Tom, Rozdzial

  1     1, 1 |           cały widny na tle słońca z tym samym błogosławiącym ruchem
  2     1, 1 |      błogosławiącym ruchem siejby; z tym samym świętym rzutem rozrzucał
  3     1, 1 |           dodała znowu Jagustynka.~- Tym się krzywda nie stanie,
  4     1, 1 |             z rzadka pogadywały to o tym, to o owym aż i zamilkły,
  5     1, 2 |             krowa, to się złachała w tym gonieniu, że się w niej
  6     1, 2 |                 Ale, był to kto przy tym, to wie! Pleciuchy pletą,
  7     1, 3 |                  A dyć, Bartku, to o tym prosiaku, co to za tobą
  8     1, 3 |             gdzież ja się podzieję z tym dzieciąteczkiem, gdzie?...
  9     1, 3 |          nijakiego nie mam. Co mi po tym? Sołtysem byłem bez trzy
 10     1, 4 |       smętarzu, i że się witały to z tym, to z owym i pogadywały
 11     1, 4 |            podle, abych nasycić oczy tym jej wełniakiem pasiastym
 12     1, 4 |              koni.~- Całkiem kiej na tym obrazie! - zawołał bezwiednie,
 13     1, 4 |              to czym? .jęknęła aże w tym uczuciu bezsilności tak
 14     1, 4 |       chociaż z połowa z chałupą i z tym kapuśniskiem! - wskazała
 15     1, 5 |          rodzona matka zimy.~Ino się tym pokrzepiano, że nie ma jeszcze
 16     1, 5 |     przypilnuje.~Poradzili jeszcze o tym i o owym, i gdy się rozchodzili,
 17     1, 5 |        siedzi!...~Ale Boryna, nierad tym wypominkom przy parobku,
 18     1, 5 |        zabiegają. Proboszcz nieraz o tym mówił do mojego.~- I dworów
 19     1, 5 |             organiścina pogadywała o tym i owym, kiwał głową, cosik
 20     1, 5 |      dziesięć złotych!~- Nie twoja w tym głowa, weź ino...~Ale Jaguś
 21     1, 5 |              pozostał na chwilę.~A w tym znowu chustki były i materie
 22     1, 5 |          smutność, bo powiedziała:~- Tym dziedzicom to dobrze...
 23     1, 5 |         garści słomy, że to błocko w tym miejscu było po kostki.~
 24     1, 5 |          Prawda, z kim nie wojną - z tym zgodą.~- Sami to miarkujecie
 25     1, 5 |         ugaszczał i m i napitkiem ,i tym dobrym słowem, że aż dziwno
 26     1, 6 |         każecie, to pójdę. . wasza w tym głowa nie moja... - mówiła
 27     1, 6 |            własny, tak nie myślała o tym zamężciu.~A bo to jej źle
 28     1, 6 |       okręcała się ciągle jednako na tym, że jak matka każą, to pójdzie
 29     1, 6 |               żeby wybierać! Matki w tym głowa, żeby zrobić, jak
 30     1, 7 |         chałupach; jaki taki lazł po tym błocie i deszczu do sąsiadów
 31     1, 7 |         żelazny pogrzebacz.~Ale i na tym skończyła, bo Mateusz splunął,
 32     1, 7 |         poczuła dziwną ochotę choćby tym nożem ją żgnąć, bo cała
 33     1, 7 |     Jagustynka i chciała dalej coś o tym rzec, ale ją zgromiły drugie,
 34     1, 7 |                Jak to tam może być w tym świecie? - myślała: - Gdzie
 35     1, 7 |             różne i dziwować się nad tym zrządzeniem boskim, aż Jagustynka,
 36     1, 7 |              powiem przypowiastkę, o tym, skąd się wół wziął człowiekowi:~
 37     1, 8 |             ludzie! To się łachała z tym i owym... a teraz gospodynią
 38     1, 8 |               poprzystawali i jęli o tym zdarzeniu poredzać.~Przerzekł
 39     1, 8 |          mówi, to wierzcie. Ja już w tym. Wyrychtujemy taką z nich
 40     1, 8 |       stołkach i jęli pogadywać to o tym, to o owym.~- A to ziąb,
 41     1, 8 |           kartofli utłuc - baczcie o tym.~- Baczym, matulu, baczym! -
 42     1, 9 |              bo go tak ujął za serce tym skamleniem.~A w parę pacierzy
 43     1, 9 |             beczki drugie kładą, ale tym biedotom nic z tego.,. Księdzowe
 44     1, 9 |              jawią się ci, co w dniu tym błądzą, przygnani tęsknotą
 45     1, 10|             Bożym. Masz rozum, toś o tym wiedzieć powinien.~- Sprawiedliwości
 46     1, 10|            Żonę i dzieci masz, toś o tym pamiętać powinien.~- Baczę
 47     1, 10|        jeszcze co dołożę, ino że już tym kijaszkiem... - wołał zapalczywie
 48     1, 10|    spokojniejszy wrócił do domu, ino tym jednym markotny, że niepotrzebnie
 49     1, 10|              go. Umyśliłem cosik i z tym do ciebie przychodzę...
 50     1, 10|               a nie stracisz. Moja w tym głowa, że już tak pokieruję,
 51     1, 10|         niecoś... jeno jej rzeknij o tym... ona jeszcze lepiej mogłaby
 52     1, 10|              lepiej, że kobieta przy tym będzie... a nie zrobi, pokłócą
 53     1, 10|            redzi... Juści, musi on w tym co mieć...-Myślał o kowalu
 54     1, 10|    przychodzą! - zawołała, bo i przy tym gniewała się ze starszą
 55     1, 10|          grzech! Aż bał się myśleć o tym, bo mu serce zamierało ze
 56     1, 10|              j boską... I nie rzec o tym nikomu, ino to nosić w sobie
 57     1, 10|            ten, to i cała wieś wie o tym...cały świat!... cały!...~-
 58     1, 10|              ni ojciec mówić sobie o tym nie dali...~- Pobróbuje,
 59     1, 11|              myślała z czułością i z tym bolesnym żalem, co wciąż
 60     1, 11|           sielnie obserwują..~- Ma w tym kowal jakieś wyrachowanie,
 61     1, 11|       buczała...~Nie przeszkadzała w tym Dominikowa, ino nowe strapienie
 62     1, 11|              Jaguś! A dałabyś spokój tym cudakom, druhen ino patrzeć...
