały
179     2, 19|         środku drogi, ale słabo kieby przez sen.~Antek wlókł się ciężko
180     2, 19|               nie odezwała, uniósł ją przez siłę i powiódł do domu.~
181     2, 20|     popuszczał zbój ten jeden, to ino przez złość do was, ino przez
182     2, 20|               przez złość do was, ino przez złość!~- Smarujcie jeno
183     2, 20|                nie pokazał się bowiem przez tę niedzielę, choć nieraz
184     2, 20|                nie wyganiali jej, ale przez zęby cedzili słowa, twardo
185     2, 20|             jako się był tęgo napił i przez to zachorzał!~Dziwowano
186     2, 20|          komży na futrze, poprzedzany przez dwóch organiściaków, przybranych
187     2, 20|             mu popędliwie. - Umyślnie przez złość na was zmusił ją do
188     2, 20|            uroczyście, przyrychtowany przez Dominikową, na której słowach
189     2, 20|        nieszczęście, w przeszłym roku przez to samo zmarnowali mi klaczkę!
190     2, 20|              zgodę zrobić koniecznie, przez te gniewy na nic się chłop
191     2, 20|             chałupie się widziało, bo przez oną zgodę nierozeznanymi
192     2, 20| niespodziankami! A wszystko to robiła przez czystą złość do całego świata!
193     2, 20|                to dobrodziej chorował przez cały tydzień, aż ksiądz
194     2, 21|             Za Jagną lata, ją miłuje, przez nią to wszystko!~Zdało się
195     2, 21|           ciemną ścianą pni zwartych, przez które mroczały ciche, lodowate
196     2, 21|              od śniegów, zaś w górze, przez strzępiaste konary, niby
197     2, 21|             jeno z trudem sączyło się przez grubą pokrywę śniegów, wiszącą
198     2, 21|         przebrać, lepiej będzie niźli przez pola.~- To chodźmy, pilnujcie
199     2, 21|              zaraz z miejsca na lewo, przez kawał starej dębiny, ale
200     2, 21|                że stał cały w mgłach, przez które migotało Jezusowe
201     2, 21|         wpijały się w plecy i chociaż przez zapaskę i kaftan, a wgniatały
202     2, 21|      Jambrożym; jechali z wolna, gdyż przez zaspy ledwie się było można
203     2, 21|             surowym, przecierpianym i przez to jakby stężałym w chropawą
204     2, 21|              przeciwko mężowi.~Jakże, przez kogóż to wycierpiała najwięcej,
205     2, 21|      wycierpiała najwięcej, jeśli nie przez niego! Stary zapisał grunt
206     2, 21|       psiakrew! - ryknął porywając ją przez siłę do izby.~Okrwawiony
207     2, 22|              pobudowany, pono jeszcze przez Kłębowego pradziada, że
208     2, 22|            gdzie skarby nieprzebrane, przez smoki one piekielne strzeżone,
209     2, 22|          cosik czai się za oknami, że przez szyby krwawią się jakieś
210     2, 22|               wypuszcza.~I nosili się przez nieba i piekła, przez wszystkie
211     2, 22|             się przez nieba i piekła, przez wszystkie straszności, przez
212     2, 22|          przez wszystkie straszności, przez ciemnice Bożego gniewu i
213     2, 22|              ciemnice Bożego gniewu i przez jasności łaski Jego świętej,
214     2, 22|          jasności łaski Jego świętej, przez nieopowiedziane krainy cudów
215     2, 22|           czarów, dziwów i zachwytów, przez takie światy, gdzie jeno
216     2, 22|              od piorunów i błyskawic, przez takie miejsca, do których
217     2, 22|          istnienia, do którego wciąż, przez całą nędzę bytowania ziemskiego
218     2, 22|            jeno, noc smutna i ciężka, przez którą chyba dopiero w godzinę
219     2, 22|          siedziała na progu, a diabli przez moc dobywali się do chłopa,
