Tom, Rozdzial

501     4, 42|             spiję! - mamrotał biegnąć przez wieś do Mateuszowej chałupy,
502     4, 43|               po głowie, słyszała jak przez sen, że niekiedy ktosik
503     4, 43|         wrzaskiem, buchnął na ganek i przez Łapę drzemiącego w sieni
504     4, 43|         będzie na zdrowie! - zawołała przez płot i zniknęła.~Leciała
505     4, 43|              w sobie... a noc stąpała przez nią cicho i ostrożnie, jakby
506     4, 44|              na dachy i drogę wiodącą przez wieś.~Wójt nie wypatrzywszy
507     4, 44|        Dziewka przelatywała co trochę przez pokoje, jaże dudniało i
508     4, 44|              pod kancelarią, otoczeni przez kupę ludzi, między którymi
509     4, 44|          hardziej, gdy pisarz zawołał przez okno:~- A pójdź no tu który!~
510     4, 44|        wszystkich.~Pokrzykiwali jeden przez drugiego, że uczynił się
511     4, 45|              papierosa i strzyknąwszy przez zęby jął się użalać, jak
512     4, 45|            cały i spotniał kiej mysz.~Przez drewniane ogrodzenie widniał
513     4, 45|           przeszły, i już szedł jakby przez wrzące, białawe płomienie.
514     4, 45|           jakby zapatrzone w niebo, a przez zwarte korony jeno gdzieniegdzie
515     4, 45|          dziecko, na wsi ludzie widzą przez ściany nawet i to, czego
516     4, 45|             gdyż siedzieli najbliżej, przez dróżkę jeno, w chałupie
517     4, 45|              mało to świata dojrzę se przez drzwi? kto przejdzie drogą,
518     4, 45|                kiej patrzała na niego przez okno, w tamtą noc wiośnianą.~
519     4, 45|              kościele, klęczała zawdy przez całą mszę, a tak wielce
520     4, 45|           zapatrzona w niebo migocące przez gałęzie, zapadała w jakieś
521     4, 46|              stary wyściubiając głowę przez okno, ale nim mu rzekli,
522     4, 46|              was nabuntował? Jeszczek przez niego cała wieś ucierpi...~-
523     4, 46|             pożegnawszy starą ruszyli przez sad na pola.~Szli miedzami
524     4, 47|           rozpłakała się i jęła mówić przez łzy i szlochania - wiecie,
525     4, 47|           sadu, że to siedzieli tylko przez miedzę. Przejmował go coraz
526     4, 47|              piersi kiej dzieciątko i przez łzy lejące się ciurkiem,
527     4, 47|              łzy lejące się ciurkiem, przez mękę i rozpacz szeptała:~-
528     4, 47|          poniósł się do karczmy i pił przez całą noc.~Cała historia
529     4, 47|              ostała sama jedna, nawet przez dziecka, to i nie dziwota,
530     4, 47|            śmiertelne wiano, użebrane przez całe życie, rozłożyła koło
531     4, 47|           obrazami, jak se była roiła przez całe życie. Leżała pełna
532     4, 47|             uśmiechnięta i zapatrzona przez okno w niebo głębokie, w
533     4, 47|            dobrze przódzi podbechtana przez kumy, wywarła na niego gębę:~-
534     4, 47|               Już ja nie będę płakała przez ciebie, jak Hanka albo wójtowa!
535     4, 48|            kiej płomienie, a niekiedy przez długie chwile wrzały gorączkowe,
536     4, 48|               zatknięta w dzbanuszek, przez wywarte okna zaglądały gałęzie
537     4, 48|          Jagaty, tak patrzała w niego przez całe nabożeństwo, jaże litery
538     4, 48|               Tereska, leżąca krzyżem przez całe nabożeństwo, wystrachane
539     4, 48|              komunii wędrowniki - jak przez mgłę widział, przez te łzy
540     4, 48|               jak przez mgłę widział, przez te łzy zaledwie powstrzymywane,
541     4, 48|              zaledwie powstrzymywane, przez żałość szarpiącą mu serce
542     4, 48|           żałość szarpiącą mu serce i przez ten śmiertelny smutek.~Proboszcz
543     4, 48|                które się ochfiarowały przez całą drogę nie brać do ust
544     4, 48|             tej grudki ziemi tkniętej przez niego.~Nie było, nie było
545     4, 49|           bych za wiele nie dołożyły. Przez całe te trzy dni, po wyjściu
546     4, 49|          obronę, ale jeno zakrzyczała przez zaciśnięte zęby:~- A żeby
547     4, 49|               wrzask. Krzyczały jedna przez drugą i coraz zapamiętalej.~-
548     4, 49|               święta ziemia nosi!~- A przez kogo pomarł Maciej? Wspomnijcie
549     4, 49|      miłościwy!~- A wiela to już było przez nią pijatyk, swarów a obrazy
550     4, 49|                 Zakała całej wsi! Już przez nią Lipce wytykają palcami!~-
551     4, 49|              do karczmy, i ugaszczani przez organistów, jęli znowu radzić
552     4, 49|               w Lipcach gospodarz, to przez niego nie można radzić,
553     4, 49|          pojękiem niby drzewo targane przez wichurę.~Obejrzał się naraz,
554     4, 49|             już - przemknęło mu naraz przez głowę, serce zatłukło kieby
555     4, 49|           poświstem, a kajś z wysoka, przez chmury, ciemnicę i rozwieję
556     4, 49|        zwozili jęczmiona, przechodził przez wieś ślepy dziad, wodzony
557     4, 49|             wieś ślepy dziad, wodzony przez pieska, lecz mimo spieki