 63     1, 11|            dzisiaj , nie baczyłaby o tym . Boryna wczoraj na rozpleciny ,
 64     1, 11|            na progu witała obrazem i tym świętym chlebem i solą,
 65     1, 11|      rozumiał, a potem przepijali po tym kieliszeczku na zdrowie
 66     1, 11|           kości.~...A pociecha ino w tym, kiej somsiad z somsiadem
 67     1, 11|         somsiadem się zejdzie i przy tym kieliszku poredzą, wyżalą
 68     1, 11|             ino komu przypadnie...~- Tym ci polski naród stojał -
 69     1, 11|             się urodniejsza wydała w tym przybraniu, bo i roześmiana
 70     1, 12|          cukru jest i rozpuści się w tym łajnie końskim? Ksiądz jest
 71     1, 12|    rozpoznawał wszystko i myślami, i tym widzeniem czującym po wsi
 72     1, 12|       półkwaterka bym nie trzymał za tym! Rzuć ino kamuszkiem w krzaki,
 73     1, 12|                 Powiedzieliście mu o tym! Teraz rozumiem, zdaje mi
 74     1, 12|             szarawym przędziwem albo tym pierzem niedartym.~Rychtyk
 75     2, 13|          zasłuchało się uroczyście w tym ledwie wyczutym szeleście,
 76     2, 13|         ledwie wyczutym szeleście, w tym locie cichym, w tej białości
 77     2, 13|          czuli, jakby się to stało w tym oczymgnieniu.~Ogień trzaskał
 78     2, 13|           był winowaty, ociec to był tym krzywdzicielem, tym osękiem,
 79     2, 13|              był tym krzywdzicielem, tym osękiem, któren się wbił
 80     2, 13|            do niego, ni przystąpić z tym szczerym sercem, jak to
 81     2, 13|               turbuj, a jeszcze ci i tym dobrym słowem nie odpłaca!...~
 82     2, 13|         wierny i słuchliwy, że już w tym oczymgnieniu nie żałowała
 83     2, 13|              ciągnie - Żydy dobrze o tym wiedziały i chocia wrzeszczeli
 84     2, 13|              w garście patrzy i żyje tym, co uprosi lebo co wycygani,
 85     2, 14|             rozglądając się na boki, tym ino zajęta, by się na~śliskim
 86     2, 14|            osypana gwiazdami, jakoby tym piaskiem srebrnym, obtulała
 87     2, 14|        ogromną, wiedziała przecież o tym i dobrze rozumiała, że go
 88     2, 14|           wam, jak jest, cała wieś o tym wie, spytajcie się! - zawołał
 89     2, 14|            zobaczy!~Nie mówili już o tym, zbyt to leżało wszystkim
 90     2, 14|            swat, ni brat:~Pogadali o tym i owym i rozeszli dosyć
 91     2, 14|             żalów, ni goryczy, a ino tym miłowaniem serdecznym, tą
 92     2, 14|              odpowiadał nie myśląc o tym.~- Idź, Jantoś, idź... -
 93     2, 15|        miłowaniu, a Antek kryć się z tym musiał, to i głucha, paląca
 94     2, 15|            się nie oparła, lubił się tym puszyć, rozpowiadać, byle
 95     2, 15|     gospodarz chałupę, a tyle się na tym rozumiał, co koza na pieprzu,
 96     2, 15|           uważasz, tak zrób, twoja w tym głowa.~- I u Wachników znowu
 97     2, 15|              marchwią.~- Co mi ta po tym - mruknął niecierpliwie.~-
 98     2, 15|       człowiek jestem, niech każdy o tym wie.~- A bo cisnę wszystko
 99     2, 15|           się temu ludzie i różnie o tym mówili. Ale to było jeno
100     2, 15|             zapomniał ale nie zwiódł tym wszystkim Hanczynego serca,
101     2, 15|       zdzierży, nie wytrzyma!~A przy tym wiedział od Bartka, z którym
102     2, 15|          ozdzierał.~Ciężko mu było w tym jarzmie, ckno, ciasno i
103     2, 15|      przemawia uciesznych - jakoby w tym mrówczym albo pszczelnym
104     2, 15|           Nie uspokoił się rychło po tym spotkaniu, bo do tego nie
105     2, 15|         samotne na wichurze , a przy tym drażniło go wszystko w chałupie,
106     2, 15|             krzyk wielki, bo rzeka w tym miejscu bystra była i głęboka,
107     2, 16|        pomaluśku, a dookoła, kieby w tym kieracie, jak zwyczajnie
108     2, 16|              Józka.~- Kuba podobno w tym czasie umarł!~- A zmarło
109     2, 16|            zaraz pomiarkował, jako w tym jest dla nich coś przykrego,
110     2, 16|               bo przemarzł na kość w tym sołdackim szynelu. Jasio
111     2, 16|            go opanowały! Dobrze mu z tym było, gospodarstwo szło,
112     2, 16|        słówka wciąż prawił, a jeno o tym myślał, czym by się jej
113     2, 16|           Oboje z matką znamy się na tym, już ja ci mówię, że tak
114     2, 16|          każde stworzenie krzepi się tym chlebem świętym! - powiedział
115     2, 16|   wymiarkować. I nie myśleli już nad tym dłużej, bo przyszli kowalowie
116     2, 16|      przypomnieli, ale bała się rzec tym.~Obsiedli znowu ławy przed
117     2, 16|           poniechali chłopa widząc w tym cudzie przestrogę i razem
118     2, 16|           siwula!...~Nie odrzekła ni tym słowem jednym, postękiwała
119     2, 16|              i wyliczył!...~A między tym gąszczem zwartym, kolebiącym
120     2, 16|              prawił długo, nauczał o tym dniu świętym, przestrzegał
121     2, 16|          rękami wytrząchał i grzmiał tym słowem palącym,- że jaki
122     2, 16|         serca i do rozumu, juści, że tym ino, co słuchali, bo wiela
123     2, 16|       przejściu - nawet nie myśląc o tym i nie wiedząc, cisnął się
124     2, 16|        wynędzniały, że łacno nawet w tym mroku dojrzała, a te jego