220     2, 22|          drzwi na podwórze, a stamtąd przez sad do stodoły.~Prawie nie
221     2, 22|             Tereska w głos wołała:~- "Przez ciała, przez duszy, a pod
222     2, 22|               wołała:~- "Przez ciała, przez duszy, a pod pierzyną się
223     2, 23|              nieprzypomnianym, a jeno przez dusze wiedzianym, jakoby
224     2, 23|              wywołanych przed chwilą, przez baśniowe kraje szli, na
225     2, 23|             stawań, wszystkich cudów, przez najgłębsze kręgi zdumień
226     2, 23|              każdym spojrzeniem oczu, przez serca płynęły, aż chwilami
227     2, 23|               a dale majaczyły jakoby przez szare, rozwleczone dymy,
228     2, 23|            wiosennego ptactwa gonione przez jastrzębie.~Noc była ciemna
229     2, 23|               jakby gromem rozprute i przez straszliwe rozpadliny chmur
230     2, 23|       nieśmiertelną żądzą, prą do się przez zwały świata, z krańców
231     2, 23|              ci i oni parli do siebie przez długie tęsknice, przez dnie
232     2, 23|         siebie przez długie tęsknice, przez dnie udręki, przez szare,
233     2, 23|          tęsknice, przez dnie udręki, przez szare, długie, puste dnie,
234     2, 23|           jakiejś, barzej przepierali przez się w jakiś upragniony świat...~
235     2, 24|            się w kupę i zaczęły jedna przez drugą wypominać jej grzechy.~
236     2, 24|           wrzawie, a oni sami porwani przez pęd szli razem z innymi,
237     2, 24|               się pobok niej na czoło przez gęstwę rozwścieklonym, huczącym
238     2, 24|        chłopaków poleciała na przełaj przez staw ku młynowi, reszta
239     2, 24|              nie pokazał się ani razu przez cały ten czas, powiadali,
240     2, 24| olodowaciałych drogach i przejściach.~Przez taki psi czas prędzej i
241     2, 24|              działo w Hanczynej duszy przez te długie dni i noce, od
242     2, 24|               śmiercią swoją okropny. Przez pierwsze dwa dni prawie
243     2, 24|       niesprawiedliwości, że ni spała przez ten czas, ni jadła, ni wiedziała
244     2, 24|          lepiej od Boryny.~Juści, kto przez kogo zgrzeszy, temu się
245     2, 24|             Jakby go kłonicą ździelił przez ciemienie, tak go zamroczyła
246     2, 24|        straszną jakąś gędźbę drzew.~- Przez niego wszystko, przez niego! -
247     2, 24|                 Przez niego wszystko, przez niego! - począł krzyczeć
248     2, 24|           Poszedł do karczmy, dojrzał przez okno, że jest tam sporo
249     2, 25|              wytrzymania, przeciekało przez dachy, kajś niekaj zacinało
250     2, 25|           dachy, kajś niekaj zacinało przez ściany i okna, lało ze wszystkich
251     2, 25|              rozprawiały po sąsiedzku przez sady, że głosy szły na całą
252     2, 25|             padła cichość wzburzona i przez moc przytłumiana i groźna
253     2, 25|                pograżając jeszcze, że przez moc odeśle ją mężowi na
254     2, 25|             to całe ciężkie życie, to przez niego; i ten jeszcze boleśniejszy,
255     2, 25|               jakie słowo twarde, nie przez złość przeciech, nie - szeptał
256     2, 25|             wiedział co i jak, bo ino przez okna widać było ich siwe
257     2, 25|      złodzieje; niejeden zaś krzyczał przez sen, powiedając potem, że
258     2, 25|              wrzask, kobiety krzykały przez sady, rwetes powstał taki,
259     2, 25|            pognał do borów na przełaj przez pola... nie oglądając się
260     2, 25|               ściśnięte a parte jedne przez drugie, nieustępliwe, krzepkie,
261     2, 25|             mig trzasnął Borynę kolbą przez łeb, aż krew chlusnęła,
262     3, 26|              dzikich gęsi przepływały przez blade niebo, że boćki ważyły
263     3, 26|              Dyć tym ano żywiła duszę przez długą zimę, tym się jeno
264     3, 26|            choćby i do dwora jakiego, przez wywarte okna powiewały białe
265     3, 26|            staw.~Kolebała się w sobie przez chwilę, ale chęć obejrzenia
266     3, 26|       niebieskawych ku wysokim oknom, przez które padało słońce; za
267     3, 26|         jaskółki wpadały ze świegotem przez wielkie drzwi, pokołowały
268     3, 26|               A będzie kopa bez mała, przez pięciu. Chodźcie przed dom,
269     3, 26|         wszystko, co się stało we wsi przez zimę, a czego Agata zgoła
270     3, 26|            uczynił w izbie, tak jedna przez drugą cisnęły się do lusterka,
271     3, 26|          Kłębowa zaczęła mówić za nią przez wywarte drzwi:~- Hale! małom
272     3, 27|           zorze przecierały się kieby przez sito, brzaskami osypując
273     3, 27|           szczeknął radośnie, buchnął przez kury, aż się pierze posypało,
274     3, 27|                rychtowany na sprzeciw przez Dominikową.~Tyle że jej
275     3, 27|           wielce z natury nieśmiała i przez Antka zahukana, to jej tak
276     3, 27|      ruchające się w cichym dychaniu; przez rozchylone, wiśniowe wargi
277     3, 27|             kiej psu do gospodarza!~I przez złość to jeszcze robi la
278     3, 27|              Ano i teraz snuł się jej przez pamięć jako ten sen luby,
279     3, 27|      paciorkami spływał przymrozek, a przez wywarte okno wraz z wietrzykiem
280     3, 27|             cucić, gdy Witek wrzasnął przez drzwi:~- Gospodyni kazali,
281     3, 27|               kościołem ci oddam, ino przez wieś...~Prosił tak gorąco,
282     3, 27|              dotykały głowy łóżka, że przez szyby można było posłyszeć
283     3, 28|              a takim prawem, że Antek przez Rocha przykazał go zarznąć.~-
284     3, 28|         łagodniej.~- I jednego kulasa przez mus nie dostaniecie.~- To
285     3, 28|       wierzyła rozumiejąc, iż głównie przez złość pyskuje, aby ją przetrwożyć
286     3, 28|       fortelnica! - szepnęła wreszcie przez zęby.~- Rano, po cichuśku,
287     3, 28|         chałupę pojechali! - krzyknął przez okno zadyszany Witek.~-
288     3, 28|            Boże, w jednej wsi siedzą, przez miedzę, a nikomu to śpiku
289     3, 28|             tylko niekiedy spoglądała przez wrótnie na świat, na drzewiny
290     3, 28|        rozczapierzone kury, poganiane przez wiater, gęsi siedziały w
291     3, 29|           porywał słowa. Dojrzał jeno przez drzewa, że Płoszkowa rej
292     3, 29|        ukrzywdziciele! - wołała jedna przez drugą, a coraz głośniej.~-
293     3, 29|            dzisiaj znowu zabałamucili przez strażników.~A tu i święta
294     3, 29|           ogona końskiego sięgające i przez żadnej mocy, to jużci, że
295     3, 29|           waliły miejscami, gdzie zaś przez odarte dachy krokwie i łaty
296     3, 29|             po was, bo oni tam prosto przez rozumu, płaczą ino...~Hanka,
297     3, 29|              ale ona nic nie dojrzała przez płacz.~- Weronka, dyć sam
298     3, 29|              wyjść! - powiadały jedna przez drugą.~- A w inwentarzu
299     3, 29|           sufitem runął do środka, że przez wygniecione szyby widać
300     3, 29|            Nie spałam zrazu, tak cugi przez izbę wiały, ale musiałam
301     3, 29|           kużden z biedą się zna.~- I przez chłopa jesteście, jak drugie. ~-