125     2, 16|           przeszył ją lubością, jako tym ostrzem przesłodkim, i radością.~-
126     2, 17|              powtarzała krzepiąc się tym słowem i odżegnując od zła,
127     2, 17|        wstrzyma duszę, nie poleci za tym głosem? !...~Ostro się wzięła
128     2, 17|          krewniaczka !~- Kozły! Same tym ino żyją, co gdzie urwią,
129     2, 17|              szpital dla biednych, w tym domu, gdzie teraz organista
130     2, 17|        zniecierpliwił i nie chciał o tym mówić więcej:~- Gadanie
131     2, 17|               po całej wsi mówiono o tym od początku, a do Borynów
132     2, 17|       Otrząsnęła się z obrzydzenia i tym usilniej myślała o Antku,
133     2, 17|            Gdyby się zjawił teraz, w tym oczymgnieniu! nie oparłaby
134     2, 17|            ślepie i myśli, . że mnie tym nastraszy, głupia - pomyślała
135     2, 17|             z tego wyjdzie...~Ale na tym się skończyło, bo nikomu
136     2, 18|         jesieni.~- Mówił mi ksiądz o tym. Mój Boże, szukałem go od
137     2, 18|            choć już mroczało, a przy tym chłopak głupi, wygadałby
138     2, 18|             pana Jacka. ~Zdumiał się tym wielce i zaczął wymiarkowywać,
139     2, 18|        kołuje, by drogę wypatrzeć! W tym cosik jest, jakaś dziedzicowa
140     2, 18|        podpisywał i twardo będę przy tym stojał, że ni jednej chojki
141     2, 19|       wyrachowania mieli. Zeźlił się tym srodze Bartek z tartaku,
142     2, 19|             komina, popijał i rzucał tym słowem wesołym do znajomków,
143     2, 19|           mam nijakiego i pierwszy z tym słowem zgody przychodzę.
144     2, 19|                Wawrzona! Powiadali o tym, alem wierzyć nie wierzył.
145     2, 19|           Tyś jej był milszy, wiem o tym dobrze, nie wypieraj się,
146     2, 19|           moim zięciem!"~Juści, że w tym, prócz tego ważenia, innej
147     2, 19|             głupio rządzą. Przecie z tym lasem dawno byłby koniec,
148     2, 19|             zawzięła się tak, że ani tym słowem więcej się nie odezwała,
149     2, 19|       pięćdziesiąt par mieniło się w tym kole wielgachnym, taczającym
150     2, 19|        pazuchę karmelki, by móc przy tym i Jagusi nakłaść, a mimo
151     2, 19|         wicher, nim uderzy! Pił przy tym tęgo i Jagusię niewolił,
152     2, 20|        Borynów było kiej w grobie po tym święcie - nie płacz, nie
153     2, 20|      zdziebko tajało, ale i zazdrość tym większa rosła.~Wlekło się
154     2, 20|            święconą wodą!~Zeźlił się tym i prosto wrócił do chałupy,
155     2, 20|          jestem, zgodliwy, wszyscy o tym wiedzą, ale jak mnie kto
156     2, 20|                 rozgniewał się.~I na tym się skończyło, bo Dominikowa,
157     2, 20|         coraz częściej. Wielce jej w tym pomagała Jagustynka, bo
158     2, 20|             głupia, sromasz? Złego w tym nie ma! wszystkie tak robią
159     2, 20|             twoją matkę też, że to z tym Florkiem wiadomo było...~-
160     2, 20|         zaczął:~- Mówili mi ludzie o tym, co się tam w karczmie stało,
161     2, 20|         dworowi zamierza.~- Nic mi o tym nie powiadali.~- Jak się
162     2, 20|            mówił, wspominał mi coś o tym dziedzic, dobry to człowiek
163     2, 20|            na trzecie nie zważać, by tym sposobem uchronić się przed
164     2, 20|            jego szczere zapewnienia, tym więcej się rozjaśniał, uspakajał
165     2, 20|          głęboka dufność.~Było jak z tym garnkiem rozbitym, co choć
166     2, 20|            pod brogiem. Pomagał im w tym Witek, któren całkiem serce
167     2, 20|               musiał coś napomknąć o tym, całkiem nie stworzyłaby
168     2, 20|             był człowiek, wielce się tym strapił i jął namawiać:~-
169     2, 20|         wiedział, nie myślał nigdy o tym, był nawet pewnym w głębi
170     2, 20|  gdzieniegdzie coś uskubnęły. A przy tym, jak to zawdy pod wiosnę,
171     2, 20|     Pryczkowi też się zmarło jakoś w tym czasie, tydzień ledwie chorzał,
172     2, 20|              temu wielce i mocno nad tym deliberowano, to dobrodziej
173     2, 20|           porą nikomu nie brakowało.~Tym samym zabawiali się i u
174     2, 20|           drugimi razem nie szedł, i tym podobnie. Stary dotychczas
175     2, 20|      przynętę powiedział:~- Wiecie o tym, jako ja, młynarz i kowal
176     2, 20|         poszła do chałupy.~Nic już o tym w domu nie zaczynał, a gdy
177     2, 21|              świstem i wrzawą. Jakby tym kotłem gotującym się, przepełnionym
178     2, 21|              a wciąż przemyśliwała o tym dziwnym spotkaniu z Boryną.~-
179     2, 21|                   Tak było? Nic mi o tym nie powiedział.~- Kwardy
180     2, 22|            bo nie dowierzały zbytnio tym nowomodnym wymysłom woląc
181     2, 22|           poznaliście to?~- Kiej pod tym łbem kożuszanym nie mogłam
182     2, 22|         powiadał?~- I jak! Było to o tym Burku Panajezusowym!~- Rzeknę
183     2, 22|      zmartwychwstając zarazem tam, w tym życiu jasnym, wielkim, mocarnym,
184     2, 22|            kładły do stóp Pańskich w tym cudów kościele i śpiewały
185     2, 22|              a trzęsą piórkami kieby tym pacierzem dziękczynnym.~
186     2, 22|             przed wiekami, że jeno o tym w starych księgach stoi...