302     3, 29|              opłotki gałęzie i drzewa przez wichurę wyłamane.~W powietrzu
303     3, 29|               chałupy, przeprowadzani przez pieski sielnie docierające,
304     3, 29|            jej przemóc nie poredziła.~Przez to już cały wieczór dopiekała
305     3, 29|              noc! - odpowiedziała jej przez drzwi.~Tak się znowu zeźliła,
306     3, 29|     ziemniakach pieczonych.~Juści, iż przez te dni takusieńko kaj indziej
307     3, 29|           tych najgorszych trapicieli przez Wielki Post. Nie było parobków
308     3, 29|         baranka z masła, tak zmyślnie przez Jagnę uczynionego, że kiej
309     3, 30|                że to oknami a głównie przez wielkie drzwi wywarte noc
310     3, 30|            miejscu Jezus umęczon jest przez grzechy nasze, zabit przez
311     3, 30|            przez grzechy nasze, zabit przez złoście, bezbożności a nieposłuszeństwo
312     3, 30|       dojrzane, śpiewaniami opowite i przez oczy wszystkiego narodu,
313     3, 30|            oczy wszystkiego narodu, i przez serca wszystkie z miłością
314     3, 30|              ino chciał, ale nie chce przez złość la Lipiec, mój powiada... -
315     3, 30|         obcierać! - wrzeszczały jedna przez drugą, rozgłośnym śmiechem
316     3, 30|              stropił, strzyknął śliną przez zęby i rzekł:~- O takie
317     3, 30|               synem i jej powinowatym przez matkę.~A potem zabawiali
318     3, 30|            twarz rękoma, łzy pociekły przez palce.~- Przyjdę rano...
319     3, 30|             za żadnym Lipczakiem, boć przez nich sam jest szkodny najbarzej!
320     3, 30|    siarczyście i krzyczał, że kiej on przez chłopów ma iść z torbami,
321     3, 30|              Jagustynka wraziła głowę przez okno i zapytała:~- Kaj to
322     3, 30|         swojej chałupy, że ino migały przez drzewa bryki, zapchane ludźmi,
323     3, 30|            mieli w rękach i torbeczki przez plecy, Witek zaś tulił pod
324     3, 30|          odszedł, przysyłając jeszcze przez dziewczynę słodziuśkiego
325     3, 30|        największą robotę i cóż pocznę przez niego w tylim gospodarstwie!~-
326     3, 30|            spadającego nad bory, szła przez te progi cieniów i lśnień,
327     3, 30|           lśnień, które zachód rzucał przez drzewa.~Chłód mroków ją
328     3, 30|           zórz dzisiaj nie było, jeno przez grubachne pnie topoli widniał
329     3, 30|        przytłumione rozmowy.~Zajrzała przez okno do izby rozświetlonej:
330     3, 30|               zawrzeszczał jakiś głos przez sad.~Wybiegli na drogę.~
331     3, 31|         sadzie chwiały od wiatru, zaś przez wywarte drzwi do sieni cisnęły
332     3, 31|              się wyniósł, a chyłkiem, przez sad na podwórze poszedł.
333     3, 31|               płaci, to rób, coć masz przez wójta nakazane, a wara ci
334     3, 31|              patrzał w słońce, co się przez okno kładło na izbę smugą
335     3, 31|             nieco wytchnąć.~Lipce też przez to całe dni stojały pustką,
336     3, 31|           kiele owiec.~Trwoga wionęła przez serca, że skupiły się barzej,
337     3, 31|            się nie zdarzało, co teraz przez miesiąc.~- A na czym się
338     3, 31|         stratą, gdyż bez konia to jak przez rąk, zwłaszcza teraz na
339     3, 31|             mi jeno, że tak za darmo, przez zapłaty, za jedno Bóg zapłać
340     3, 31|               a wszędy, skroś sadów i przez pola rwały się pokrzyki,
341     3, 31|         chałupach wieczerzali, wszędy przez wywarte okna i drzwi widne
342     3, 31|         bronić, kłyźnią się, dzielą i przez złoście wydają wrogowi.
343     3, 31|             wlekły się brony, wodzone przez dziewki, gmerały się rzędy
344     3, 31|                 I my sieroty ostaniem przez żadnego wspomożenia... wraz
345     3, 32|               mokry; deszcz mżył kiej przez gęste sito i pluskał cichuśko
346     3, 32|              krzyk nad wszystką wsią, przez, sady leciał hukliwie, z
347     3, 32|              i nuże rozpowiadać jedna przez drugą.~- Sroki me opadły
348     3, 32|            się Hance, która, wziąwszy przez zapaskę, oddała z powrotem.~-
349     3, 32|          Powiedła je zaraz Jagustynka przez przełaz nad polną drogą,
350     3, 32|            zgodził do owiec wodzenia. Przez sumienia są ludzie:~Rozmyślała
351     3, 32|           sadzenia? - wrzasnęła Józka przez okno.~Hanka odstawiła gar
352     3, 32|       oziębłości.~- Tyla z nimi, co i przez nich! Głupie! - mruczała,
353     3, 32|           niespodzianie.~Jakby ją kto przez ciemię zdzielił, zbladła,
354     3, 32|               i przypominki przewiały przez pamięć kiej te mgły nikłe
355     3, 32|           każdego złymi ozorami kieby przez te ostre ciernie...~Grzelowa
356     3, 32|            znak, i ruszyli w cichości przez wieś okwieconą; nad stawem,
357     3, 32|        modrawych, nieobjętych polach, przez które niesło się ogromne,
358     3, 32|               pięty tłocząc się jedna przez drugą. ~Hanka, co była szła
359     3, 32|          tęsknoty, że przepychała się przez ciżbę z wrzaskiem radosnym.
360     3, 32|            już w dyrdy, jakby goniona przez wszystkie psy, uciekała
361     3, 33|             się nad wschodem i z boku przez mrocznawe sady bodło czerwonymi
362     3, 33|          nieśmiałością przesunęła się przez sień, rozglądając się po
363     3, 33|            wójtowa chlasnęła ją kijem przez pysk i z dzikim kwikiem
364     3, 33|             tak ruszyli.~Umyślnie też przez wieś jechali stępa, by móc
365     3, 33|               tak sobie powiedziałam, przez złości! - myślała, markotnie
366     3, 33|            Ale nie usłyszał, śmigając przez sad jakby poszczuty.~- Zła
367     3, 33|         wełniak.~Kwardy był dzisiaj i przez dobroci, że łamała sobie
368     3, 33|         Magdusia najbogatsza, ale już przez zębów i ze ślepiów jej cieknie;
369     3, 33|               pomrzeć po gospodarsku, przez oszukaństwa.~I wlekła się
370     3, 33|             dodał gorąco:~- Już wstyd przez niego na wieś idzie. Słyszeliście
371     3, 33|           gadać, chłop był mrukliwy i przez babę zahukany, to i barzej
372     3, 33|            matki.~W izbie pusto było, przez otwarte okno zaglądały kiście
373     3, 33|               bzów i słońce siało się przez zieleń.~Stary siedział na
374     3, 33|            Pietrek, prawda to, że kto przez spowiedzi zamrze, do piekła
375     3, 33|           ciekawość owładnęła ludźmi. Przez sady krzykali se tę nowinę,
376     3, 33|            studnię kopią.~Że niejeden przez ciekawość pociągał za młyn
377     3, 33|              chałupach wytrzymać.~Zaś przez te gorąca, przez kłopoty
378     3, 33|       wytrzymać.~Zaś przez te gorąca, przez kłopoty i żałoście, przez
379     3, 33|             przez kłopoty i żałoście, przez Płoszkowe judzenie na wójta,
380     3, 33|          Płoszkowe judzenie na wójta, przez przednówek cięższy latoś
381     3, 33|        uspokajać.~Nawet ksiądz, snadź przez nią podmówiony, wzywał ich
382     3, 33|      rozzuchwalał coraz barzej, snadź przez kowala podmawiany, że tak
383     3, 33|             Hale, żeby im uciekł! Tak przez niczego nie puszczą! Wiecie,
384     3, 33|              i szedł srebrnym sierpem przez te straszne, mroczne wysokości.