187     2, 22|        boskiego mogły być!~Gryzł się tym Jastrząb srodze, a po nocach
188     2, 22|            jak to przyjdzie gorzeć w tym piekle wiecznym, i nie cieszyły
189     2, 22|        komorników sadzał.~Puszył się tym Jastrząb, wynosił nad drugie,
190     2, 22|             figurą Częstochowskiej i tym szlochem krwawym, tym srzybotem
191     2, 22|              i tym szlochem krwawym, tym srzybotem serdecznym skamlała
192     2, 22|        przytykając, to pacierzem, to tym Imieniem Pańskim.~Wyspowiadał
193     2, 22|            wolna zaczęli pogadywać o tym i owym, jak zwyczajnie.~
194     2, 23|           dusze wiedzianym, jakoby w tym śnie cudownym, śnionym na
195     2, 24|          zakotłowało we wsi jakoby w tym mrowisku, kiej w nim jaki
196     2, 24|              odgrażał?~- Cała wieś o tym wiedziała.~- Musiało się
197     2, 24|          wiedziała.~- Musiało się na tym skończyć, musiało! - dogadywała
198     2, 24|           Jeszcze w zapusty bąkała o tym tu i owdzie Jagnustynka...~-
199     2, 24|         stary już z dawna wiedział o tym i całymi nocami pilnował.~-
200     2, 24|              namiętnie, snadź miał w tym jakieś wyrachowanie.~Zmiarkował
201     2, 24|        jakoby za obmarzniętą szybą w tym gęstym, śniegowym tumanie,
202     2, 24|             i kowal, ale tak zeźlony tym, co się stało, że milczał,
203     2, 24|           protokółu, wiedział jeno o tym wójt i sołtys, ale ci nie
204     2, 24|        wszystkich chałupach gadali o tym, a nikto prawdy się nie
205     2, 24|              skóry! Dostało się przy tym i Dominikowej niemało, dostało...
206     2, 24|              na dobitkę zachorzał po tym chodzeniu do lasu i leżał
207     2, 24|      zacinały się mocno, opadła przy tym do cna z ciała, że szmaty
208     2, 24|          Józka~ci krzywą nie jest. Z tym i poszła rozmyślając po
209     2, 24|              że cofnął się zmieszany tym oporem niespodziewanym.~-
210     2, 24|              nie widząc już nic poza tym, iż go nawet nie obchodziły
211     2, 24|          pilnego baczenia, bo choć o tym podpaleniu różnie różni
212     2, 24|             coraz mocniej, a że przy tym i kowal z cicha podjudzał,
213     2, 24|               pomstą zaślepiony, boć tym jeno dychał, rozdmuchując
214     2, 24|           się, nie pokazała, tak się tym rozjątrzył i uzuchwalił,
215     2, 24|         chwytając się za głowę, bo w tym momencie jakby przejrzał
216     2, 25|               że i nie wypowiedzieć, tym się, jeno każden krzepił
217     2, 25|             a kędy koniec.~Ziąb przy tym był przykry i do żywego
218     2, 25|        nastarczyć lekować, a że przy tym i krowy zaczynały się cielić,
219     2, 25|         ruszą na pola, więc z trwogą tym większą spoglądano na chmurzące
220     2, 25|        deszcz pluskał, jak kieby kto tym ziarnem ważnym ciepał na
221     2, 25|          mętowi, a nazbierawszy przy tym nowinków różnych po chałupach
222     2, 25|      wypowiadany żal, że on nie jest tym, jakiego w sobie umiłowała -
223     2, 25|           takiemu smokowi?... a przy tym młoda przeciech była, o
224     2, 25|              mu się również potężnie tym rzutem ziemi spragnionej
225     2, 25|         wtedy o domu, o robotach i o tym, bych staremu co nowego
226     2, 25|           brać!~- Na las! - krzykiem tym trzęsło się powietrze i
227     2, 25|          przeciągało z krakaniem nad tym polem śmierci, to zwierz
228     2, 25|            głośny na okolicę, a przy tym zadzierzysty i swoje sprawy
229     2, 25|              jeno ozwarł ramiona i z tym słowem "Jezus!" rymnął na
230     2, 25|           tocząc jarzącymi oczami po tym borze zdobytym, któren chwiał
231     3, 26|     orzeźwiające i jakoby nabrzmiałe tym wszystkim, co wnetki się
232     3, 26|         wyobrażenia Pańskie, zaś nad tym całym światem, zaklęsłym
233     3, 26|              duszy! - zauważyła przy tym, ale nie było już czasu
234     3, 26|             Jezus ją powrócił...~Dyć tym ano żywiła duszę przez długą
235     3, 26|              duszę przez długą zimę, tym się jeno krzepiła w każdej
236     3, 26|         krzepiła w każdej godzinie i tym się broniła od mrozów, nędzy
237     3, 26|       Przeciech od dawnych już lat o tym jeno deliberowała i w to
238     3, 26|       przepraszając Boga za pychę, o tym jedynie marzyła, by mieć
239     3, 26|           honoru i szczęścia, a przy tym i wszystkich pieniędzy na
240     3, 26|            do południa i siało kieby tym szczerym złotem, i jęło
241     3, 26|            dobrym słowem zagadując o tym i owym, ale jakby nie słyszała
242     3, 26|              postać.~Zakłopotała się tym oglądem i strapiła, że nie
243     3, 26|             to przyszło, ale nikto o tym nie pomyślał, bo jakże?
244     3, 26|            nie ma. Ale się dużo przy tym pomarnowało naszych, starego
245     3, 26|      spamiętać, co i komu! Nikto się tym zbytnio nie frasował ni
246     3, 26|             Gdzie to po inne roki, w tym zwiesnowym czasie, to aże
247     3, 27|             cicha po sadach jakoby w tym pacierzu społecznym, kiej
248     3, 27|             świat się jawi...~Nie za tym jednakże patrzała i nie
249     3, 27|             Antka wezmą, bo ją był o tym uprzedził Rocho.~To i komu
250     3, 27|               wiedziała ci ona już o tym, wiedziała!~Więc choć i
251     3, 27|            Pietrka, dostało się przy tym i Józce, że słońce na chłopa,
252     3, 27|          rozporządzi.~Żarli się przy tym jako te psy kiele zdychającego
253     3, 27|              obrazy, wyszukując przy tym pilnie, gdzie popadło.~-
254     3, 27|          rozpierać na swoim, to i za tym by nie płakała, bo u matki
255     3, 27|            raz jeden widzianego.~Ale tym ci lepiej baczyła tamtego
256     3, 27|        chałup zamawiać...~- Był to z tym i u was! ~- Co dnia zachodzi,
257     3, 27|        wszyscy przyszli do izby.~- O tym dziedzicowym bracie, głupim
258     3, 28|             święta starczyło, a przy tym chleba pytlowego, parę rządków
259     3, 28|             im Hanka, wielce nierada tym przymówkom do gorzałki.~-
260     3, 28|           albo organista.~Hanka była tym wielce rozradowana, puszyła
261     3, 28|        księży!~Nie lubił tego.~- A o tym ze Słupi też powiadają,
262     3, 28|             za zębami trzymali, to o tym, gdyby się pieniądze znalazły,
263     3, 28|       uważacie?~- Wiem to, kiej mi o tym ni słówkiem nie zatrącił?..~-
264     3, 28|               i chociaż odpłacała im tym samym, nie żałując dobrych
265     3, 28|             nie posmakuje?- ciągnęła tym samym sposobem, a wielce
266     3, 28|            spróbuje! Zmówiły się i z tym przyleciały?~Nie mogła się
267     3, 28|             na skonanie.~Tyle jeno o tym przerzekli, zajęci wielce
268     3, 28|          świniaka, juści, całkiem im tym pyska nie zatka, ale przyczepkę
269     3, 28|            trzeba... z taką to jak z tym łajnem, nie porusz i jeszcze
270     3, 28|                 By im kto podsunął o tym, to może by się zlitowały... -
271     3, 28|         cierpiących, nie potrza mu o tym z ambony krzykiwać! Moiściewy,
272     3, 28|             niby szczotka. Ziąb przy tym ciągnął wilgotny i srodze
273     3, 28|   zaczerwieniona, zdyszana, przejęta tym roznoszeniem kiełbas, i
274     3, 28|           nie mogąc się opamiętać po tym wzburzeniu.~- Trza je naleźć
275     3, 29|            jako strapiony był wielce tym wszystkim, co się we wsi
276     3, 29|            szła całym światem wraz z tym ptactwem, ciągnącym do łońskich
277     3, 29|             ludzi z węzełkami, a i z tym płonym skamłaniem, bych
278     3, 29|              uwięzionych srożąc przy tym twarze, siarczyście klnąc,
279     3, 29|        narodu.~Właśnie był teraz nad tym Rocho medytował postanawiając
280     3, 29|             wróbli!... Nie pamięta o tym, że chłopy go wybrały, to
281     3, 29|        sięgnąć nad okna. Pomógł im w tym i jeszcze wapno w szaflu
282     3, 29|          kłopotach, o sąsiadkach i o tym wszyćkim, w czym jeno babi
283     3, 29|             było to jedną okruszyną, tym, jakoby kto w spiekocie
284     3, 29|        zapobiec?... Kobiety?...~Ależ tym chudzinom ledwie już sił
285     3, 29|            choć się paliły lampki, w tym roztrzęsionym kurzu mącznym
286     3, 29|           dopiero co powiedział mi o tym nieszczęściu. Gdzież Stachowa?~
287     3, 29|           mocy nie starczyło, a przy tym: odrobi to, kiej się już
288     3, 29|          wiele ich było, i mogliby o tym donieść kowalowi.~I już
289     3, 29|            całym świecie zapomniały, tym się jedynie frasując, by
290     3, 29|           jajeczne cukrem posypane i tym maczkiem słodziuśkim, a
291     3, 29|     chałupach, by je znowu rozniecić tym młodym, poświęconym ogniem.~
292     3, 30|          nasadzone głowami, że ino w tym rozkołysanym ździebko, człowieczym
293     3, 30|           Męce Pańskiej powiadał i o tym, jak go to paskudne Żydowiny
294     3, 30|              się krzyżem na podłogę, tym jękiem żalnym, tym skrzybotem
295     3, 30|          podłogę, tym jękiem żalnym, tym skrzybotem serdecznym wołając
296     3, 30|            unosi się nad ziemiami, w tym słońcu przenajświętszym
297     3, 30|               Alleluja! Alleluja!...~Tym ci to świat wszystek się
298     3, 30|                 Juści... powiadali o tym... hale Niemcy naród inszy,
299     3, 30|              krwawych ogniach, kieby tym zarzewiem przysypane, wody
300     3, 30|         wspomniał... Szła ku niemu z tym sercem wiernym i kochającym,
301     3, 30|       cięgiem me kopie, mgli me przy tym...~- Połóżcie się. Trzeba
302     3, 30|            wytraci!... Kozłowa już z tym od rana po chałupach lata
303     3, 30|          żelazny, okrwawiony pręt.~- Tym ci zakatrupili Burka!~Żelazo
304     3, 30|           rozpowiadać, głównie zaś o tym podkopie pod komorę trajkotać.~
305     3, 30|       Jagustynka była rozpowiadała o tym, nie wiada już dzisiaj po
306     3, 30|        chałupy.~- A wy to po swojemu tym słowem kieby nożem żgacie...~-
307     3, 30|              dworowi.~Ale nikt się z tym nie śpieszył, a jeno zły
308     3, 31|         darmo tego nie robi, cosik w tym być musi, że taki pan...~-
309     3, 31|             bo kto by się to wydał z tym przed strażnikami, co la
310     3, 31|   przepadziste, a na darmo.~Tak byli tym rozgniewani, że skoro przyszli
311     3, 31|             w stokrocie, a łęgi kiej tym puchem zróżowionym kwiatami
312     3, 31|           mało kto zważał na niego w tym ciężkim strapieniu, co jak
313     3, 31|            przed stajnią, jakby przy tym katafalku, zapuchła z płaczu
314     3, 31|            dzieciątko rodzone, dyć w tym samym roku się ulągł co
315     3, 31|           cichły, ciężko się ważąc w tym nagrzanym wilgotnym powietrzu.~
316     3, 31|             rozpoczęło nabożeństwo w tym niezmierzonym kościele.