385     3, 34|           rozniesło, jako Rocho idzie przez wieś, wnet ci ten i ów na
386     3, 34|        ciekawie, kaj się to zadziewał przez tyla czasu.~Ale tak się
387     3, 34|            patrzą, zaś w urzędzie się przez grosza nie pokaż, bo ci
388     3, 34|             każą albo za niedzielę... Przez tę Antkową sprawę dobrze
389     3, 34|        Wszystko Jagnie? a chłopaki?~- Przez złość do nich, że to chcą
390     3, 34|             nich, a to dzień nie mija przez kłótni; zaś wójt broni Dominikowej,
391     3, 34|          patrzę... a to pan wójt leży przez kapoty, a pobok Jagusia
392     3, 34|                Kozłowa drugie, a baby przez zazdrość jeszcze dokładają,
393     3, 34|             la ludzi daje, jaki wstyd przez niego i różne różności.~-
394     3, 34|              kolana ci się czerwienią przez kieckę niby gęsi spod pierza.~-
395     3, 34|           gorejące i obrazy, niesione przez dziewczyny w biel przybrane,
396     3, 34|               my weźmy się do swojego przez niego - powiedział Grzela
397     3, 34|           Kiejby was strażnik dojrzał przez okna, pomyślałby, co się
398     3, 34|               chałupy! - wołali jeden przez drugiego.~- Jeszcze trochę,
399     3, 34|              i na świat się rozlewały przez powywierane drzwi a okna,
400     3, 35|       strzeliło! Mało to już marnacji przez bór?... jeszcze jednego
401     3, 35|           smutnie.~- Takie już są, że przez moc nie przerobisz: inszym
402     3, 35|               Juści, mało to przeszła przez te dnie? Dyć cała wieś szczuła
403     3, 35|               Pewnie, co wszystko złe przez niego... i z Antkiem by
404     3, 35|          mściwie pięście i dojrzawszy przez szczytowe okno wasąg z chorym
405     3, 35|               Kowal chciał mu zajrzeć przez ramię, ale Rocho zamknął
406     3, 35|           trzeba mówić, co go puścili przez zastawu: kowal nie będzie
407     3, 35|            przyzwolę! - buchnęła.~- I przez waszego przyzwoleństwa się
408     3, 35|        ryczała nieprzytomnie.~Musieli przez moc gasić ogień na niej
409     3, 35|              rzeczy, jęła je wyrzucać przez okno do sadu...~- Precz
410     3, 35|      ostatkami sił i zmożona wreszcie przez srogie boleście padła z
411     3, 35|         sieniach się już gnietli, a i przez okno wtykali głowy.~Jagna
412     3, 35|         długie czasy patrzała tęsknie przez okno, zaś Szymek, jak i
413     3, 35|          Dobry człowiek, pobożny, ale przez niego może spaść na wieś
414     3, 35|               wyrywali krzycząc jeden przez drugiego:~- Zdzielże który
415     3, 36|               proga Józka nadziewając przez głowę wełniak.~- Za trzy
416     3, 36|          ruszyli gęsiego, wyprzedzani przez Józkę wlekącą tykę; kto
417     3, 36|             mgły wpełzały od bagnisk.~Przez otwarte okna Borynowej chałupy
418     3, 36|            izbie cicho było i martwo, przez krze, osłaniające od żarów,
419     3, 36|       połamanymi skrzydłami ostawiona przez stado, skarżyła się rzewliwie.~
420     3, 36|         rzęsisty deszcz, w mig wypity przez spieczoną ziemię, że tyle
421     3, 36|             wody szemrały cosik jakby przez sen, a drzewiny, pławiące