317     3, 31|             po wszystkich ziemiach w tym szarozielonawym, mgławym
318     3, 31|           wieś huczała i trzęsła się tym dziwnie radosnym bełkotem.~
319     3, 31|         chwalili, a każdej poredzili tym słowem zabasować, że kobiety
320     3, 31|            spyska...~- Wie się już o tym, Rochu, między nami, jeno
321     3, 31|             pięknie, że świat, kieby tym srebrem szronami potrząśnięty,
322     3, 31|         wypowie albo klękaniem przed tym zwiesnowym cudem i w najlichszej
323     3, 32|              jakimś papierem, rzekło tym Kłębowej, wypędzającej właśnie
324     3, 32|        zacniło mi się za chałupami i tym światem szerokim... Hej,
325     3, 32|             rzekł:~- Wyraźnie stoi o tym jak wół... "Tak jak krześcijany
326     3, 32|    Przytwierdził i nawet z papieru o tym przeczytał.~- Przeczytał,
327     3, 32|            Wszystkie wracają, wójt o tym czytał! - poprawiła go Jagustynka.~-
328     3, 32|             się sprzęgła, cosik mi o tym bąknęli - prawda to? Zaśmiały
329     3, 32|              kto w głośności żyje, o tym cicho mówią! Skończy się
330     3, 32|         Jakby ją sen zmorzył nagły i tym pachnącym kwiatem niepamięci
331     3, 32|                   Głupi; myśli, co o tym nikto nie wie! Pobierą się
332     3, 32|              i drzewa kwitnące, kiej tym bieluchnym śniegiem przyprószone -
333     3, 32|          narodowi, chodził oczyma po tym nieobjętym rozlewie pól
334     3, 32|        pogadywał z wójtem:~- Ho, ho! tym już groch powschodził...~-
335     3, 32|               Bo u do dobrodzieja na tym dołku zimnica, a tu grunt
336     3, 32|           też nie mniej się rwały ku tym wytęsknionym. Jeno poniektóre
337     3, 32|       jeszcze prześwietlone niegdzie tym dżdżem słonecznym.~Bór pochylał
338     3, 32|          sterczały niedaleko, a przy tym i na dworskich polach działy
339     3, 32|            palącym łzom.~Jeno że i w tym nie ostała dzisiaj sama
340     3, 32|          tęskną nutą, jakby do wtóru tym szeptom i całunkom, i radościom. ~
341     3, 33|         drzewa też jęły szemrać niby tym pacierzem pierwszym; kwiaty
342     3, 33|              do narodu.~Stropili się tym wielce, bo choć Kozły dawna
343     3, 33|             a i mądrala. Że zaś przy tym sprawny był do każdej roboty,
344     3, 33|            Dyć odparzy sobie kłęby w tym gnoju, zgnije! Tyla bab
345     3, 33|            przeczytał. Powiadał mi o tym.~- To ci nowina! Jasiek
346     3, 33|             przeznaczone, nie...~I z tym się rozeszli.~Zaś drudzy
347     3, 33|           ten śnieg łoński - swoje w tym mieli zamysły i la siebie
348     3, 33|               dachami jeno widne nad tym borem kłosistym. ~Noce też
349     3, 33|        upatrując jeno, kogo by żgnąć tym bolącym słowem albo i za
350     3, 33|          zmóc się nie dawali, a przy tym miasto w kościele przesiadywać
351     3, 33|             na rękę i nawet często o tym rozpowiadała przed ludźmi.~-
352     3, 33|             by się nalazły... Moja w tym głowa... pomógłbym. ~I długo
353     3, 34|           Dał mu? Powiadali mi coś o tym, ale nie uwierzyłem.~- Bo
354     3, 34|      nieprzezpieczna: ma on tu coś w tym, ma... Ze sprzedaniem się
355     3, 34|          jutro cała parafia będzie o tym wiedziała.~- I zaraz powiedzą,
356     3, 34|              podziwem.~- Tyla się na tym rozumiesz co twój bociek.
357     3, 35|            nawet szedł i zagadując o tym i owym ludzi, swoje im prawił,
358     3, 35|          ludzi, swoje im prawił, zaś tym, którzy nie miarkowali od
359     3, 35|          przemian, Maciejowi długo o tym rozpowiadała, jaże oczy
360     3, 35|              kazaniu, powiedali mi o tym, ale myślałem, co jeno cyganią
361     3, 35|           jej rozbłysły.~- Jużeśmy o tym z Grzelą i chłopakami radzili,
362     3, 35|         pilnując zajdów, odchodzili, tym ci szydliwiej za się krzykając:~-
363     3, 35|              turbujcie się, już my w tym, że ustąpią - zapewniał
364     3, 36|         pastwisk, gdyż dziedzic jeno tym pozwalał paść w porębach,
365     3, 36|             o biedzie, żyjąc kieby w tym kotle w ciągłych plotach
366     3, 36|              czasie obiadu szeroko o tym rozprawiano.~Południe przyszło
367     3, 36|            wsią trzyma.~- Węszy on w tym jakąś dobrą sztuczkę la
368     3, 36|           pora siać...~Ale w mig i o tym przepomniał; rozsypywało
369     3, 36|              krok za krokiem szedł i tym błogosławiącym, półkolistym
370     3, 36|            przewracał, jeno że nic o tym nie wiedział i nic nie czuł
371     3, 36|             któren był wziął i teraz tym niwom świętym powracał i
372     3, 36|       odrzekł i runął na twarz przed tym Majestatem Przenajświętszym.~
373     4, 37|              a rozkrzyżowany kieby w tym ostatnim dusznym i gorącym
374     4, 37|          która się była przywlekła z tym ochfiarnym pacierzem, wziąć
375     4, 37|              się z wolna pogrążały w tym rozbełkotanym, białawym
376     4, 37|              niekiej listkami, kieby tym skrzydłem ptak tonący w
377     4, 37|             śpiewy a organowe granie tym jakimś górnym, dalekim,
378     4, 37|             A ludzie szli już a szli tym ciągiem nieskończonym; kto
379     4, 37|             nikto nie przystępował z tym dobrym, pocieszającym słowem,
380     4, 37|           zniesienia. Parno się przy tym robiło i dziwnie duszno,
381     4, 37|           ostro i niecierpliwie:~- O tym potem. Nie zdzieram skóry
382     4, 37|          owiany dymami kadzideł niby tym modrawym obłokiem. Jambroż
383     4, 37|            to posypały się rosy niby tym żalnym, cichym płaczem,
384     4, 37|           przypadając gospodarzowi w tym kornym, ostatnim pokłonie.~
385     4, 37|           ponad wszelkie stworzenie?~Tym wiatrem jeno jesteś, co
386     4, 37|          nieulękli, ugorom i zarazem tym bujnym, okwieconym polom
387     4, 37|          okwieconym polom podobni, i tym drzewom równi w sile i kruchości -
388     4, 37|      niejednemu się widziało, jako w tym zadeszczonym powietrzu i
389     4, 37|           łajdusy jedne! Powiem ja o tym Panu Jezusowi, powiem, a
390     4, 37|            wszystkim chciało kiej na tym kazaniu.~Gwar się już podnosił
391     4, 37|              swoich turbacji, a przy tym już na samym zmierzchu przyszedł
392     4, 37|            zaś dziedzic pogadawszy z tym i owym o różnościach, wziął
393     4, 37|      przyjacielstwem, kiedy?~- Coś w tym być musi, że tak zgody szuka!~-
394     4, 38|              w radosnych głosach i w tym cosik, czego nie wypowiedzieć,
395     4, 38|          jakby się z wolna gotując w tym ukropie słonecznym.~Naród
396     4, 38|           kto na różańcu, a kto jeno tym szczerym słowem Boga chwalił
397     4, 38|             Panem, jakoby utajonym w tym słońcu rozgorzałym i we
398     4, 38|              śmiali, jaże ludzie się tym niemało gorszyli.~Naraz
399     4, 38|        Jeszczech ociec mówili, co na tym skończyć się musi.~- Wynosił
400     4, 38|             nie odrzekła, ścisk przy tym zapanował przed wrótniami,
401     4, 38|         radośnie i kotłował jakoby w tym rozbełkotanym wrzątku.~Katarynka
402     4, 38|         nikomu ni nawet ruchać, jako tym drzewom pomdlałym w żarze,
403     4, 38|         pomdlałym w żarze, a że przy tym i wieś zasiadła do misek,
404     4, 38|            wieś, że huczało jakoby w tym ulu przed wyrojem.~Każden
405     4, 38|       laczego taki hojny?~- Juści, w tym musi być jakieś podejście,
406     4, 38|            Bo jeno głupi nie widzi w tym dobrego la Lipiec. Jeno
407     4, 38|               Kowal, któren musiał w tym mieć jakiś gruby profit,
408     4, 38|         niekiej ptasie głosy, jakoby tym wieczornym pacierzem.~Bydło
409     4, 38|              pogadując z dziadkiem o tym i owym; cyganił jucha, jaże
410     4, 38|            ziarnami błogich łez niby tym różańcem łaski Pańskiej
411     4, 39| przytwierdzili.~- Otóż to! Właśnie o tym chciałem z wami pomówić!~
412     4, 39|             zdrowie! Co ja już mam z tym koniem!~- Wypchajcie go
413     4, 39|            wami nie będę, nie moja w tym wola stanowi.~- Jaguś! -
414     4, 39|           będę we wszystkim. A już w tym moja głowa, byście ostali
415     4, 39|         przyduszonymi słowami kiejby tym biczem świszczącym:~- To
416     4, 39|             do cna przepomniałyśmy o tym papierze o Grzeli.~- Prawda!
417     4, 39|             o zmierzchu, już sobie o tym rozpowiadali; juści, że
418     4, 39|          zawzięcie o wypadkach, to o tym, z czym chłopi powrócą od
419     4, 39|        działu.~- Prawda, jeszczech o tym nie pomyślałam.~- A z tym,
420     4, 39|            tym nie pomyślałam.~- A z tym, co dziedzic musi dać za
421     4, 39|            wiedzie. Nie traci ona na tym, dają na pochowek! Ale nie
422     4, 39|          dają na pochowek! Ale nie z tym do was przyszedłem.~Podniesła
423     4, 40|              zasnąć tej nocy, a przy tym cięgiem się jej widziało,
424     4, 40|             tak się czuła skrzepioną tym krótkim śpikiem, że nie
425     4, 40|         kiełbasa galancie czujna. Po tym to człowiek poczuje jakąś
426     4, 40|             żywocie. A to me paśli w tym kreminale, żeby ich wciorności.~-
427     4, 40|        każdego z osobna, pilnie przy tym naglądając mu w oczy i wyczekująco,
428     4, 40|               Zdało mu się, jakoby z tym wiatrem przewalał się po
429     4, 40|            się wiedząc zarazem, bo i tym, co się obaczy i poczuje,
430     4, 40|              co się wyrozumie, ale i tym, czego nie sposób nawet
431     4, 40|       kałduny im porosły!~- Już ja w tym, aby gromada nie uchwaliła -
432     4, 40|             zaś pogadywali jeszcze o tym i owym, jeno co jakoś ospale
433     4, 40|           poprobować, poredzimy se o tym którego dnia.~Zaczęli się
434     4, 41|             ledwie odzipnął, że przy tym i muchy, od których roiły
435     4, 41|             następuje, ani wiedząc o tym, i do głodu niezgorzej wzwyczajonam,
436     4, 41|            drugą stronę. Ale rzeka w tym miejscu była głęboka, choć
437     4, 41|          siedzę u matki...~- Dyć i o tym rad bym z tobą pomówił.