422     3, 36|               się dokoła niego działo przez cały czas choroby, przesiąkało
423     3, 36|            zerwał się spod nóg, gonił przez chwilę i znowu powracał
424     3, 36|               krawędź żyjącego świata przez chrzęstliwą falę zbóż...~-
425     4, 37|              pilnował - jęknęła Magda przez głębokie szlochania.~- Jagusia
426     4, 37|        żałośnie, zazierając do środka przez wywarte drzwi a okna. ~Jambroż
427     4, 37|      niedziela, zaś po drugie, co się przez smarowania nikaj nie dociśnie.~-
428     4, 37|          całkiem cicho, tyle jeno, co przez wywarte drzwi a okna głos
429     4, 37|        jeszczek lepiej ryczy, jeno co przez złość! - podjęła Jagustynka,
430     4, 37|              robocie. A zmarnował się przez nas... Przekleństwo ciąży
431     4, 37|               tej mrocznej topieli, a przez wywarte okna widniał Maciej
432     4, 37|             kiej dzieuchy chyliły się przez okna w pokłonach głębokich,
433     4, 37|         ustawał ani na chwilę i padał przez całą noc, aż dopiero przestał
434     4, 37|              gdziesik i jakby widział przez oczy zaszklone łzami ojców
435     4, 37|            tam, na smętarz, już widny przez grube pnie topoli...~Dzwony
436     4, 37|             Ale mam to z kim pomówić? Przez komisarza nie chcę, a ze
437     4, 38|               i dymy kadzideł płynęły przez wywarte drzwi kościoła oprzędzając
438     4, 38|              tyle jeno, co poniektóry przez śpik wyrywał się niekiej
439     4, 38|      monstrancją w rękach, prowadzony przez samych dziedziców, naród
440     4, 38|            drudzy jęli się przechylać przez mur ogrodzenia i ciekawie
441     4, 38|               ledwie się przeciskając przez gęstwę wozów i koni, ale
442     4, 38|               niech jeno któren wzion przez łeb, to zaraz na ziem leciał...~-
443     4, 38|               la księży i dziedziców, przez wywarte okna widniały głowy,
444     4, 38|             opłotki dziad, prowadzony przez pieska.~- Siadajcie se pod
445     4, 38|             kobiety gnietąc się jedna przez drugą do bud, abych chociaż
446     4, 38|          Jasio przeciskał się z wolna przez tłumy w jej stronę.~- I
447     4, 38|             stoję. Ale odmieniłeś się przez te czasy, no, no... Całkiem
448     4, 38|             po świecie, słysząc piąte przez dziesiąte. Zarówno jej tam
449     4, 38|     Pogadywali gwarnie, wesoło, jeden przez drugiego. Radość już ponosiła
450     4, 38|               i marły nie wiada kaj i przez co! Rwało ją gdziesik, że
451     4, 39|               duszę Boryny, zamówioną przez rodzinę w oktawę jego śmierci.~
452     4, 39|               światła, bo słońce biło przez wywarte drzwi rozlewając
453     4, 39|            Ale ostanie! Mogło tak być przez cały czas ojcowej choroby,
454     4, 39|            nawinął pod nogi, wyrzekła przez zęby:~- Juści, co krzywdę
455     4, 39|               Cichota, kobiety! Tylko przez kłótni, poniechaj, Magduś!
456     4, 39|               się, jakby kijem dostał przez ciemię, polatał po niej
457     4, 39|            odchodząc prędko, krzyknął przez wywarte okno do izby:~-
458     4, 39|               z trwogą, biorąc papier przez zapaskę.~- Pono o Grzeli.