438     4, 41|          abyś nie pomyślał, że mam w tym cosik swojego na widoku,
439     4, 41|              A mnie nawet pomyśleć o tym straszno!~- Juści ale obacz
440     4, 41|           posłuchaj, co rozpowiada o tym kreminale, to cię jeszczek
441     4, 41|            raz po raz, kichając przy tym siarczyście~- A gdzie! Ślepyś,
442     4, 41|        drugie też nie lepsze.~Był za tym, żeby Antek uciekał choćby
443     4, 41|              jego piersiach jakby na tym matczynym sercu, kaj tak
444     4, 41|              się stało, i srodze się tym gryzł i męczył.~Pościel
445     4, 41|             może pan starszy mówią o tym dziadku, co to chodzi po
446     4, 42|           jeno przezierał z nocy, co tym lśnieniem odbijających się
447     4, 42|            zboża pławiły się kieby w tym rozbełtanym, cichuśkim wrzątku.~-
448     4, 42|            to przezimujemy?~- Moja w tym głowa, nie turbuj się! O
449     4, 42|           pokazując i tłumacząc.~- W tym miejscu stanie chałupa! -
450     4, 42|               to nas wilki zjedzą na tym wywieisku.~Rozgniewał się
451     4, 42|       przysłali, więc skoro ktosik o tym wspomniał, Jagustynka wykrzyknęła
452     4, 42|              niemało rozpowiadając o tym Jagustynce wracającej z
453     4, 43|           zaś czym bliżej ku żniwom, tym jeszczek barzej wzmagała
454     4, 43|        płonnymi kłosami. Trapili się tym niemało, ze smutnawą nadzieją
455     4, 43|             puszczać ostatnią parę w tym białym, rozmigotanym wrzątku,
456     4, 43|             je rozdzielić i tak przy tym skrzyczał Kozłową, że kiej
457     4, 43|        zachodu.~- Hej, duszno też na tym świecie i ciasno - rzekł
458     4, 44|             niewoląc, że w mig się o tym rozniesło między gromadą.~
459     4, 44|     kancelaru w kępie drzew jakoby w tym gaju cienistym, tam się
460     4, 44|              zacząć budowę jeszcze w tym roku, a na przyszłą jesień
461     4, 44|           przecierał, więc ośmielony tym wójt siarczyście przemawiał
462     4, 44|       zagotowało się z nagła kieby w tym kotle, wszyscy naraz zaczęli
463     4, 44|      głosowali imiennie.~Strapił się tym Grzela, dobrze rozumiejąc,
464     4, 44|           Jasio wysłuchał, pogadał o tym i owym i kazał jechać.~Wszyscy
465     4, 45|            grzęznąc w piasku jakby w tym gorącym popiele.~Pokręcone
466     4, 45|              niźli drugim.~- Bo jeno tym dobrze, które o niczym nie
467     4, 45|      przepadły.~Pogadywali z wolna o tym i owym, aż zeszło na zebranie,
468     4, 45|             A żeście się to ważyli z tym wystąpić przy naczelniku,
469     4, 45|               no!~- W ustawie stoi o tym jak wół, to prawo miałem.~-
470     4, 45|             niemało nastawiając przy tym uszy, ale chociaż słyszał
471     4, 45|       spotkali się - pomyślał, ale w tym oczymgnieniu ukąsiło go
472     4, 45|         cytadeli.~- Żeby się choć na tym skończyło! Doigrał się,
473     4, 45|              w słońcu i ciesząc oczy tym dniem jasnym i życiem, jakie
474     4, 45|              w pole, to dzwoniły jej tym samym dojrzałe kłosy, dzwoniła
475     4, 45|      zasłuchana w jego głosie niby w tym słodkim dzwonieniu, aż organiścina
476     4, 45|          przy każdej robocie, a przy tym często gęsto i przynosiła
477     4, 45|            Jaguś, że kto z Bogiem, z tym Bóg! - powtarzała z dobrością.~
478     4, 45|              strasznie gorąco było w tym zaciszu, kaj siedzieli,
479     4, 45|               to po co ta drukować o tym wszyćkim?...~Jasio aż się
480     4, 45|            noc. A czy pan Jasio ma o tym książki?~- A któż by czytał
481     4, 45|              przeciek Rocho czytał o tym i z drukowanego.~- Głupstwa
482     4, 45|           zniecierpliwiony.~- To i o tym też nieprawda, jak to Pan
483     4, 46|             po co przyjechały.~- I w tym się cosik tai niedobrego! -
484     4, 46|             im przeciwić, ani mowy o tym...~- Niechby się kaj schował,
485     4, 46|          chałup, przyjdą ze dworów i tym ciągiem nieprzerwanym położą
486     4, 46|              nie mówże przed nikim o tym, coś słyszała! - rzekł po
487     4, 47|           wielkim świętem.~A że przy tym zjechało się z drugich wsi
488     4, 47|             gospodarce wyznając przy tym niby to niechcący, że Jędrzych
489     4, 47|       szeptała zatrwożona - już mu o tym powiedzieli.~- To i lepiej,
490     4, 47|        szepnął wystraszony i tak się tym srodze zamartwił, że zasiadłszy
491     4, 47|    rozrzewnione kobiety, srodze przy tym powstając na Tereskę, ale
492     4, 47|         pobiły.~Ale wnet przestali o tym deliberować, gdyż żniwa
493     4, 48|              A i tobie może się przy tym co oberwać...~Odeszła trzaskając
494     4, 48|     poniewoli jakowymś myślom, kieby tym wichrom palącym.~- Więc
495     4, 48|           rozejrzeć po kościele, ale tym goręcej modlił się za Jagusię,
496     4, 48|     rozdrażniony. A skończyło się na tym, że mu obwiązała głowę szmatą
497     4, 48|              w sobie kieby śnieg pod tym zwiesnowym słońcem.~Zaś
498     4, 48|             se przed nim kieby przed tym świątkiem i modli się niezgłębioną
499     4, 48|               do domu!~Wytrzeźwiał w tym oczymgnieniu; byli na topolowej,
500     4, 48|            głową i rzekła cicho:~- W tym coś jest! Już on ta z dobrej