459     4, 39|               se dać folgę! Tylam się przez nią natruła, tylam przecierpiała,
460     4, 39|             już z drogi wraziła głowę przez okno i zaczęła wołać do
461     4, 39|            Radzę ci, broń się, Hanka! Przez litości bądź la niej i przez
462     4, 39|          Przez litości bądź la niej i przez miłosierdzia! Ona jeno czeka
463     4, 39|        naprzeciw mierząc się ślepiami przez długą chwilę, jaże Hanka
464     4, 39|            chlipiąc rzewliwie, mówiła przez łzy:~- Wola boska, moi drodzy.
465     4, 39|            poniektóre krzykały do się przez płoty i sady, to dojąc krowy
466     4, 39|       złodzieja! A może miała patrzeć przez sitko, co?~- I... grał,
467     4, 39|               sprawiedliwości, a jeno przez czystą zazdrość!~Jakby wraził
468     4, 39|               że wstyd i obraza boska przez nią idzie na całą wieś,
469     4, 39|               co me jeno doszło piąte przez dziesiąte; tak się na was
470     4, 40|                        Rozdział 4~Ale przez takie przeróżne a ciężkie
471     4, 40|         sprawy, opowiadała jeno piąte przez dziesiąte krzątając się
472     4, 40|            nawet sad, pełen wiśni już przez pół czerwonych, i grzędy,
473     4, 40|              strony zajrzał do środka przez wywarte okno.~- A kajże
474     4, 40|               pławiła się w sadach, a przez przerwy między chałupami
475     4, 40|             nie podorany! Konie stoją przez roboty, gnój spala się na
476     4, 40|          zadarła rudy ogon, ważąc się przez mgnienie, czyby nie chycnąć
477     4, 40|           kamieniem przywala.~Szło to przez niego niby chmury, że nim
478     4, 40|         skłębiały się owce, obganiane przez pieski, gdyż cięgiem się
479     4, 40|               nim w sądzie! - rzuciła przez okno.~- Kiej lepiej wiecie,
480     4, 41|           mąki zapełnił izbę i buchał przez okna. Mamrotała jeno na
481     4, 41|            płone jadło, to przelatuje przez żywot kiej bez sito.~- Płone!
482     4, 41|           kurzył papierosa, ale jakby przez coraz głębszą mgłę widział
483     4, 41|            zabój, wytrząchając do się przez płoty zaciśniętymi pięściami.~-
484     4, 41|      Dominikowa wczoraj zapowiedziała przez sołtysa, jako gospodarka
485     4, 41|                 Gniew go przejął.~- A przez ciebie! Przez ciebie wygnała
486     4, 41|            przejął.~- A przez ciebie! Przez ciebie wygnała me z chałupy
487     4, 41|         flądra, to świńskie pomietło! Przez ciebie poszłam na pośmiech
488     4, 41|               porwany żalami zasyczał przez zaciśnięte zęby:~- To ja
489     4, 41|             kiedyś brał, zapamiętale, przez lubą moc kochania, i dawała
490     4, 41|              nią, widząc, jak leciała przez zagony kiej cień i przepadła
491     4, 41|              o Jagusi.~- Ni z nią, ni przez niej! A żebyś! - zaklął
492     4, 41|          opadły go deliberacje i szły przez niego kiej te wiośniane,
493     4, 41|               jaże zaklął:~- Ścierwa, przez niego cała moja marnacyja!
494     4, 42|           brzękiem, jaże Mateusz klął przez śpik.~Ale nad ziemiami leżały
495     4, 42|               wody przeciskającej się przez zapuszczone stawidła młyna.~
496     4, 42|            jak te najgorsze dziadaki, przez niczego, jaże strach pomyśleć. ~-
497     4, 42|             gęby nie ozwarł do nikogo przez cały dzień, jadło przynosiła
498     4, 42|         Mateuszem, któren, dojrzawszy przez okno, co się w izbie święci,
499     4, 42|           obchodził dokoła i zaglądał przez okno wciągając z lubością
500     4, 42|          sporymi tobołami, cichaczem, przez ogrody, dygując je do Nastusi,